Ang malaking larawan
Inaalala ng nagsasalita ang paglapit sa kamatayan at pagdaing sa Diyos upang humingi ng tulong. Mula sa pagkakadingig sa kanya, lumilitaw ang pagmamahal at pasiyang patuloy na tumawag sa Panginoon. Mula sa takot, lumilipat ang panalangin sa pahinga. Saka itinatanong kung paano tutugon sa gayong pag-aaruga. Tutuparin sa publiko ang mga panata, mga pangakong ginawa sa Diyos. Pagsamba sa Jerusalem ang huling tagpo, sa lungsod ng bahay ng Panginoon. Nagiging pasasalamat na iniaalay sa harap ng nagtipong bayan ang pagliligtas.
Sa kabanatang ito
- Pagmamahal Mula sa Pagkakadingig Mga Awit 116:1-4
Pagmamahal sa Panginoon ang unang tugong binabanggit dahil nakinig siya sa mga pakiusap ng nagsasalita.
- Pinapapahinga ang Nababagabag na Kaluluwa Mga Awit 116:5-11
Biyaya, katuwiran, at awa ang mga katangiang pinupuri ng nagsasalita sa Diyos.
- Nagiging Hayag na Pangako ang Pasasalamat Mga Awit 116:12-16
Itinatanong ng nagsasalita kung ano ang ibibigay sa Panginoon bilang tugon sa lahat ng kaloob.
- Tinutupad ang Pangako sa Pagsamba Mga Awit 116:17-19
Binabanggit ng huling pangako ang handog ng pasasalamat at panibagong panalangin sa Panginoon.
Pangunahing katotohanan
Dahil dininig siya malapit sa kamatayan, minamahal ng nagsasalita ang Panginoon. Ginagawa niyang hayag na pasasalamat at tapat na paglilingkod ang buhay na nailigtas.
Kasulatan sa tabi ng buod
Mga Awit · Ang Dating Biblia 1905 · 19Mga Awit 116:1-4
Pagmamahal Mula sa Pagkakadingig
Pagmamahal sa Panginoon ang unang tugong binabanggit dahil nakinig siya sa mga pakiusap ng nagsasalita. Humahantong ang pakikinig na iyon sa pangakong tatawag sa kanya sa buong buhay. Saka inaalala ng nagsasalita ang panganib. Tila humihigpit ang hawak ng kamatayan. Pinuno ng sakit ng libingan ng lungkot ang buhay. Mula sa loob ng hirap na iyon ay dumating ang tuwirang daing na maligtas. Hindi kailangan ng mahabang pangangatwiran bago humingi ng buhay. Binabalikan ng panalangin ang kawalang-kakayahan sa liwanag ng pagyuko ng Diyos upang marinig ang tumatawag na tinig.
Sa araw-araw na buhay
Narinig ng siklistang hindi makaalis ang pagsagot ng tagapag-ugnay ng pagsagip matapos ang ilang bigong tawag sa liblib na landas. Ibinigay niya ang lokasyon nang umiiyak at nanatili sa linya. Pagkatapos, itinabi niya ang numero sa mga tatawagan sa sakuna at sumulat ng pasasalamat. Binago ng pagkakadingig sa kanya ang kahulugan ng linyang iyon. Sa Diyos nakatuon ang pagmamahal sa awit.
Pansinin
Mga Awit 116:2 Kasunod ng katotohanang nakinig ang Diyos ang pangakong patuloy na tumawag. Lumalago ang tiwala mula sa naaalalang tugon, hindi sa pag-aangking hindi kailanman nangailangan ng tulong.
Mga Awit 116:1-4
Ang Dating Biblia 19051Aking iniibig ang Panginoon, sapagka't kaniyang dininig ang aking tinig at aking mga hiling.
2Sapagka't kaniyang ikiniling ang kaniyang pakinig sa akin, kaya't ako'y tatawag sa kaniya habang ako'y nabubuhay.
3Ang tali ng kamatayan ay pumulupot sa akin, at ang mga sakit ng Sheol ay nagsihawak sa akin: aking nasumpungan ang kabagabagan at kapanglawan.
4Nang magkagayo'y tumawag ako sa pangalan ng Panginoon; Oh Panginoon, isinasamo ko sa iyo, iligtas mo ang aking kaluluwa.
Mga Awit 116:5-11
Pinapapahinga ang Nababagabag na Kaluluwa
Biyaya, katuwiran, at awa ang mga katangiang pinupuri ng nagsasalita sa Diyos. Iniingatan niya ang mga tapat na loob. Tinulungan niya ang nagsasalitang ito nang maubos ang lakas. Ngayon ay sinasabihan ng nagsasalita ang sariling kaluluwa na magpahinga dahil naging bukas-palad ang Diyos. Sinalubong ng pagliligtas ang kamatayan, luha, at pagkatisod. Maaaring magpatuloy ang buhay sa harap ng Diyos. Gayunman, iniingatan ng salaysay ang mga salitang nasabi sa bigat ng hirap. Tunay ang matinding pagdurusa, at sa pagmamadali ay tinawag ng nagsasalita na sinungaling ang lahat ng tao. Dumarating ang pahinga nang hindi binubura ang takot at masasakit na salitang nauna.
Sa araw-araw na buhay
Inilapag ng pasyenteng nakalabas na ng ospital ang pulseras ng ospital sa tabi ng higaan at tahimik na naupo sa silid. Nagdala ng tubig ang kapatid habang muli niyang binabasa ang plano ng pag-aalaga. Inalala niya ang malulungkot na sinabi nang sakit ang pumupuno sa bawat oras. Hindi binubura ng pag-uwi ang mga araw na iyon. Ngunit mas payapa na siyang makahinga ngayon. Sa Diyos ibinibigay ng awit ang pagkilala sa pagliligtas mula sa kamatayan.
Pansinin
Mga Awit 116:11 Inaalala ang pagtawag na sinungaling sa lahat bilang padalos na pananalita. Iniingatan ng nagsasalita ang salitang mula sa hirap nang hindi inihaharap bilang mahinahong paghatol sa bawat tao.
Mga Awit 116:5-11
Ang Dating Biblia 19055Mapagbiyaya ang Panginoon, at matuwid; Oo, ang Dios namin ay maawain.
6Pinalalagi ng Panginoon ang mga tapat na loob: ako'y nababa, at kaniyang iniligtas ako.
7Bumalik ka sa iyong kapahingahan, Oh kaluluwa ko; sapagka't ginawan ka ng mabuti ng Panginoon.
8Sapagka't iyong iniligtas ang kaluluwa ko sa kamatayan, at ang mga mata ko sa mga luha, at ang mga paa ko sa pagkabuwal.
9Ako'y lalakad sa harap ng Panginoon, sa lupain ng mga buhay.
10Ako'y sumasampalataya, sapagka't ako'y magsasalita: ako'y lubhang nagdalamhati:
11Aking sinabi sa aking pagmamadali, lahat ng tao ay bulaan.
Mga Awit 116:12-16
Nagiging Hayag na Pangako ang Pasasalamat
Itinatanong ng nagsasalita kung ano ang ibibigay sa Panginoon bilang tugon sa lahat ng kaloob. Kasama sa sagot ang pagkuha ng sarong kaugnay ng pagliligtas, pagtawag sa Diyos, at pagtupad sa mga panata sa harap ng bayan. Seryosong pangako ang panata. Kaya magkakaroon ng anyong masasaksihan ng iba ang pasasalamat. Mahalaga sa Diyos ang kamatayan ng kanyang tapat na mga tao. Hindi niya ito binabalewala. Tinatawag ng nagsasalita ang sarili na lingkod ng Diyos, anak ng inang naglilingkod, ngunit pinalaya rin mula sa mga gapos. Humahantong sa kusang paglilingkod ang pagliligtas, hindi sa pag-aangking wala nang inaasahan.
Sa araw-araw na buhay
Dinala ng nagtapos sa pag-aaral na may tulong-pinansiyal ang pirmadong pangako sa pagtanggap ng pamayanan. Ibinigay niya ang unang ambag na ipinangako. Binanggit niya ang tulong na nagpatuloy sa pag-aaral nang maubos ang pera. Hindi katumbas ng lahat ng natanggap ang bayad. Ngunit binibigyan nito ng nakikitang anyo ang pasasalamat. Tumutugon ang awit sa pagliligtas ng Diyos sa pamamagitan ng pagsamba at paglilingkod.
Pansinin
Mga Awit 116:16 Katabi ng pag-aangking lingkod ng Diyos ang pagiging malaya mula sa gapos. Humahantong ang kalayaan dito sa mapagpasalamat na pagkabilang, hindi sa pagputol sa bawat ugnayan.
Mga Awit 116:12-16
Ang Dating Biblia 190512Ano ang aking ibabayad sa Panginoon dahil sa lahat niyang kabutihan sa akin?
13Aking kukunin ang saro ng kaligtasan, at tatawag ako sa pangalan ng Panginoon.
14Aking babayaran ang mga panata ko sa Panginoon, Oo, sa harapan ng buo niyang bayan.
15Mahalaga sa paningin ng Panginoon ang kamatayan ng kaniyang mga banal.
16Oh Panginoon, tunay na ako'y iyong lingkod; ako'y iyong lingkod, na anak ng iyong lingkod na babae; iyong kinalag ang aking mga tali.
Mga Awit 116:17-19
Tinutupad ang Pangako sa Pagsamba
Binabanggit ng huling pangako ang handog ng pasasalamat at panibagong panalangin sa Panginoon. Tutuparin ng nagsasalita ang mga panata kung saan makikita ng bayan. Sa mga looban ng bahay ng Diyos sa banal na lungsod ang lugar. Hindi nananatiling pribadong damdamin tungkol sa pagkaligtas sa panganib ang pasasalamat. Nagiging pagsamba ito kasama ng iba, at tinatapos ang ipinangakong gawa. Inaanyayahan ng huling tawag ang papuri. Ang dating tinig na dumaing para sa buhay ay nagsasalita na sa lugar ng pagtitipon. Kinakausap pa rin nito ang Diyos na nakarinig sa kanya sa kagipitan.
Sa araw-araw na buhay
Dumating ang nakaligtas sa tulong ng bangkang pansagip sa araw na bukas sa publiko ang himpilan. Dala niya ang liham ng pasasalamat na ipinangakong babasahin. Tumayo siya sa tabi ng pangkat at binasa iyon nang malakas sa mga pamilyang nagtipon. May pampublikong saksi na ang mga salitang una niyang sinabi nang pribado. Pinirmahan niya ang aklat ng mga bisita bago umalis. Tinutupad ng awit ang mga panata sa pamamagitan ng pagsamba sa bahay ng Diyos.
Pansinin
Mga Awit 116:19 Binibigyan ng mga looban at lungsod ng tiyak na pampublikong lugar ang pasasalamat. Nagiging papuring naririnig ng nagtipong bayan ang pagliligtas na inaalala ng isang tao.
Mga Awit 116:17-19
Ang Dating Biblia 190517Aking ihahandog sa iyo ang hain na pasalamat, at tatawag ako sa pangalan ng Panginoon.
18Aking babayaran ang mga panata ko sa Panginoon, Oo, sa harapan ng buo niyang bayan;
19Sa mga looban ng bahay ng Panginoon, sa gitna mo, Oh Jerusalem. Purihin ninyo ang Panginoon.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Mga Awit 116:1 sa “Aking iniibig ang Panginoon, sapagka't kaniyang dininig ang aking tinig at aking mga hiling.”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Mga Awit 116:12: “Ano ang aking ibabayad sa Panginoon dahil sa lahat niyang kabutihan sa akin?”
Ang huling himig
Iniiwan ng Mga Awit 116:19 sa mambabasa ang “Sa mga looban ng bahay ng Panginoon, sa gitna mo, Oh Jerusalem. Purihin ninyo ang Panginoon.”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang Panginoon, aking, ako'y, iyong, kaniyang, sapagka't na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- panata
- Seryosong mga pangako sa Diyos na kailangang tuparin ng nangako.
- isinasamo
- Masidhing hinihingi o ipinakikiusap sa taong maaaring tumulong.
- Sheol
- Dako ng mga patay na larawan dito ng malapit na kamatayan.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.
