Ang malaking larawan
Dalawang talata lamang ang bumubuo sa awit na ito. Ngunit umaabot sa bawat bansa ang tawag nito. Hinihiling ng mga nagsasalita sa mga bayang nasa labas ng sariling pangkat na purihin ang Panginoon. May dahilan sila: ang dakilang awa niya sa kanila at katotohanang nananatili magpakailanman. Walang hiwalay na pangyayaring pinangalanan at walang mahabang salaysay ng pagliligtas. Pinagsasama ng maikling awit ang malawak na tagapakinig at pangmatagalang dahilan. Ang Diyos na pinupuri dahil sa kabutihan sa isang pangkat ay pinapupurihan sa lahat.
Sa kabanatang ito
- Kasama sa Tawag ang Bawat Bayan Mga Awit 117:1
Para sa lahat ng bansa at bayan ang unang panawagan.
- Nananatiling Awa ang Dahilan Mga Awit 117:2
Dakilang kabutihan sa mga nagsasalita ang dahilan ng papuri.
Pangunahing katotohanan
Nagbibigay sa bawat bansa ng dahilan upang purihin ang Panginoon ang dakilang awa sa mga nagsasalita at ang katotohanang walang hanggan.
Kasulatan sa tabi ng buod
Mga Awit · Ang Dating Biblia 1905 · 2Mga Awit 117:1
Kasama sa Tawag ang Bawat Bayan
Para sa lahat ng bansa at bayan ang unang panawagan. Hindi kinukulong ang papuri sa Panginoon sa pangkat na umaawit. Tuwirang inaanyayahan ang iba na sumali. Walang pinapangalanang hari, labanan, o lokal na ritwal ang talata upang ipaliwanag ang pagtitipon. Nasa lawak ng pinagpapadalhan ng tawag ang lakas nito. Kasama ang bawat bayan sa kinakausap. Nagsasalita ang mga mang-aawit bilang mga may dahilan upang magpuri. Ngunit hindi nila itinuturing ang papuri na pag-aaring hindi maaaring ibahagi sa iba.
Sa araw-araw na buhay
Binuksan ng kasapi ng internasyonal na koro ang pinto ng silid-ensayuhan at ibinigay ang magkakasamang aawiting bahagi sa mga mang-aawit na dumarating mula sa ilang pangkat ng wika. Bawat isa ay tumatanggap ng parehong paanyayang sumali sa tunog. Itinuro niya ang panimulang nota at naghintay hanggang handa ang lahat. Hindi na nakapaloob lamang sa sarili niyang seksiyon ang awit. Tinatawag ng awit sa kabanata ang lahat ng bansa na purihin ang Panginoon.
Pansinin
Mga Awit 117:1 Kapwa mga bansa at bayan ang kinakausap. Umaabot ang maikling simula sa labas ng sariling pangkat ng mga mang-aawit bago pa sabihin ang dahilan ng papuri.
Mga Awit 117:1
Ang Dating Biblia 19051Oh purihin ninyo ang Panginoon, ninyong lahat na mga bansa: purihin ninyo siya, ninyong lahat na mga bayan.
Mga Awit 117:2
Nananatiling Awa ang Dahilan
Dakilang kabutihan sa mga nagsasalita ang dahilan ng papuri. Binabanggit nila ang pag-aarugang natanggap. Saka iniuugnay ito sa katotohanang hindi nauubos. Nakasandig ang tawag sa mga bansa sa katangiang ito ng Panginoon, hindi sa laki o lakas ng mga mang-aawit. Dakila ang awa, at nananatili ang katapatan. Sapat iyon upang bumalik ang awit sa panawagan ng papuri. Pinagsasama ng maikling wakas ang kaloob na alam ng mga taong ito at ang dahilan ng tiwalang umaabot mula sa isang sandali tungo sa mas matagal.
Sa araw-araw na buhay
Dinala ng kapitbahay na nandayuhan ang kard ng pasasalamat sa boluntaryong patuloy na nakikipagkita sa kanya bawat linggo sa sentro ng pag-aaral ng wika. Hiniling niyang idagdag ng iba sa klase ang kanilang mga pangalan. Isang gawa ang nagsimula sa pagkakaibigan. Mas binigyan ng bigat ng tuluy-tuloy na tulong ang pasasalamat. Binabanggit ng pirmadong kard ang pag-aarugang alam ng pangkat. Walang hanggan ang katotohanan ng Diyos sa awit.
Pansinin
Mga Awit 117:2 Inilalarawang para sa mga nagsasalita ang kabutihan, habang nananatili magpakailanman ang katotohanan. Humahantong ang tiyak na karanasan ng pag-aaruga sa pangmatagalang dahilan ng papuri.
Mga Awit 117:2
Ang Dating Biblia 19052Sapagka't ang kaniyang kagandahang-loob ay dakila sa atin; at ang katotohanan ng Panginoon ay magpakailan man. Purihin ninyo ang Panginoon.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Mga Awit 117:1 sa “Oh purihin ninyo ang Panginoon, ninyong lahat na mga bansa: purihin ninyo siya, ninyong lahat na mga bayan.”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Mga Awit 117:1: “Oh purihin ninyo ang Panginoon, ninyong lahat na mga bansa: purihin ninyo siya, ninyong lahat na mga bayan.”
Ang huling himig
Iniiwan ng Mga Awit 117:2 sa mambabasa ang “Sapagka't ang kaniyang kagandahang-loob ay dakila sa atin; at ang katotohanan ng Panginoon ay magpakailan man. Purihin ninyo ang Panginoon.”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang ninyo, Panginoon, purihin, lahat, ninyong, atin na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.
