Ang malaking larawan
Iniuugnay ng panalanging ito ang pangako ng isang hari sa sagot ng Diyos sa kanyang bayan. Si David, hari ng Israel na pinamumunuan ng kanyang angkan, ay naghanap ng tahanan para sa Panginoon. Naglingkod siya sa Diyos ni Jacob na kanilang ninuno. Naaalala ng mga sumasamba ang narinig nila sa Ephrata, isang lugar na kaugnay ng kalapit na bayan ng Bethlehem. Natagpuan nila ang kaban, ang banal na baul na tanda ng presensiya ng Diyos. Ipinapanalangin nila ang hari at mga saserdote na nangunguna sa pagsamba. Sumasagot ang Diyos ng mga pangako para sa Sion, ang banal na burol ng Jerusalem, at sa maharlikang angkan ni David.
Sa kabanatang ito
- Ipinagpaliban ni David ang Pahinga Mga Awit 132:1-5
Nagsisimula ang panalangin sa paghiling na alalahanin ng Panginoon ang hari at lahat ng paghihirap nito.
- Pagtanggap sa Haring Ipinapanalangin ng Bayan Mga Awit 132:6-10
Naaalala ng magkakasamang tinig ang pagkarinig tungkol sa banal na kaban at pagkasumpong dito sa mga parang ng gubat.
- May Kundisyon ang Pangako sa Hari Mga Awit 132:11-12
Tapat na sumumpa ang Panginoon na ilalagay niya sa luklukan ang isa sa sariling mga inapo ng hari.
- Pinili ng Diyos ang Sion Mga Awit 132:13-18
Ipinahahayag ng Panginoon na pinili niya ang banal na burol at nais niya itong maging tahanan.
Pangunahing katotohanan
Ang panata ni David na maghanap ng tahanan para sa Diyos ay sinasagot ng pangako ng Diyos ng isang maharlikang angkan at ng pagpili niyang pagpalain ang Sion.
Kasulatan sa tabi ng buod
Mga Awit · Ang Dating Biblia 1905 · 18Mga Awit 132:1-5
Ipinagpaliban ni David ang Pahinga
Nagsisimula ang panalangin sa paghiling na alalahanin ng Panginoon ang hari at lahat ng paghihirap nito. Binabalikan ang panata niyang hindi muna mamamahinga nang maginhawa sa bahay o matutulog hangga’t walang natatagpuang lugar para sa Diyos. Ipinadarama ng matinding pananalitang ito ang pagkaapurahan ng paghahanap. Hindi dapat mauna ang sariling higaan ng hari kaysa tahanang hinahanap niya para sa Panginoon. Hindi inilalarawan dito ng tula ang bawat hakbang ng paghahanap. Inihaharap nito sa Diyos ang panata bilang simula ng mga kasunod na kahilingan.
Sa araw-araw na buhay
Iniiwan ng isang tagapag-ayos ng gawaing kawanggawa ang mga kahon sa sarili niyang tanggapan na hindi pa nailalabas ang laman. Iniikutan niya ang gusali upang maghanap ng ligtas na silid para sa mga donasyong gamit sa pagpapagamot. Nangako siyang uunahin ang pangangailangan ng lahat. Makikita sa hindi nagagamit na mesa niya ang ayos ng mga inuuna. Patuloy siyang naghahanap kasama ang tagapangasiwa ng gusali. Lugar para sa Diyos ang hinahanap ni David, hindi imbakan ng mga bagay.
Pansinin
Mga Awit 132:4 Ipinadarama ng pagtanggi sa tulog ang pagkaapurahan ng panata. Nauuna ang paghahanap ng lugar para sa Panginoon kaysa pansariling ginhawa.
Mga Awit 132:1-5
Ang Dating Biblia 19051Panginoon, alalahanin mo para kay David ang lahat niyang kadalamhatian;
2Kung paanong sumumpa siya sa Panginoon, at nanata sa Makapangyarihan ni Jacob:
3Tunay na hindi ako papasok sa tabernakulo ng aking bahay, ni sasampa man sa aking higaan,
4Hindi ako magbibigay ng pagkakatulog sa aking mga mata, o magpapaidlip man sa aking mga talukap-mata;
5Hanggang sa ako'y makasumpong ng dakong ukol sa Panginoon, ng tabernakulo ukol sa Makapangyarihan ni Jacob.
Mga Awit 132:6-10
Pagtanggap sa Haring Ipinapanalangin ng Bayan
Naaalala ng magkakasamang tinig ang pagkarinig tungkol sa banal na kaban at pagkasumpong dito sa mga parang ng gubat. Tinatawag nila ang isa’t isa sa tahanan ng Diyos upang yumukod sa kanyang tungtungan, isang larawan ng pagsamba sa harap ng hari. Hinihiling nilang pumasok ang Panginoon sa kanyang pahingahan kasama ang kaban na tanda ng kanyang lakas. Dapat maging damit ng mga saserdote ang matuwid na asal. Sisigaw sa saya ang mga tapat. Hinihiling din sa panalangin na huwag talikuran ang kasalukuyang hari. Ibinibigay na dahilan para sa pagtanggap na ito ang paglilingkod ng naunang hari.
Sa araw-araw na buhay
Dinadala ng tagapangalaga ng aklatan ang pinakamatandang aklat ng mga tala ng bayan sa inihandang silid. Nagtitipon sa pintuan ang mga mambabasa roon. Inilalapag niya ito sa patungan at tahimik na pumapasok ang pangkat upang gunitain ang pagbabalik nito. Kasama sa pagtanggap ang mga inatasang mangalaga rito. Nakarating sa angkop na lugar ang isang mahalagang bagay. Tanda ng presensiya ng Diyos ang kaban, hindi lamang ng sama-samang alaala.
Pansinin
Mga Awit 132:9 Inilalarawan ang katuwiran bilang damit ng mga saserdote. Tungkol sa uri ng kanilang paglilingkod ang kahilingan, hindi lamang sa kasuotang ginagamit nila.
Mga Awit 132:6-10
Ang Dating Biblia 19056Narito, narinig namin sa Ephrata: aming nasumpungan sa mga parang ng gubat.
7Kami ay magsisipasok sa kaniyang tabernakulo; kami ay magsisisamba sa harap ng kaniyang tungtungan.
8Bumangon ka, Oh Panginoon, sa iyong pahingahang dako: ikaw, at ang kaban ng iyong kalakasan.
9Magsipagsuot ang iyong mga saserdote ng katuwiran; at magsihiyaw ang iyong mga banal dahil sa kagalakan.
10Dahil sa iyong lingkod na kay David huwag mong ipihit ang mukha ng iyong pinahiran ng langis.
Mga Awit 132:11-12
May Kundisyon ang Pangako sa Hari
Tapat na sumumpa ang Panginoon na ilalagay niya sa luklukan ang isa sa sariling mga inapo ng hari. Hindi niya babawiin ang pangakong iyon. Sinasabi ng sumunod na pangungusap na dapat ingatan ng mga anak ang tipan at turong ibinibigay ng Diyos. Kung gagawin nila iyon, mauupo rin ang kanilang mga anak sa luklukan sa mga darating na taon. Kaya kaugnay ng pangako ang hinihinging tapat na asal sa bawat salinlahi. Mahalaga ang pinagmulan ng angkan, ngunit hindi sinasabing inaalis nito ang pangangailangang sumunod. Dapat tanggapin at ingatan ng mga susunod na pinuno ang turo.
Sa araw-araw na buhay
Binabasa ng tagapangasiwa ng bukirin ng pamilya ang kasunduan sa pagpapamana sa susunod na salinlahi sa hapag sa kusina. Mananatili sa pamilya ang lupa, ngunit kailangang tuparin ng bawat tagapangasiwa ang mga tuntunin ng pangangalagang nakasulat sa kasunduan. Hindi ginagampanan ng apelyido lamang ang mga tungkuling iyon. Nakikinig ang mga tagapagmana habang isa-isa niya itong binabanggit. Nakasalig sa sariling salita ng Diyos ang pangako niya sa hari, hindi sa isang legal na kasunduan sa pangangasiwa.
Pansinin
Mga Awit 132:12 Tungkol ang kundisyon sa pag-iingat ng mga inapo sa tipan at turo ng Diyos. May pananagutan pa rin ang mga magmamana ng pamamahala sa ipinangakong angkan.
Mga Awit 132:11-12
Ang Dating Biblia 190511Ang Panginoon ay sumumpa kay David sa katotohanan; hindi niya babaligtarin: ang bunga ng iyong katawan ay aking ilalagay sa iyong luklukan.
12Kung iingatan ng iyong mga anak ang aking tipan. At ang aking patotoo na aking ituturo, magsisiupo naman ang kanilang mga anak sa iyong luklukan magpakailan man.
Mga Awit 132:13-18
Pinili ng Diyos ang Sion
Ipinahahayag ng Panginoon na pinili niya ang banal na burol at nais niya itong maging tahanan. Mananatili siya roon, pagpapalain ang panustos na pagkain nito, at pakakainin ang mahihirap. Dadamitan ng Diyos ng kaligtasan ang mga saserdote nito at masayang aawit ang mga tapat. Lalakas ang maharlikang angkan. Inilalarawan ito bilang umuusbong na sungay at ilawang inihanda para sa hari. Kahihiyan ang isusuot ng mga kaaway habang namumulaklak ang korona ng hari. Sa iisang pangako, naghahatid ng pangangalaga ang piniling tahanan ng Diyos sa mga gutom, sumasamba, saserdote, at pinuno.
Sa araw-araw na buhay
Binubuksan ng nagtatag ng klinika sa lalawigan ang permanenteng gusali at tinitingnan ang imbakan ng pagkain bago ang pormal na seremonya. Natatanggap ng mga kawani ang gamit sa trabaho, binibigyan ng pagkain ang mga pamilyang naghihintay, at binubuksan ang ilaw ng karatula sa itaas ng pinto. May dalang mga tungkulin ang permanenteng tahanan. Umaasa na rito ang mga tao. Dito, ang Diyos mismo ang nangangako ng pagkain at pangmatagalang angkan ng hari. Hindi matitiyak ng nagtatag ng klinika ang alinman sa dalawa.
Pansinin
Mga Awit 132:15 Kasama sa pangakong pagpalain ang piniling lugar ang tinapay para sa mahihirap. Kaugnay ng karangalan nito ang pagtugon sa gutom, hindi lamang ang pagsuporta sa karilagan ng hari.
Mga Awit 132:13-18
Ang Dating Biblia 190513Sapagka't pinili ng Panginoon ang Sion; kaniyang ninasa na pinaka tahanan niya.
14Ito'y aking pahingahang dako magpakailan man. Dito ako tatahan; sapagka't aking ninasa.
15Aking pagpapalain siyang sagana sa pagkain; aking bubusugin ng pagkain ang kaniyang dukha.
16Ang kaniya namang mga saserdote ay susuutan ko ng kaligtasan: at ang kaniyang mga banal ay magsisihiyaw ng malakas sa kagalakan.
17Doo'y aking pamumukuhin ang sungay ni David: aking ipinaghanda ng ilawan ang aking pinahiran ng langis.
18Ang kaniyang mga kaaway ay susuutan ko ng kahihiyan: nguni't sa kaniya'y mamumulaklak ang kaniyang putong.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Mga Awit 132:1 sa “Panginoon, alalahanin mo para kay David ang lahat niyang kadalamhatian;”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Mga Awit 132:9: “Magsipagsuot ang iyong mga saserdote ng katuwiran; at magsihiyaw ang iyong mga banal dahil sa kagalakan.”
Ang huling himig
Iniiwan ng Mga Awit 132:18 sa mambabasa ang “Ang kaniyang mga kaaway ay susuutan ko ng kahihiyan: nguni't sa kaniya'y mamumulaklak ang kaniyang putong.”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang aking, iyong, kaniyang, Panginoon, David, hindi na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- tabernakulo
- Tolda o tirahan, dito ay dakong hinahanap para sa Panginoon.
- kaban
- Banal na baul na nagsisilbing tanda ng presensiya ng Diyos.
- saserdote
- Mga taong itinalaga upang manguna sa pagsamba at maglingkod sa Diyos.
- tipan
- Pangakong may bisa na nagtatakda ng mga pananagutan sa isang ugnayan.
- putong
- Koronang suot ng hari bilang tanda ng kanyang paghahari.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.
