Ang malaking larawan
Tinitingnan ng awit ang buong buhay ng tao at nakikita ang katiwalian saanman. Nagsisimula ito sa lihim na pag-angking walang Diyos, saka inilalarawan ang sumusunod na asal. Mula sa langit, mas malawak ang hatol ng Diyos kaysa sa isang kaaway o bansa. Ngunit may kanlungan pa rin ang dukha sa kanya. Umaasa ang wakas sa pagpapanumbalik ng Israel, ang bayan ng Diyos. Pinangalanan ang Sion, ang banal na burol ng Jerusalem, bilang lugar na hinihingang pagmulan ng pagliligtas.
Sa kabanatang ito
- Hinahanap ng Diyos ang mga Naghahanap Mga Awit 14:1-3
Sinasabi ng mangmang sa loob na walang Diyos.
- May Kanlungan Pa Rin ang Dukha Mga Awit 14:4-7
Kinakain ng gumagawa ng masama ang bayan ng Diyos na parang karaniwang pagkain, at hindi sila tumatawag sa Panginoon.
Pangunahing katotohanan
Nakikita ng Diyos ang laganap na katiwalian. Ngunit nananatili siyang kanlungan ng dukha at pinagmumulan ng pag-asa ng kanyang bayan.

Kasulatan sa tabi ng buod
Mga Awit · Ang Dating Biblia 1905 · 7Mga Awit 14:1-3
Hinahanap ng Diyos ang mga Naghahanap
Sinasabi ng mangmang sa loob na walang Diyos. Iniuugnay ng awit ang pagtangging ito sa tiwali at kasuklam-suklam na asal, hindi sa usapang malayo sa aktuwal na buhay. Tumingin ang Diyos mula sa itaas upang makita kung may nakauunawa at humahanap sa kanya. Malawak ang sagot: lahat ay lumihis at walang gumagawa ng mabuti. Hindi hinahayaan ng tula na tumayo sa labas ang isang maginhawang pangkat at sisihin ang lahat ng iba. Umaabot ang pananaw sa mga tao sa ilalim ng tingin ng Diyos. Inilalantad nito ang lawak ng pagkabigo bago bumaling sa mga nangangailangan ng tulong niya.

Sa araw-araw na buhay
Binuksan ng tagasiyasat ng kainan ang aparador ng imbakan matapos isisi ng mga kawani ang isang sirang pagkain sa iisang kusinero. Pareho ang kapabayaang nakita sa bawat estante. Bawat talang may petsa ay may hindi nagawang pagtingin. Pinalawak niya ang ulat sa halip na iwan ang sala sa unang pinangalanan. Nasa buong kusina ang problema. Umaabot ang pagsisiyasat ng Diyos sa buhay ng tao at sa pagtanggi ng puso sa kanya.
Pansinin
Mga Awit 14:2 Kaugnay ng paghahanap sa Diyos ang pag-unawa. Tugon ng tao sa Diyos ang paksa ng pagsisiyasat, hindi lamang ang dami ng impormasyong taglay nila.
Mga Awit 14:1-3
Ang Dating Biblia 19051Ang mangmang ay nagsabi sa kaniyang puso, walang Dios: sila'y nangapapahamak, sila'y nagsigawa ng kasuklamsuklam na mga gawa; walang gumagawa ng mabuti,
2Tinutunghan ng Panginoon ang mga anak ng mga tao mula sa langit, upang tingnan, kung may sinomang nakakaunawa, na hinahanap ng Dios.
3Silang lahat ay nagsihiwalay; sila'y magkakasama na naging kahalayhalay; walang gumagawa ng mabuti, wala, wala kahit isa.
Mga Awit 14:4-7
May Kanlungan Pa Rin ang Dukha
Kinakain ng gumagawa ng masama ang bayan ng Diyos na parang karaniwang pagkain, at hindi sila tumatawag sa Panginoon. Itinatanong ng awit kung nauunawaan nila ang ginagawa. Takot ang naghihintay dahil kasama ng matuwid ang Diyos. Kinukutya nila ang plano ng dukha, ngunit nananatiling kanlungan nito ang Panginoon. Saka hinahangad ng mang-aawit ang pagliligtas ng Israel mula sa Sion at ang pagbabalik ng mabuting kalagayan ng bayan. Magagalak kasama nila si Jacob, ang ninunong ginagamit din ang pangalan para sa Israel. Hindi inaalis ng katiwalian ang huling pag-asa ng pagpapanumbalik.

Sa araw-araw na buhay
Nakaupo ang katulong ng unyon ng mga nangungupahan sa tabi ng natatakot na residenteng kinutya ang maingat na plano ng pagbabayad. Binasa niya ang mga resibo at sinamahan ito sa tanggapan ng pabahay. Nagtipon sa likod nila ang ibang pamilya, dala ang sarili nilang papel. Hindi na magkakahiwalay na taong walang suporta ang kaharap ng may-ari. Diyos ang kanlungan sa awit, at kasama sa pag-asa ang buong bayan niya.
Pansinin
Mga Awit 14:6 Ipinapahiya ng iba ang plano ng dukha, ngunit Diyos pa rin ang kanlungan nito. Hindi napagpapasiyahan ng pampublikong paghamak ang halaga o kaligtasan ng pakiusap.
Mga Awit 14:4-7
Ang Dating Biblia 19054Wala bang kaalaman ang lahat na manggagawa ng kasamaan? na siyang nagsisikain sa aking bayan na tila nagsisikain ng tinapay, at hindi nagsisitawag sa Panginoon.
5Doo'y nangapasa malaking katakutan sila: sapagka't ang Dios ay nasa lahi ng matuwid.
6Inyong inilalagay sa kahihiyan ang payo ng dukha, sapagka't ang Panginoon ang kaniyang kanlungan.
7Oh kung ang kaligtasan ng Israel ay nanggagaling sa Sion! Kung ibabalik ng Panginoon ang nangabihag ng kaniyang bayan, magagalak nga ang Jacob, at masasayahan ang Israel.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Mga Awit 14:1 sa “Ang mangmang ay nagsabi sa kaniyang puso, walang Dios: sila'y nangapapahamak, sila'y nagsigawa ng kasuklamsuklam na mga gawa; walang gumagawa ng mabuti,”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Mga Awit 14:4: “Wala bang kaalaman ang lahat na manggagawa ng kasamaan? na siyang nagsisikain sa aking bayan na tila nagsisikain ng tinapay, at hindi nagsisitawag sa…”
Ang huling himig
Iniiwan ng Mga Awit 14:7 sa mambabasa ang “Oh kung ang kaligtasan ng Israel ay nanggagaling sa Sion! Kung ibabalik ng Panginoon ang nangabihag ng kaniyang bayan, magagalak nga ang Jacob, at…”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang Panginoon, Dios, kaniyang, kung, sila'y, wala na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- kasuklamsuklam
- Lubhang nakapandidiri o kasuklam-suklam na asal, lalo na sa paningin ng Diyos.
- kanlungan
- Ligtas na masisilungan o malalapitan para sa proteksiyon laban sa panganib.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.



