Pag-asang Hindi Nakasalig sa Namamatay na Pinuno

Mga Awit 146

Ang malaking larawan

Nakatuon sa sariling kaluluwa ng nananalangin ang tawag na magpuri. Balak niyang patuloy na umawit habang buhay. Nagbababala siya laban sa paglalagak ng pag-asa sa mga pinunong natatapos ang hininga at balak sa kamatayan. Nasa Diyos ni Jacob, ang ninuno ng bayan ng Israel, ang tulong. Siya ang gumawa ng mundo at nananatiling tapat. Kasama sa kanyang pangangalaga ang gutom, nakagapos, bulag, nakayuko, dayuhan, at mga namatayan. Nagtatapos ang awit sa Sion, ang banal na burol ng Jerusalem, sa haring ang paghahari ay nagtatagal sa bawat salinlahi.

Sa kabanatang ito

Pangunahing katotohanan

Hindi mapapasan ng mga pinunong namamatay ang pangmatagalang pag-asa. Ngunit naghahari magpakailanman ang tapat na lumikha at kumikilos para sa mga naiwang gutom, nakagapos, o walang proteksiyon.

Mga Awit 146: Pag-asang Hindi Nakasalig sa Namamatay na Pinuno
Tagpo sa kabanataMga Awit 146

Kasulatan sa tabi ng buod

Mga Awit · Ang Dating Biblia 1905 · 10

Mga Awit 146:1-4

Kasabay ng Hininga Nagtatapos ang Balak

Sariling kaluluwa niya ang tumatanggap ng tawag na purihin ang Panginoon. Nangangako siya ng awit habang may buhay. Pagkatapos, nagbababala siya laban sa pagtitiwala sa mga pinuno o sinumang tao bilang huling pinagmumulan ng tulong. Umaalis ang hininga, bumabalik sa lupa ang katawan, at nagtatapos ang mga balak sa araw ding iyon. Tungkol sa pagiging mortal ang babala, hindi lamang sa mga pinunong may masamang hangarin. Kahit malakas na katayuan ay hindi makapagbibigay ng buhay na walang hanggan. Katabi ng hangganang ito ang pambungad na pangakong magpuri habang buhay: gagamitin ng nananalangin ang maikling buhay upang parangalan ang Diyos na nananatili matapos ito.

Mga Awit 146:1-4: Kasabay ng Hininga Nagtatapos ang Balak
Tagpo sa kabanataMga Awit 146

Sa araw-araw na buhay

Binubuksan ng pensiyonada ng kompanya ang liham na nagbabalita ng kamatayan ng tagapagtatag. Napagtatanto niyang wala nang tutupad sa isang personal na pangako nito. Dinadala niya ang nakasulat na mga tuntunin sa mga tagapangasiwa sa halip na umasa sa alaala ng kanyang katiyakan. Hindi pinanatiling buhay ng mataas na katayuan ang lalaki. Itinuturo ng awit ang pangmatagalang pag-asa sa Diyos, hindi sa isa pang institusyon ng tao.

Pansinin

Mga Awit 146:4 Nagwawakas ang mga balak kapag umalis ang hininga ng pinuno. Ang kahinaang tinutukoy ay katapusan ng buhay ng tao, hindi pahayag na pare-parehong sinungaling ang bawat pinuno.

Mga Awit 146:1-4

Ang Dating Biblia 1905

1Purihin ninyo ang Panginoon. Purihin mo ang Panginoon, Oh kaluluwa ko.

2Samantalang ako'y nabubuhay ay pupurihin ko ang Panginoon: ako'y aawit ng mga pagpuri sa aking Dios, samantalang ako'y may buhay.

3Huwag ninyong ilagak ang inyong tiwala sa mga pangulo, ni sa anak man ng tao, na walang pagsaklolo.

4Ang hininga niya ay pumapanaw, siya'y nanunumbalik sa kaniyang pagkalupa; sa araw ding yaon ay mawawala ang kaniyang pagiisip.

Mga Awit 146:5-7

Tiyak na Tulong Mula sa Lumikha

Tinatawag na maginhawa ang taong tinutulungan ng Diyos ng ninuno ng bayan. Nakasalig ang pag-asa sa gumawa ng langit, lupa, dagat, at lahat ng laman ng mga ito. Iniingatan niya ang katotohanan magpakailanman, kaiba sa mga balak ng taong tinatapos ng kamatayan. May tiyak na anyo ang kanyang katapatan. Ipinagkakaloob niya ang katarungan sa mga inaapi, nagbibigay ng pagkain sa gutom, at nagpapalaya ng mga bilanggo. Hindi malayo sa mga pangangailangang ito ang kadakilaan ng lumikha. Iniuugnay ng tula ang buong nilikhang mundo sa mga tiyak na taong nangangailangan ng patas na pagdinig, pagkain, o bukas na pinto.

Sa araw-araw na buhay

Nakikipagkita ang boluntaryo sa libreng serbisyong legal sa pinalayang bilanggo sa pamahagi ng pagkain. Tumulong siyang itama ang talang naging dahilan ng pagkakakulong nito. Tinitiyak niyang may pagkain ito at mga papel na kailangan sa susunod na tipanan. Kasama sa iisang araw ang patas na pasiya at praktikal na pangangalaga. Iniuugnay ng awit ang gayong tulong sa tapat na lumikha ng mundo.

Pansinin

Mga Awit 146:7 Magkakasama ang katarungan, pagkain, at kalayaan. Tungkol sa tiyak na mga kalagayan ng buhay ang tulong ng Panginoon, hindi lamang sa damdaming napapanatag.

Mga Awit 146:5-7

Ang Dating Biblia 1905

5Maginhawa ang may pinaka saklolo sa Dios ni Jacob, na ang pagasa ay nasa Panginoon niyang Dios:

6Na gumawa ng langit at lupa, ng dagat, at ng lahat na nandoon; na nagiingat ng katotohanan magpakailan man:

7Na nagsasagawa ng kahatulan sa napipighati; na nagbibigay ng pagkain sa gutom: pinawawalan ng Panginoon ang mga bilanggo;

Mga Awit 146:8-10

Matibay na Tagapagtanggol ng Mahihina

Idinidilat ng Panginoon ang mga bulag, ibinabangon ang mga lugmok, at iniibig ang gumagawa ng tama. Binabantayan niya ang mga dayuhan at sinusuportahan ang mga batang walang ama at babaeng namatay ang asawa. Madalas na wala sa mga pangkat na ito ang proteksiyon ng pamilyang inaasahan ng iba. Ngunit ibinabaligtad niya ang landas ng masama. Kasama ng pagkalinga sa mahihina ang pagsalungat sa mga nananakit. Ipinahahayag ng wakas na naghahari ang Panginoong ito magpakailanman sa bawat salinlahi. Bumabalik sa papuri ang awit dahil sa haring hindi nauubusan ng buhay nanggagaling ang inilalarawang tulong.

Sa araw-araw na buhay

Sinasalubong ng tagapayo sa mga bagong naninirahan ang bagong dating na biyuda at anak nito sa pasukan ng paaralan. Tumutulong siya sa mga papeles, tinitiyak ang lugar ng bata, at kinukuwestiyon ang maling singil na idinagdag sa bayarin ng pamilya. Kasama sa pagtanggap ang pagtatanggol kapag may mali. Nagkakaroon ang pamilya ng suporta sa labas ng nawala nitong sambahayan. Ipinapangako ng awit ang paghahari ng Panginoon magpakailanman.

Pansinin

Mga Awit 146:9 Magkakasamang pinapangalanan ang mga dayuhan, batang walang ama, at biyuda. Umaabot ang pagkalinga sa walang karaniwang lakas ng sambahayan, habang binabaligtad ang masasamang daan.

Mga Awit 146:8-10

Ang Dating Biblia 1905

8Idinidilat ng Panginoon ang mga mata ng bulag; ibinabangon ng Panginoon ang mga nasusubasob; iniibig ng Panginoon ang matuwid;

9Iniingatan ng Panginoon ang mga taga ibang lupa; kaniyang inaalalayan ang ulila at babaing bao; nguni't ang lakad ng masama ay kaniyang ibinabaligtad.

10Maghahari ang Panginoon magpakailan man. Ang iyong Dios, Oh Sion, sa lahat ng sali't saling lahi. Purihin ninyo ang Panginoon.

Mga detalyeng dapat mapansin

10mga talata sa pagbasa
3pangunahing galaw

Ang pambungad na larawan

Nagsisimula ang Mga Awit 146:1 sa “Purihin ninyo ang Panginoon. Purihin mo ang Panginoon, Oh kaluluwa ko.”

Kung saan nagbabago ang kabanata

Nagiging likas na pagbabago ang Mga Awit 146:5: “Maginhawa ang may pinaka saklolo sa Dios ni Jacob, na ang pagasa ay nasa Panginoon niyang Dios:”

Ang huling himig

Iniiwan ng Mga Awit 146:10 sa mambabasa ang “Maghahari ang Panginoon magpakailan man. Ang iyong Dios, Oh Sion, sa lahat ng sali't saling lahi. Purihin ninyo ang Panginoon.”

Landas ng mga salita sa kabanata

Tinutulungan ng mga salitang Panginoon, Dios, kaniyang, ako'y, Purihin, lahat na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.

Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan

babaing bao
Babaeng namatay na ang asawa at maaaring walang karaniwang tagapagtanggol.

Makinig at manood kasabay ng sipi

Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.

Mag-ulat ng mali sa pahinang ito

Pinagmulan: eBible.org · TagAngBiblia · nakuha 2026-09-22