Ang malaking larawan
Tumitingin muna ang tula sa loob ng masamang buhay, saka bumabaling sa lawak ng pag-aalaga ng Diyos. Hinahadlangan ng pagbobola sa sarili ang takot sa Diyos at pagtanggi sa kasamaan. Sa kabilang panig, umaabot sa langit ang banal na awa at kumukupkop sa mga buhay na nilalang. Inilalarawan ng mga pakpak, piging, umaagos na tubig, at liwanag ang bukas-palad na pag-aalagang iyon. Hinihiling ng huling panalangin na magpatuloy ito at magbigay ng proteksiyon laban sa kapalaluang magpapaalis sa nagsasalita mula sa kanyang lugar.
Sa kabanatang ito
- Nagbibigay-daan sa Pinsala ang Pagbobola sa Sarili Mga Awit 36:1-4
Nakikita ng nagsasalita sa masamang asal ang kawalan ng paggalang sa Diyos.
- Pag-aalaga Mula Langit Hanggang Araw-araw na Pagkain Mga Awit 36:5-9
Abot-langit ang awa at katapatan ng Diyos.
- Huwag Akong Itaboy ng Mapagmataas na Lakas Mga Awit 36:10-12
Hinihingi ang kabutihan para sa mga nakakakilala sa Diyos.
Pangunahing katotohanan
Pinakakain ng panlilinlang sa sarili ang kasamaan ng tao. Nagbibigay naman ng kanlungan, buhay, at liwanag ang malawak na awa ng Diyos sa naghahanap sa kanya.
Kasulatan sa tabi ng buod
Mga Awit · Ang Dating Biblia 1905 · 12Mga Awit 36:1-4
Nagbibigay-daan sa Pinsala ang Pagbobola sa Sarili
Nakikita ng nagsasalita sa masamang asal ang kawalan ng paggalang sa Diyos. Binobola ng gumagawa ng mali ang sarili upang hindi makita at kamuhian ang sariling kasamaan. Mapanlinlang ang pananalita niya, at tumigil na siyang kumilos nang may karunungan o gumawa ng mabuti. Kahit sa higaan ay nagbabalak siya ng pinsala, saka pumipili ng mapaminsalang landas. Ang huling detalye ay hindi niya tinatanggihan ang kasamaan. Hindi ito isang pabayang salita sa isang maayos sanang buhay. Inilalarawan ng tula ang matatag nang gawi na pinakakain ng pagsang-ayon sa loob sa mismong asal na kailangang baguhin.
Sa araw-araw na buhay
Gising na nakahiga ang nagbebenta ng lumang muwebles at nagpaplano kung paano itatago sa susunod na mamimili ang sirang paa ng upuan. Sinasabi niya sa sarili na ganoon din ang lahat sa hanapbuhay na ito. Pagsapit ng umaga, may nakahanda na siyang tela upang takpan ang pinsala at masayang pananalita sa pagbebenta. Nakatulong ang sariling pampalubag-loob sa paglaki ng balak. Inilalarawan ng awit ang buong buhay na walang paggalang sa Diyos.
Pansinin
Mga Awit 36:4 Sa higaan nangyayari ang pagpaplano, malayo sa pamimilit ng madla. Lihim na inihahanda ang pinsala, kaya hindi maisisisi ang mali sa isang biglaang sandali sa gitna ng maraming tao lamang.
Mga Awit 36:1-4
Ang Dating Biblia 19051Ang pagsalangsang ng masama ay nagsasabi sa loob ng aking puso: walang takot sa Dios sa harap ng kaniyang mga mata.
2Sapagka't siya'y nanghihibo ng kaniyang sariling mga mata, na ang kaniyang kasamaan ay hindi masusumpungan at pagtataniman.
3Ang mga salita ng kaniyang bibig ay kasamaan at karayaan: iniwan niya ang pagkapantas at paggawa ng mabuti.
4Siya'y kumakatha ng kasamaan sa kaniyang higaan; siya'y lumagay sa isang daan na hindi mabuti; hindi niya kinayayamutan ang kasamaan.
Mga Awit 36:5-9
Pag-aalaga Mula Langit Hanggang Araw-araw na Pagkain
Abot-langit ang awa at katapatan ng Diyos. Matatag na parang bundok ang kanyang katuwiran, at malalim na parang dagat ang mga hatol. Iniingatan ng kanyang pag-aalaga ang tao at hayop. Nanganganlong ang mga tao sa ilalim ng kanyang mga pakpak at nakatatagpo ng saganang paglalaan sa kanyang bahay. Ginagawang sariwa at walang katapusan ng ilog ng kasiyahan at bukal ng buhay ang kaloob. Liwanag ng Diyos ang nagbibigay-daan sa mismong pagkakita. Sinasagot ng mga larawan ang makitid na panlilinlang sa sarili sa simula sa pamamagitan ng kabutihang mas malawak kaysa mga balak ng isang tao.
Sa araw-araw na buhay
Binuksan ng tagaluto sa kanlungan ang mga pinto sa almusal at inilagay ang tinapay sa tabi ng malaking kaldero ng lugaw. Nakatagpo ang bagong dating ng tubig, malilinis na tasa, at lugar sa mesa. Sa labas, pinuno ng isa pang manggagawa ang mga mangkok para sa mga hayop na dala nila. Umaabot ang pag-aalaga sa higit sa isang agarang pangangailangan o uri ng panauhin. Pinapangalanan ng awit ang Diyos bilang pinagmumulan ng mismong buhay.
Pansinin
Mga Awit 36:9 Ibinibigay ng Diyos ang buhay pati ang liwanag na nagbibigay-daan upang makita ito. Umaabot ang talata sa ilalim ng bawat kaloob, sa pinagmumulang nagpapaging posible sa buhay at pagkaunawa.
Mga Awit 36:5-9
Ang Dating Biblia 19055Ang iyong kagandahang-loob, Oh Panginoon, ay nasa mga langit: ang iyong pagtatapat ay umaabot hanggang sa langit.
6Ang iyong katuwiran ay gaya ng mga bundok ng Dios: ang iyong mga kahatulan ay dakilang kalaliman: Oh Panginoon, iyong iniingatan ang tao at hayop.
7Napaka mahalaga ng iyong kagandahang-loob, Oh Dios! At ang mga anak ng mga tao ay nanganganlong sa ilalim ng iyong mga pakpak.
8Sila'y nangabubusog ng sagana ng katabaan ng iyong bahay; at iyong paiinumin sila sa ilog ng iyong kaluguran.
9Sapagka't nasa iyo ang bukal ng buhay: sa iyong liwanag makakakita kami ng liwanag.
Mga Awit 36:10-12
Huwag Akong Itaboy ng Mapagmataas na Lakas
Hinihingi ang kabutihan para sa mga nakakakilala sa Diyos. Humihingi rin ang nagsasalita ng patuloy na katuwiran para sa matutuwid na puso. Saka nagiging personal ang kahilingan: huwag siyang tapakan ng mapagmataas na paa o itaboy ng masasamang kamay. Ipinapakita ng huling larawan ang mga gumagawa ng masama na nabuwal at hindi makabangon. Hindi nagbibigay ng pangmatagalang lugar ang dati nilang tiwala sa sarili. Hinahanap ng panalangin ang pag-iingat sa loob ng bukas-palad na pangangalaga ng Diyos. Inihaharap naman ng wakas ang mapaminsalang kapangyarihang laban sa pag-aalagang iyon bilang tuluyang naibagsak.
Sa araw-araw na buhay
Hiniling ng magtatanim na nagtitinda sa maliit na pamilihan sa tagapag-ayos na ipagtanggol ang nakatalagang puwesto matapos ilampas ng mayamang mangangalakal ang mga kahon sa hangganan nito. Nakatayo siya sa tabi ng minarkahang guhit habang ipinababalik ng tagapag-ayos ang mga kahon. Hindi naging pag-aari ng mangangalakal ang lugar dahil sa tiwala sa sarili. Hinihiling ng magtatanim na magpatuloy ang proteksiyon sa buong panahon ng pagtitinda. Pangmatagalang pag-aalaga ng Diyos at huling pagkatalo ng kasamaan ang hinahanap ng awit.
Pansinin
Mga Awit 36:11 Larawan ang mapagmataas na paa at masasamang kamay ng puwersang ginagamit upang paalisin ang iba. Ginagawang pisikal at praktikal ng panalangin ang banta, sa halip na manatiling damdamin sa loob ang kapalaluan.
Mga Awit 36:10-12
Ang Dating Biblia 190510Oh, ilagi mo nawa ang iyong kagandahang-loob sa kanila na nangakakakilala sa iyo: at ang iyong katuwiran sa matuwid sa puso.
11Huwag nawang dumating laban sa akin ang paa ng kapalaluan, at huwag nawa akong itaboy ng kamay ng masama.
12Doo'y nangabuwal ang mga manggagawa ng kasamaan: sila'y nangalugmok at hindi makakatindig.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Mga Awit 36:1 sa “Ang pagsalangsang ng masama ay nagsasabi sa loob ng aking puso: walang takot sa Dios sa harap ng kaniyang mga mata.”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Mga Awit 36:6: “Ang iyong katuwiran ay gaya ng mga bundok ng Dios: ang iyong mga kahatulan ay dakilang kalaliman: Oh Panginoon, iyong iniingatan ang tao at hayop.”
Ang huling himig
Iniiwan ng Mga Awit 36:12 sa mambabasa ang “Doo'y nangabuwal ang mga manggagawa ng kasamaan: sila'y nangalugmok at hindi makakatindig.”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang iyong, kaniyang, kasamaan, hindi, loob, Dios na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- nanghihibo
- Nambobola o nang-uuto, dito ay nililinlang ang sarili.
- katabaan
- Saganang paglalaan at mayamang pagkain, hindi laki ng katawan dito.
- kapalaluan
- Pagmamataas na humahamak sa iba at nagpapalabis sa sariling halaga.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.
