Ang malaking larawan
Kinakausap ng nakatatandang nagsasalita ang galit na dulot ng tagumpay ng masasama. Nakita niyang tila matatag ang lakas at yaman, saka nawala. Payo niya na magtiwala sa Panginoon, gumawa ng mabuti, at maghintay sa halip na gayahin ang asal na tila nagtatagumpay. Paulit-ulit na inihahambing ng awit ang maikling kapangyarihan sa pangmatagalang bahagi sa lupain. Malawak ang mga pangako nito, at nagmumula ang mga halimbawa sa buhay na ginugol sa pagmamasid sa dalawang uri ng asal.
Sa kabanatang ito
- Maikling Panahon ang Tinitingnan ng Inggit Mga Awit 37:1-6
Sinasabi ng guro sa nakikinig na huwag mag-alab sa inggit sa gumagawa ng mali.
- Hindi Galit ang Magtakda ng Landas Mga Awit 37:7-11
Pumapalit ang matiyagang paghihintay sa nag-aalab na sama ng loob.
- Hindi Magtatagal ang Sandata at Yaman Mga Awit 37:12-20
Nagbabalak ang masama laban sa matuwid at itinutuon ang sandata sa dukha.
- Pagkabukas-palad at Kamay na Umaalalay Mga Awit 37:21-26
Palatandaan ng masama ang pangungutang na hindi binabayaran, samantalang nahahabag at nagbibigay ang matuwid.
- Aral sa Loob at Hayagang Asal Mga Awit 37:27-33
Nanawagan ang guro na talikuran ang kasamaan at gumawa ng mabuti dahil mahal ng Diyos ang makatarungang hatol at hindi pinababayaan ang tapat niyang bayan.
- Naglalaho ang Kahanga-hangang Puno Mga Awit 37:34-40
Paghihintay sa Panginoon at pagsunod sa kanyang landas pa rin ang huling payo.
Pangunahing katotohanan
Pansamantala ang tagumpay ng masama. Tumatanggap naman ng pag-aalaga at pangmatagalang kinabukasan ang nagtitiwala sa Panginoon at nagsasagawa ng kabutihan.
Kasulatan sa tabi ng buod
Mga Awit · Ang Dating Biblia 1905 · 40Mga Awit 37:1-6
Maikling Panahon ang Tinitingnan ng Inggit
Sinasabi ng guro sa nakikinig na huwag mag-alab sa inggit sa gumagawa ng mali. Parang damong madaling matuyo o maputol ang tila tagumpay nila. Kapalit nito, hinihikayat niya ang tiwala, mabuting asal, at pagkagalak sa Panginoon. Maaaring umasa ang buhay na inihabilin sa Diyos sa paglalaan at paglilitaw ng matuwid na usapin sa liwanag. Iniuugnay ng mga salitang ito ang hangarin ng puso sa pagkagalak sa Diyos, sa halip na ipangako ang bawat panandaliang nais. Ibang pinagmumulan ng pag-asa at ibang paraan ng pagkilos ang unang sagot sa tagumpay ng masama.
Sa araw-araw na buhay
Pinanood ng mananahi ang karibal na nagbebenta ng murang damit na may nakatagong sira. Nadarama niyang nakatutuksong gayahin ang pandaraya, saka bumalik sa amerikana na ipinangako niyang kukumpunihin nang tama. Mas maikli ngayon ang pila sa kanyang puwesto, ngunit ayaw niyang hayaang magtakda ng pamantayan ang isang mataong hapon. Sa pag-aalaga ng Panginoon ibinabatay ng awit ang pangmatagalang pag-asa.
Pansinin
Mga Awit 37:2 Mukhang malago ang damo bago malanta. Hinahamon ng larawan ang paghatol batay lamang sa kasalukuyang paglaki, sapagkat maaaring panandalian ang nakikitang tagumpay.
Mga Awit 37:1-6
Ang Dating Biblia 19051Huwag kang mabalisa dahil sa mga manggagawa ng kasamaan, ni managhili ka man sa kanila na nagsisigawa ng kalikuan.
2Sapagka't sila'y madaling puputuling gaya ng damo, at matutuyong gaya ng sariwang damo.
3Tumiwala ka sa Panginoon, at gumawa ka ng mabuti; tumahan ka sa lupain, at gawin mong kumain sa kaniyang pagkatapat.
4Magpakaligaya ka naman sa Panginoon; at bibigyan ka niya ng nasa ng iyong puso.
5Ihabilin mo ang iyong lakad sa Panginoon; tumiwala ka rin naman sa kaniya, at kaniyang papangyayarihin.
6At kaniyang palalabasing gaya ng liwanag ang iyong katuwiran, at ang iyong kahatulan ay gaya ng katanghaliang tapat.
Mga Awit 37:7-11
Hindi Galit ang Magtakda ng Landas
Pumapalit ang matiyagang paghihintay sa nag-aalab na sama ng loob. Sinasabihan ang nakikinig na huwag hayaang udyukan siya ng matagumpay na pakana ng iba na gumawa rin ng masama. Humahantong sa pagkawala ang masamang asal, habang tumatanggap ng lupain ang naghihintay sa Panginoon. Mawawalan ng laman ang lugar ng masama, ngunit magtatamasa ng saganang kapayapaan ang maamo. Mapagpakumbabang pagpipigil ang kaamuan dito, hindi marahas na paggigiit ng sarili. Binibigyan ng paghahambing ng awit ang galit ng kinabukasang dapat isaalang-alang. Ang paggaya sa gumagawa ng mali ay pagsama sa mismong landas na binabalaan ng guro ang wakas.
Sa araw-araw na buhay
Nakita ng may hawak na parsela ang kapitbahay na inililipat ang bakod sa daang pinagsasaluhan. Hinawakan niya ang pala, saka ibinaba iyon at dinala ang plano ng hangganan sa katiwala ng hardin. Kung gigibain sa galit ang buong bakod, masisira rin ang ibang parsela. Naghintay siya sa tabi ng minarkahang guhit upang dinggin ang alitan. Mas malaki kaysa hatol sa hangganan ang ipinangakong mana ng Diyos.
Pansinin
Mga Awit 37:8 Iniuugnay ng babala ang galit sa panganib na gumawa ng masama. Dahil sa sama ng loob, maaaring gayahin ng nagmamasid ang mismong asal na unang nagpahirap sa kanya.
Mga Awit 37:7-11
Ang Dating Biblia 19057Ikaw ay magpahinga sa Panginoon, at maghintay kang may pagtitiis sa kaniya: huwag kang mabalisa ng dahil sa kaniya na gumiginhawa sa kaniyang lakad, dahil sa lalake na nagpapangyari ng mga masamang katha.
8Maglikat ka ng pagkagalit, at bayaan mo ang poot: huwag kang mabalisa, iya'y maghahatid lamang sa paggawa ng kasamaan.
9Sapagka't ang mga manggagawa ng kasamaan ay mangahihiwalay: nguni't yaong nagsipaghintay sa Panginoon, ay mangagmamana sila ng lupain.
10Sapagka't sangdali na lamang, at ang masama ay mawawala na: Oo, iyong uusisaing mainam ang kaniyang dako, at siya'y mawawala na.
11Nguni't ang maamo ay magmamana ng lupain, at masasayahan sa kasaganaan ng kapayapaan.
Mga Awit 37:12-20
Hindi Magtatagal ang Sandata at Yaman
Nagbabalak ang masama laban sa matuwid at itinutuon ang sandata sa dukha. Nakikita ng Diyos ang paparating nilang wakas. Bumabalik sa kanila o nababali ang mga sandata. Mas mabuti ang kaunting hawak ng matuwid kaysa yaman ng maraming gumagawa ng masama. Nabibigo ang lakas nila, habang inaalalayan ng Panginoon ang matuwid at alam ang kanilang mga araw. Kahit taggutom ay hindi nag-aalis ng ipinangakong pangangalaga. Sa kabilang panig, naglalaho ang masama na parang usok. Sinusukat ng awit ang yaman ayon sa kinabukasan ng may-ari, hindi lamang sa laki nito ngayon.
Sa araw-araw na buhay
Inilagay ng pensiyonado ang talaan ng maliit ngunit tapat na pinangalagaang ipon sa tabi ng alok na nangangako ng napakalaking tubo sa lihim na pakana. Tumanggi siyang pumirma at binayaran ang mga pinamili mula sa katamtamang ipon. Hindi ginagawang maayos ng mas malaking halagang nasa polyeto ang pinagmumulan nito. Pinili niya ang mas maliit ngunit ligtas na pag-aari. Iniuugnay ng awit ang paglalaan sa paghatol ng Diyos sa mararahas na tao.
Pansinin
Mga Awit 37:16 Inilalagay ng paghahambing ang kaunting matuwid na pag-aari sa ibabaw ng maraming masamang yaman. Binabago ng asal at kinabukasan ng may-ari ang halaga ng mukhang kahanga-hanga ngayon.
Mga Awit 37:12-20
Ang Dating Biblia 190512Ang masama ay kumakatha laban sa ganap, at pinagngangalit sa kaniya ang kaniyang mga ngipin.
13Tatawanan siya ng Panginoon: sapagka't kaniyang nakikita na ang kaniyang kaarawan ay dumarating.
14Hinugot ng masama ang tabak, at inihanda ang kanilang busog: upang ilugmok ang dukha at mapagkailangan, upang patayin ang matuwid sa paglakad:
15Ang kanilang tabak ay masasaksak sa kanilang sariling puso, at ang kanilang busog ay mababali.
16Mainam ang kaunti na tinatangkilik ng matuwid, kay sa kasaganaan ng maraming masama.
17Sapagka't ang mga bisig ng masasama ay mangababali: nguni't inaalalayan ng Panginoon ang matuwid.
18Nalalaman ng Panginoon ang kaarawan ng sakdal: at ang kanilang mana ay magiging sa magpakailan man.
19Hindi sila mangapapahiya sa panahon ng kasamaan: at sa mga kaarawan ng kagutom ay mangabubusog sila.
20Nguni't ang masama ay mamamatay, at ang mga kaaway ng Panginoon ay magiging gaya ng taba ng mga kordero: sila'y mangapupugnaw: sa usok mangapupugnaw sila.
Mga Awit 37:21-26
Pagkabukas-palad at Kamay na Umaalalay
Palatandaan ng masama ang pangungutang na hindi binabayaran, samantalang nahahabag at nagbibigay ang matuwid. Muli, pagpapala at pagkawala ang naglalarawan sa magkasalungat nilang kinabukasan. Ginagabayan ng Diyos ang mga hakbang ng mabuti at inaalalayan siya kahit mabuwal. Nagdaragdag ang nakatatandang nagsasalita ng personal na patotoo: hindi niya nakitang pinabayaan ang matuwid o namalimos ng tinapay ang mga anak nito. Inihaharap itong obserbasyon sa sarili niyang buhay, hindi paratang laban sa bawat gutom na nagdurusa. Nagpapatuloy ang pagkabukas-palad sa mga salinlahi. Nagpapahiram ang matuwid at nakikibahagi sa pagpapala ang pamilya.
Sa araw-araw na buhay
Binuksan ng matandang sapatero ang kuwaderno ng maliliit na pautang sa kapitbahay sa maraming taon. May mga pahinang nagtatala ng mahihirap na buwan noong ang mismong mga kapitbahay ang tumulong na manatiling bukas ang tindahan. Nagpahiram siya ngayon ng isa pang pares ng sapatos na pantrabaho at inalala ang mga kamay na umalalay sa kanya. Nakasalalay sa naranasan niya ang salaysay. Sa Diyos iniuugnay ng awit ang tapat na suporta.
Pansinin
Mga Awit 37:25 Minamarkahan ng nagsasalita ang pahayag sa sariling edad at karanasan. Personal na patotoo ito sa nakita niya, hindi buong salaysay ng bawat buhay ng mahirap.
Mga Awit 37:21-26
Ang Dating Biblia 190521Ang masama ay humihiram, at hindi nagsasauli: nguni't ang matuwid ay nahahabag, at nagbibigay.
22Sapagka't ang mga gayong pinagpala ng Panginoon ay mangagmamana ng lupain; at silang sinumpa niya ay mahihiwalay.
23Ang lakad ng tao ay itinatag ng Panginoon; at siya'y nasasayahan sa kaniyang lakad.
24Bagaman siya'y mabuwal, hindi siya lubos na mapapahiga: Sapagka't inaalalayan siya ng Panginoon ng kaniyang kamay.
25Ako'y naging bata, at ngayo'y matanda; gayon ma'y hindi ko nakita ang matuwid na pinabayaan, ni ang kaniyang lahi man ay nagpapalimos ng tinapay.
26Lahat ng araw ay nahahabag, at nagpapahiram; at ang kaniyang lahi ay pinagpapala.
Mga Awit 37:27-33
Aral sa Loob at Hayagang Asal
Nanawagan ang guro na talikuran ang kasamaan at gumawa ng mabuti dahil mahal ng Diyos ang makatarungang hatol at hindi pinababayaan ang tapat niyang bayan. Katapat ng pangmatagalang lugar nila ang pagkawala ng lahi ng masama. Nagmumula ang karunungan at makatarungang pananalita sa pusong nag-iingat ng kautusan ng Diyos. Ngunit may panganib pa rin. Nag-aabang ang masama ng pagkakataong patayin ang matuwid. Ang pangako ay hindi iiwan ng Diyos ang biktima sa kapit na iyon o tatanggap ng maling hatol. Magkasama ang tapat na asal at banal na pagtatanggol, nang hindi itinatangging totoo ang pag-atake.
Sa araw-araw na buhay
Tumanggi ang bantay sa tawiran ng paaralan sa pamimilit na padaanin ang mga sasakyan habang nasa daan pa ang mga bata. Naging matatag na gawi ang pagsasanay niya, kaya nanatiling nakataas ang kamay kahit galit ang drayber. Nang maglaon, nagbigay siya ng malinaw na salaysay ng nangyari. Hindi napigilan ng tamang kilos ang galit ng iba. Ipinapangako ng awit ang pagtatanggol ng Diyos laban sa bantang higit sa alitan sa trapiko.
Pansinin
Mga Awit 37:31 Nasa puso ang aral ng Diyos bago ilarawan ang matatag na mga hakbang. Lumalago ang matuwid na landas mula sa pagtuturo sa kalooban, hindi lamang sa mga tuntuning nakapaskil sa labas.
Mga Awit 37:27-33
Ang Dating Biblia 190527Ikaw ay humiwalay sa kasamaan, at gumawa ka ng mabuti; at manahan ka magpakailan man.
28Sapagka't iniibig ng Panginoon ang kahatulan, at hindi pinababayaan ang kaniyang mga banal; sila'y iniingatan magpakailan man: nguni't ang lahi ng masama ay mahihiwalay.
29Mamanahin ng matuwid ang lupain, at tatahan doon magpakailan man.
30Ang bibig ng matuwid ay nangungusap ng karunungan, at ang kaniyang dila ay nagsasalita ng kahatulan.
31Ang kautusan ng kaniyang Dios ay nasa kaniyang puso, walang madudulas sa kaniyang mga hakbang.
32Inaabatan ng masama ang matuwid, at pinagsisikapang patayin niya siya.
33Hindi siya iiwan ng Panginoon sa kaniyang kamay, ni parurusahan man siya pagka siya'y nahatulan.
Mga Awit 37:34-40
Naglalaho ang Kahanga-hangang Puno
Paghihintay sa Panginoon at pagsunod sa kanyang landas pa rin ang huling payo. Naalala ng nagsasalita ang masamang taong lumalaganap na parang malagong puno, saka naglaho nang lubusan at hindi na matagpuan. Hinihiling niyang pansinin sa halip ang payapang wakas ng matuwid. Sama-samang nawawalan ng kinabukasan ang mapaghimagsik, habang sa Panginoon nagmumula ang pagliligtas sa matuwid. Diyos ang lakas nila sa kagipitan at inililigtas sila dahil nanganganlong sa kanya. Bumabalik ang huling salita sa natanggap na tulong, hindi sa kakayahan ng tao na magtagal nang higit sa kasamaan nang mag-isa.
Sa araw-araw na buhay
Dumaan ang dating tagapagpatakbo ng lantsa sa bakanteng lugar ng dating maringal na pribadong daungan. Hinaharangan noon ng may-ari ang paglapit ng iba sa pampang. Ngayon ay wala na ang mga tabla, habang ginagamit pa rin ng kapitbahay ang payak na pampublikong hagdan upang makatawid sa tubig. Itinutuwid ng tanawin ang tila permanente noong mga nakaraang taon. Sa pagliligtas ng Diyos nakasalalay ang wakas ng awit, hindi lamang sa pagkabulok.
Pansinin
Mga Awit 37:36 Walang bakas na natagpuan sa paghahanap sa dating kahanga-hangang gumagawa ng masama. Sinusubok ng alaala ang kasalukuyang anyo sa paglipas ng panahon, bilang sagot sa inggit na nagbukas sa awit.
Mga Awit 37:34-40
Ang Dating Biblia 190534Hintayin mo ang Panginoon, at ingatan mo ang kaniyang daan, at ibubunyi ka upang manahin mo ang lupain: pagka nahiwalay ang masama, iyong makikita.
35Aking nakita ang masama sa malaking kapangyarihan, at lumalaganap na gaya ng sariwang punong kahoy sa kaniyang lupang tinubuan.
36Nguni't may dumaan at, narito, wala na siya: Oo, hinanap ko siya, nguni't hindi siya masumpungan.
37Tandaan mo ang sakdal na tao, at masdan mo ang matuwid: sapagka't may isang maligayang wakas sa taong may kapayapaan.
38Tungkol sa mga mananalangsang, mangalilipol silang magkakasama: ang huling wakas ng masama ay mahihiwalay.
39Nguni't ang kaligtasan ng matuwid ay sa Panginoon: siya'y ang kanilang kuta sa panahon ng kabagabagan.
40At sila'y tinutulungan ng Panginoon, at sinasagip sila: sinasagip niya sila sa masama, at inililigtas sila. Sapagka't sila'y nagsipagkanlong sa kaniya.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Mga Awit 37:1 sa “Huwag kang mabalisa dahil sa mga manggagawa ng kasamaan, ni managhili ka man sa kanila na nagsisigawa ng kalikuan.”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Mga Awit 37:20: “Nguni't ang masama ay mamamatay, at ang mga kaaway ng Panginoon ay magiging gaya ng taba ng mga kordero: sila'y mangapupugnaw: sa usok mangapupugnaw sila.”
Ang huling himig
Iniiwan ng Mga Awit 37:40 sa mambabasa ang “At sila'y tinutulungan ng Panginoon, at sinasagip sila: sinasagip niya sila sa masama, at inililigtas sila. Sapagka't sila'y nagsipagkanlong sa kaniya.”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang kaniyang, Panginoon, masama, matuwid, Sapagka't, nguni't na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- managhili
- Mainggit sa nakikitang tagumpay o pag-aari ng ibang tao.
- Maglikat
- Tumigil o huminto sa isang gawain o damdamin.
- mangapupugnaw
- Tuluyang mauubos o mawawala na parang natutupok na bagay.
- mananalangsang
- Mga taong sumusuway o lumalabag sa tamang utos at asal.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.
