Ang malaking larawan
Sinisikap ng nagsasalita na ingatan ang dila habang malapit ang masasama, ngunit pinalalaki ng katahimikan ang hirap sa loob. Nang magsalita sa wakas, hinihiling niyang ipakita ng Diyos kung gaano kaikli at karupok ang buhay. Hindi malulutas ng yaman ang suliraning iyon. Humihingi siya ng kapatawaran, ginhawa mula sa pagtutuwid ng Diyos, at sapat na lakas upang mabuhay bago mamatay. Walang pampalubag-loob ang wakas: luha at paghingi ng pahinga ang nananatili, nang walang panghuling awit ng tagumpay.
Sa kabanatang ito
- Napapalitan ng Tanong ang Katahimikan Mga Awit 39:1-6
Nagpasiya ang nagsasalita na kontrolin ang dila sa harap ng masasama, na parang nilalagyan ng paningkaw ang bibig.
- Pag-asang Nananatili sa Gitna ng Pagtutuwid Mga Awit 39:7-11
Matapos pangalanan ang karupukan ng buhay, itinatanong ng nagsasalita kung ano ang hinihintay niya at inilalagay ang pag-asa sa Panginoon.
- Pansamantalang Panauhing Humihingi ng Pahinga Mga Awit 39:12-13
Hinihiling ng huling daing na dinggin ng Diyos ang panalangin, pag-iyak, at mga luha.
Pangunahing katotohanan
Dahil sa pagkaunawang maikli ang buhay, inilalagay ng nababagabag na nagsasalita ang pag-asa sa Diyos at humihingi ng awa bago matapos ang kanyang mga araw.
Kasulatan sa tabi ng buod
Mga Awit · Ang Dating Biblia 1905 · 13Mga Awit 39:1-6
Napapalitan ng Tanong ang Katahimikan
Nagpasiya ang nagsasalita na kontrolin ang dila sa harap ng masasama, na parang nilalagyan ng paningkaw ang bibig. Pati mabubuting salita ay pinipigil niya, ngunit lumalaki ang lungkot sa loob. Nagiging parang nag-aalab na apoy ang pag-iisip hanggang magsalita siya sa Panginoon. Hinihiling niyang maunawaan ang wakas at maliit na sukat ng kanyang mga araw. Parang isang sukat lamang ng kamay ang buhay ng tao sa harap ng Diyos. Abala ang mga tao, nagtitipon ng yaman, at iniiwan iyon nang hindi alam kung sino ang tatanggap. Lumilipat ang tanong mula sa pinigilang pananalita patungo sa karupukan sa ilalim ng lahat ng pagkaabalang iyon.
Sa araw-araw na buhay
Nakaupo ang magreretirong tagakumpuni ng relo sa tabi ng mga kahong-hugutang may piyesang naipon sa buong buhay. Kaunti ang sinabi niya buong umaga habang nagtatalo ang mga mamimili sa paninda. Sa wakas, itinanong niya sa anak na babae kung gaano karami sa gawa niya ang iingatan ninuman. Lalong lumiliit ang natitirang mga taon sa pakiramdam niya dahil sa punong mga kahon, hindi lumalaki. Tuwirang dinadala ng awit ang pagkaunawang iyon sa harap ng Diyos.
Pansinin
Mga Awit 39:6 Hindi alam ng nagtitipon ng yaman kung sino ang tatanggap nito. Hindi nagbibigay ang pag-iipon ng kontrol sa hinaharap matapos ang maikling buhay ng nag-ipon.
Mga Awit 39:1-6
Ang Dating Biblia 19051Aking sinabi, ako'y magiingat sa aking mga lakad, upang huwag akong magkasala ng aking dila: aking iingatan ang aking dila ng paningkaw, samantalang ang masama ay nasa harap ko.
2Ako'y napipi ng pagtahimik, ako'y tumahimik pati sa mabuti; at ang aking kalungkutan ay lumubha.
3Ang aking puso ay mainit sa loob ko; habang ako'y nagbubulaybulay ay nagalab ang apoy: nang magkagayo'y nagsalita ako ng aking dila:
4Panginoon, ipakilala mo sa akin ang aking wakas, at ang sukat ng aking mga kaarawan, kung ano; ipakilala mo sa akin kung gaano kahina ako.
5Narito, gaya ng mga dangkal ginawa mo ang aking mga kaarawan; at ang aking gulang ay tila wala sa harap mo: tunay na bawa't tao sa kaniyang mainam na kalagayan ay pawang walang kabuluhan. (Selah)
6Tunay na bawa't tao ay lumalakad sa walang kabuluhang lilim: tunay na sila'y nagugulo ng walang kabuluhan: kaniyang ibinubunton ang mga kayamanan, at hindi nalalaman kung sinong nagsisipulot.
Mga Awit 39:7-11
Pag-asang Nananatili sa Gitna ng Pagtutuwid
Matapos pangalanan ang karupukan ng buhay, itinatanong ng nagsasalita kung ano ang hinihintay niya at inilalagay ang pag-asa sa Panginoon. Humihingi siya ng paglaya mula sa lahat ng maling ginawa at proteksiyon upang hindi maging tampulan ng paghamak ng hangal. Nanatili siyang tahimik dahil nakikita niya ang kamay ng Diyos sa nangyari. Ngayon ay hinihiling niyang alisin ang dagok. Kayang ubusin ng banal na pagtutuwid ang karilagan ng tao na parang insektong naninira ng tela. Nagbibigay ng bigat sa daing ang paulit-ulit na pahayag ng karupukan ng tao. Kaunti ang lakas na maipantitiis ng itinutuwid.
Sa araw-araw na buhay
Nakikinig ang opisyal na nangangasiwa sa sentensiyang nasa labas ng bilangguan habang tinatanggap ng pagod na kliyente ang hatol ngunit humihingi ng pagbabago sa iskedyul na hindi na kaya. Hindi niya itinatanggi ang mali. Inilalahad niya ang kulang na tulog at humihinang kalusugan, na hinihiling na mag-iwan ng puwang ang pagtutuwid para maibangon ang buhay. Magkasama ang pagtanggap at paghingi ng ginhawa. Hindi programa ng pangangasiwa sa sentensiya ang disiplina ng Diyos.
Pansinin
Mga Awit 39:10 Matapos tanggapin ang pagkilos ng Diyos, hinihiling pa rin ng nagsasalita na alisin ang dagok. Hindi pinatahimik ng pagpapasakop ang daing tungkol sa hangganan ng kaya niyang tiisin.
Mga Awit 39:7-11
Ang Dating Biblia 19057At ngayon, Panginoon, ano pa ang aking hinihintay? Ang aking pagasa ay nasa iyo.
8Iligtas mo ako sa lahat ng aking mga pagsalangsang: huwag mo akong gawing katuyaan ng hangal.
9Ako'y pipi, hindi ko ibinuka ang aking bibig; sapagka't ikaw ang gumawa.
10Iurong mo sa akin ang iyong suntok: ako'y bugbog na sa suntok ng iyong kamay.
11Pagka sa pamamagitan ng mga parusa dahil sa kasamaan ay iyong sinasaway ang tao, iyong sinisira ang kaniyang kagandahan na parang pagsira ng tanga: tunay na bawa't tao ay walang kabuluhan. (Selah)
Mga Awit 39:12-13
Pansamantalang Panauhing Humihingi ng Pahinga
Hinihiling ng huling daing na dinggin ng Diyos ang panalangin, pag-iyak, at mga luha. Inilalarawan ng nagsasalita ang sarili bilang pansamantalang panauhin kasama ng Diyos, gaya ng naunang mga salinlahi. Maikli ang pananatili at nakasalalay sa tumatanggap sa kanya. Hinihiling niyang kaawaan siya upang bumalik ang lakas bago umalis sa kamatayan. Walang kasunod na salaysay ng ginhawang iyon. Sa mismong kahilingan nagtatapos ang awit. Binibigyan nito ang nababagabag ng pagkakataong sabihin ang mga hangganan ng buhay at humingi ng puwang upang makahinga, nang hindi kailangang magpakita ng damdamin ng tagumpay sa wakas.
Sa araw-araw na buhay
Nakaupo ang palipat-lipat na manggagawa sa gilid ng kama sa tuluyan matapos ang mga linggo ng karamdaman. Papalapit ang oras ng pag-alis, at humihingi siya sa katiwala ng kaunting panahon pa upang makabawi ng lakas. Ipinapakita ng nakahandang bag ang pansamantalang pananatili. Tahimik siyang nagsasalita sa halip na mag-angking may karapatang manatili magpakailanman. Buhay ng tao sa harap ng Diyos ang pansamantalang pananatili sa awit.
Pansinin
Mga Awit 39:12 Panauhin kasama ng Diyos ang nagsasalita, hindi lamang estrangherong malayo sa kanya. Inilalarawan ang karupukan sa loob ng pagdepende sa tumatanggap na kayang makinig sa mga luha.
Mga Awit 39:12-13
Ang Dating Biblia 190512Iyong dinggin ang aking dalangin, Oh Panginoon, at pakinggan mo ang aking daing: huwag kang tumahimik sa aking mga luha: sapagka't ako'y taga ibang lupa na kasama mo; nakikipamayan na gaya ng lahat na aking mga magulang.
13Oh tulungan mo ako, upang ako'y magbawing lakas, Bago ako manaw, at mawala.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Mga Awit 39:1 sa “Aking sinabi, ako'y magiingat sa aking mga lakad, upang huwag akong magkasala ng aking dila: aking iingatan ang aking dila ng paningkaw, samantalang ang…”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Mga Awit 39:7: “At ngayon, Panginoon, ano pa ang aking hinihintay? Ang aking pagasa ay nasa iyo.”
Ang huling himig
Iniiwan ng Mga Awit 39:13 sa mambabasa ang “Oh tulungan mo ako, upang ako'y magbawing lakas, Bago ako manaw, at mawala.”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang aking, ako'y, iyong, tunay, walang, akin na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- paningkaw
- Taling ginagamit sa paggabay ng hayop, larawan dito ng pagpigil sa dila.
- dangkal
- Sukat na batay sa nakaunat na kamay, larawan dito ng maikling panahon.
- tanga
- Maliit na insektong naninira ng tela, hindi taong kulang sa unawa dito.
- nakikipamayan
- Pansamantalang naninirahan sa isang lugar na hindi sariling permanenteng tahanan.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.
