Ang malaking larawan
Humihingi ang pangkat ng mga sumasamba sa Diyos ng awa at mabubuting kaloob. Walang krisis o pinangalanang pinuno sa maikling awit na ito. Malapit sa tahanan nagsisimula ang panalangin, ngunit hindi nananatili roon. Gusto nilang malaman ng mga tao sa bawat lupain kung paano nagliligtas at namamahala nang makatarungan ang Diyos. Nagiging tanda ng kanyang pag-aalaga ang mga pananim na tumutubo sa lupa. Tumatanaw ang awit sa daigdig kung saan pinararangalan ng lahat ng bayan ang iisang nagbibigay.
Sa kabanatang ito
- Awang Makikita ng Ibang mga Bansa Mga Awit 67:1-4
Sama-samang hinihiling ng mga sumasamba na magpakita sa kanila ng awa at pagpalain sila ng Diyos.
- Ani ng Lupa at Papuri ng mga Bayan Mga Awit 67:5-7
Muling tinatawag ng mga umaawit ang lahat ng bayan na purihin ang Diyos.
Pangunahing katotohanan
Humihingi ang mga umaawit ng pagpapala ng Diyos upang makilala ng mga tao sa buong lupa ang tulong niya at purihin ang makatarungan niyang paghahari.
Kasulatan sa tabi ng buod
Mga Awit · Ang Dating Biblia 1905 · 7Mga Awit 67:1-4
Awang Makikita ng Ibang mga Bansa
Sama-samang hinihiling ng mga sumasamba na magpakita sa kanila ng awa at pagpalain sila ng Diyos. Larawan ng kanyang paglingap ang mukhang nakaharap sa kanila nang may liwanag. Pag-asa nilang makita ng iba ang pag-aalaga niya at matutuhan ang kanyang mga daan. Nais nilang makilala ang mapagligtas na tulong sa bawat lupain. Kaya tinatawag nila ang lahat ng bayan na purihin siya. Makatarungang pamamahala niya ang dahilan ng galak. Hinahatulan ng Diyos ang tao nang tama at ginagabayan ang buong mga bansa. Nais ng pangkat na humihingi ng tulong na maibahagi sa daigdig ang galak na iyon.
Sa araw-araw na buhay
Ipinamahagi ng katiwala ng imbakan ng binhi sa nayon ang binhi mula sa matagumpay na ani sa karatig na mga nagtatanim sa halip na itago ang bawat sako para sa orihinal na kasapi. Ipinaliwanag niya kung paano inalagaan ang pananim at inanyayahan silang ibahagi ang tutubo. Nagsimulang maglingkod sa iba ang kabutihang natanggap sa isang lugar. Lumilikha ang kaloob ng mas malawak na bilog ng pasasalamat. Ikinakalat ng pagbabahagi ng binhi ang kapaki-pakinabang na pananim. Kaalaman sa paghahari ng Diyos ang hinahanap ng mga umaawit.
Pansinin
Mga Awit 67:2 May nakasaad na layunin ang paghingi ng tulong: matutuhan ng ibang mga bansa ang mga daan ng Diyos. Nais ng mga umaawit na humantong sa mas malawak na papuri ang sariling kabutihan.
Mga Awit 67:1-4
Ang Dating Biblia 19051Dios maawa ka sa amin, at pagpalain mo kami, at pasilangin nawa niya ang kaniyang mukha sa amin; (Selah)
2Upang ang iyong daan ay maalaman sa lupa, ang iyong pangligtas na kagalingan sa lahat ng mga bansa.
3Purihin ka ng mga bayan, Oh Dios; purihin ka ng lahat ng mga bayan.
4Oh mangatuwa at magsiawit sa kasayahan ang mga bansa: sapagka't iyong hahatulan ang mga bayan ng karampatan, at iyong pamamahalaan ang mga bansa sa lupa. (Selah)
Mga Awit 67:5-7
Ani ng Lupa at Papuri ng mga Bayan
Muling tinatawag ng mga umaawit ang lahat ng bayan na purihin ang Diyos. Bumabaling ngayon ang mga salita sa lupa at mga pananim nito. Inaasahan nilang magbigay ng pagkain ang lupa at pagpalain sila ng Diyos. Tinatawag nila siyang sarili nilang Diyos, bilang mga taong kabilang sa kanya. Ngunit kasama pa rin sa pag-asa ang naninirahan sa malayo. Inaasahan nilang matakot sa kanya ang mga dulo ng lupa, na nangangahulugang parangalan ang kanyang kadakilaan. Nagtatagpo sa huling panalanging ito ang pagkain mula sa lupa at papuri sa buong daigdig.
Sa araw-araw na buhay
Iniangat ng nagtatanim sa parsela ang basket ng sitaw sa bakod para sa kapitbahay. Itinanong ng kapitbahay kung sino ang nagdala ng tubig noong mga tuyong linggo. Itinuro niya ang katiwalang nagbubukas ng balon bawat araw. Hindi nagtagal, dumating din ang mga tagaibang parsela upang magpasalamat dito. Itinuturo ng ani ang pansin sa nagbibigay nito, ngunit karangalan para sa Diyos sa lahat ng lugar ang hinihingi ng panalanging ito.
Pansinin
Mga Awit 67:6 Hindi nililimitahan sa sariling pangkat ang panalangin dahil tinatawag nilang kanila ang Diyos. Inaasahan ng parehong talata ang kanyang mga kaloob, at tumatanaw ang kasunod sa mga taong malayo.
Mga Awit 67:5-7
Ang Dating Biblia 19055Purihin ka ng mga bayan, Oh Dios; purihin ka ng lahat ng mga bayan.
6Isinibol ng lupa ang kaniyang bunga: ang Dios ang sarili naming Dios ay pagpapalain kami.
7Pagpapalain kami ng Dios: at lahat ng mga wakas ng lupa ay mangatatakot sa kaniya.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Mga Awit 67:1 sa “Dios maawa ka sa amin, at pagpalain mo kami, at pasilangin nawa niya ang kaniyang mukha sa amin; (Selah)”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Mga Awit 67:4: “Oh mangatuwa at magsiawit sa kasayahan ang mga bansa: sapagka't iyong hahatulan ang mga bayan ng karampatan, at iyong pamamahalaan ang mga bansa sa lupa…”
Ang huling himig
Iniiwan ng Mga Awit 67:7 sa mambabasa ang “Pagpapalain kami ng Dios: at lahat ng mga wakas ng lupa ay mangatatakot sa kaniya.”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang Dios, bayan, iyong, lahat, lupa, purihin na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- pangligtas na kagalingan
- Pagliligtas at kabutihang ibinibigay ng Diyos, hindi lamang pisikal na pagpapagaling.
- karampatan
- Kung ano ang makatarungan, angkop, at nararapat sa isang usapin.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.
