Ang malaking larawan
Pinagtitibay ng nagsasalita na mabuti ang Diyos sa Israel, ang kanyang bayan. Pagkatapos ay inaamin niya kung gaano siya muntik matisod. Dahil sa tagumpay ng masasama, tila walang saysay ang sarili niyang tapat na pamumuhay. Parang salungat sa katarungan ng Diyos ang kanilang ginhawa. Nagbago ang tingin niya sa kanilang wakas nang pumasok siya sa banal na dako ng Diyos. Sa huli, ang inaasam niya ay hindi na ang mga pag-aari nila kundi ang manatiling malapit sa Diyos na umaalalay sa kanya.
Sa kabanatang ito
- Kabutihan Bago ang Pagtatapat ng Pagdududa Mga Awit 73:1-3
Una ay sinasabi na mabuti ang Diyos sa kanyang bayan at sa mga pusong malinis.
- Ginhawang Nagmumukhang Matibay na Kanlungan Mga Awit 73:4-12
Mukhang malakas ang masasama at malaya sa karaniwang mga hirap.
- Bagong Tanong sa Banal na Dako Mga Awit 73:13-17
Iniisip ng nagsasalita kung walang napala ang pagpapanatili niyang malinis ang puso at walang sala ang mga kamay.
- Madulas Pala ang Ligtas na Dako Mga Awit 73:18-22
Nakikita na ngayon ng nagsasalita na ang masasama ay nakatuntong sa lugar na maaaring biglang magpadulas sa kanila tungo sa kapahamakan.
- Ang Diyos ang Pangmatagalang Bahagi Mga Awit 73:23-26
Sa kabila ng pagkalito ng nagsasalita, nanatiling kasama niya ang Diyos at inalalayan ang kanyang kanang kamay.
- Paglapit ang Pumalit sa Inggit Mga Awit 73:27-28
Kapahamakan ang naghihintay sa malalayo sa Diyos.
Pangunahing katotohanan
Halos matisod ang nagsasalita dahil sa inggit sa pagyaman ng masasama. Nang makita niya ang kanilang wakas, natagpuan niya ang pangmatagalang kabutihan sa pagiging malapit sa Diyos.
Kasulatan sa tabi ng buod
Mga Awit · Ang Dating Biblia 1905 · 28Mga Awit 73:1-3
Kabutihan Bago ang Pagtatapat ng Pagdududa
Una ay sinasabi na mabuti ang Diyos sa kanyang bayan at sa mga pusong malinis. Agad na nagtatapat ang nagsasalita: muntik madulas ang kanyang mga paa dahil nainggit siya sa mga hangal. Ang kanilang pagyaman ang umakit sa kanyang tingin. Nagsisimula ang awit sa paninindigang nais pa rin niyang pagtibayin. Saka niya isinasalaysay kung gaano kahirap itong panghawakan. Hindi itinatago ng unang pahayag ang pagdududa. May puwang dito ang isang tapat na tao na aminin ang pang-akit ng ibang pamumuhay bago ipaliwanag kung ano ang nagpabago sa kanyang pananaw.
Sa araw-araw na buhay
Pinagmamasdan ng isang tapat na tagagawa ng bubong ang karibal na paalis mula sa isa pang trabahong malaki ang kita matapos itago ang malulubhang sira. Tinitingnan niya ang sarili niyang maingat na trabaho at halos maisip na gayahin ito. Bago gumawa ng pagbabago, sinasabi niya sa isang mas matandang katrabaho kung gaano na katindi ang inggit. Sa pag-amin nito, nalalantad ang panganib sa sarili niyang mga hakbang. Sinisiyasat ng awit ang panganib na iyon sa harap ng Diyos.
Pansinin
Mga Awit 73:2 Inaamin ng nagsasalita na muntik siyang madulas. Tunay ang pakikibaka. Kasama sa tiwala sa simula ang tapat na pagsasalaysay kung gaano siya kalapit sa pagkawala nito.
Mga Awit 73:1-3
Ang Dating Biblia 19051Tunay na ang Dios ay mabuti sa Israel. Sa mga malilinis sa puso.
2Nguni't tungkol sa akin, ang mga paa ko'y halos nahiwalay: ang mga hakbang ko'y kamunti nang nangadulas.
3Sapagka't ako'y nanaghili sa hambog, nang aking makita ang kaginhawahan ng masama.
Mga Awit 73:4-12
Ginhawang Nagmumukhang Matibay na Kanlungan
Mukhang malakas ang masasama at malaya sa karaniwang mga hirap. Parang alahas ang kanilang pagmamataas, at parang damit ang karahasan. Tila sobra-sobra ang kanilang tinatangkilik. Mayabang silang magsalita tungkol sa pang-aapi. Para bang abot ng kanilang bibig ang langit at lupa, habang naaakit ang iba sa kanilang tagumpay. Pinagdududahan nila kung alam man ng Diyos ang nangyayari. Binubuod ng nagsasalita ang nakababahalang tanawin: patuloy na yumayaman ang mga taong walang paggalang sa Diyos. Ito ang hitsura ng buhay nila habang gulong-gulo siya. Sa dakong huli, lilitaw ang ibang wakas.
Sa araw-araw na buhay
Ipinagyayabang ng isang nagbebenta ng mamahaling kalakal sa tanghalian na ang maingat na katapatan ay para sa mga walang kakayahang mamuhay nang mas maganda. Natatawa ang mga katulong niya habang isinasalaysay niya ang panggigipit sa maliliit na tagapagtustos. Dahil sa magarang paligid, tila pinatutunayan ng tagumpay ang kanyang sinasabi. Nakikinig nang may inggit ang isang batang empleyado. Natatakpan ng ginhawa ang pinsalang nasa ilalim nito. Sinisiyasat ng awit ang nakikitang kasaganaan kaugnay ng kaalaman at paghatol ng Diyos.
Pansinin
Mga Awit 73:11 Pagmamataas ang humuhubog sa tanong tungkol sa nalalaman ng Diyos. Itinuturing ang yaman bilang katibayan na walang saysay ang pananagutan sa kanya.
Mga Awit 73:4-12
Ang Dating Biblia 19054Sapagka't walang mga tali sa kanilang kamatayan: kundi ang kanilang kalakasan ay matatag.
5Sila'y wala sa kabagabagan na gaya ng ibang mga tao; na hindi man sila nangasasalot na gaya ng ibang mga tao.
6Kaya't kapalalua'y gaya ng kuwintas sa kanilang leeg: tinatakpan sila ng karahasan na gaya ng bihisan.
7Ang kanilang mga mata ay lumuluwa sa katabaan: sila'y mayroong higit kay sa mananasa ng puso.
8Sila'y manganunuya, at sa kasamaan ay nanunungayaw ng pagpighati: sila'y nangagsasalitang may kataasan.
9Kanilang inilagay ang kanilang bibig sa mga langit, at ang kanilang dila ay lumalakad sa lupa.
10Kaya't ibinabalik dito ang kaniyang bayan: at tubig ng punong saro ay nilalagok nila.
11At kanilang sinasabi, Paanong nalalaman ng Dios? At may kaalaman ba sa Kataastaasan?
12Narito, ang mga ito ang masama; at palibhasa'y laging tiwasay nagsisilago sa mga kayamanan,
Mga Awit 73:13-17
Bagong Tanong sa Banal na Dako
Iniisip ng nagsasalita kung walang napala ang pagpapanatili niyang malinis ang puso at walang sala ang mga kamay. Araw-araw siyang naghihirap habang tila hindi nasasaktan ang masasama. Gayunman, alam niyang pagtataksil sa bayan ng Diyos kung sasabihin niya iyon bilang tiyak na pasiya. Napakahirap at masakit unawain ang lahat. Nagbago ang kanyang pananaw nang pumasok siya sa banal na dako at maunawaan ang wakas ng taong masama. Walang binabanggit ang tula na bagong ari-ariang ibinigay sa kanya roon. Ang nagbago ay ang lawak ng panahong tinitingnan niya sa pagtimbang sa mga buhay na kinainggitan niya.
Sa araw-araw na buhay
Iniisip ng isang nagsasanay na nars na umalis. Napupuri ang pabaya niyang mga kasama habang walang nakakapansin sa kanyang maingat na trabaho. Sa isang paggabay, narinig niya ang naging resulta sa kalaunan ng mga kasong hinusgahan niya batay lamang sa unang linggo. Binalikan niya ang kanyang mga tala nang mas malawak ang pananaw. Hindi tumaas ang sahod niya nang hapong iyon. Ang pagkaunawa sa awit ay tungkol sa huling wakas ng masasamang buhay.
Pansinin
Mga Awit 73:17 Sa santuario nagbago ang pagkaunawa, at ang kanilang kahihinatnan ang naunawaan. Hindi sinasagot ang suliranin sa pagsasabing mali lamang ang bilang niya sa kasalukuyan nilang yaman.
Mga Awit 73:13-17
Ang Dating Biblia 190513Tunay na sa walang kabuluhan ay nilinis ko ang aking puso, at hinugasan ko ang aking mga kamay sa kawalaang sala;
14Sapagka't buong araw ay nasalot ako, at naparusahan tuwing umaga.
15Kung aking sinabi, Ako'y magsasalita ng ganito; narito, ako'y gagawang may karayaan sa lahi ng iyong mga anak.
16Nang aking isipin kung paanong aking malalaman ito, ay napakahirap sa ganang akin;
17Hanggang sa ako'y pumasok sa santuario ng Dios, at aking nagunita ang kanilang huling wakas,
Mga Awit 73:18-22
Madulas Pala ang Ligtas na Dako
Nakikita na ngayon ng nagsasalita na ang masasama ay nakatuntong sa lugar na maaaring biglang magpadulas sa kanila tungo sa kapahamakan. Ang tila tibay nila ay maaaring maglaho gaya ng panaginip pagkagising. Pinawawalang-saysay ng Diyos ang kanilang larawan. Sa paglingon, nakikilala ng nagsasalita ang sarili niyang pait at sakit sa kalooban. Tinatawag niyang hangal at walang unawa ang dati niyang tugon, na parang hayop sa harap ng Diyos. Hindi niya ikinakaila ang kanyang pagdurusa. Inaamin niyang pinakitid ng inggit ang kanyang paningin. Tila sapat na ang kasalukuyang ginhawa upang ipaliwanag ang buong kinabukasan nila o niya.
Sa araw-araw na buhay
Binalikan ng isang tagasukat ng lupa ang magandang bahay sa ibabaw ng hindi matatag na dalisdis. Dati ay humanga ang kliyente niya sa magagandang silid. Ngunit ipinakita ng ulat sa lupa kung gaano kakaunti ang naipangako ng tanawin. Inamin ng kliyente na dahil sa inggit sa bahay ng mga kapitbahay, hindi niya naitanong ang tungkol sa pundasyon. Hindi na gaanong ligtas tingnan ang lantad na karangyaan. Paghatol ng Diyos ang inilalarawan ng awit, hindi depekto ng lupa.
Pansinin
Mga Awit 73:18 Ang mga taong tila pinakaligtas ang nasa madulas na lugar. Sinasagot ng pagbabagong ito ang unang pangamba na ang nagsasalita lamang ang nanganganib matisod.
Mga Awit 73:18-22
Ang Dating Biblia 190518Tunay na iyong inilagay sila sa mga madulas na dako: iyong inilugmok sila sa kapahamakan.
19Kung paanong naging kapahamakan sila sa isang sandali! Sila'y nilipol na lubos ng mga kakilabutan.
20Ang panaginip sa pagkagising: sa gayon, Oh Panginoon, pag gumising ka, iyong hahamakin ang kanilang larawan.
21Sapagka't ang puso ko'y namanglaw, at sa aking kalooban ay nasaktan ako:
22Sa gayo'y naging walang muwang ako, at musmos; ako'y naging gaya ng hayop sa harap mo.
Mga Awit 73:23-26
Ang Diyos ang Pangmatagalang Bahagi
Sa kabila ng pagkalito ng nagsasalita, nanatiling kasama niya ang Diyos at inalalayan ang kanyang kanang kamay. Inaasahan niyang gagabay ang banal na payo at tatanggapin siya sa kaluwalhatian pagkatapos. Wala siyang binabanggit na mas hinahangad sa langit o lupa kaysa sa Diyos. Maaaring manghina ang katawan at puso. Ngunit ang Diyos pa rin ang lakas ng kanyang kalooban at pangmatagalan niyang bahagi. Kaya higit na sa paghula sa pagbagsak ng iba ang sagot sa inggit. Nakatagpo siya ng kabutihang hindi nakasalalay sa pagtumbas sa yaman, ginhawa, o katayuan sa lipunan na dati niyang binabantayan.
Sa araw-araw na buhay
Nakaupo ang retiradong mananayaw sa tabi ng kanyang kabiyak matapos tapusin ng pinsala ang kanyang pagtatanghal. Tiningnan nila ang programa ng huling palabas. Saka nila ito ibinaba at pinlano ang karaniwang linggo nang magkasama. Wala na ang palakpakan. Ngunit nananatiling mabuti ang kanilang pagsasama, at hindi niya ito ipagpapalit sa isa pang panahon sa entablado. Binago ng pagkawala ang tinatawag niyang tunay na yaman. Ang bahaging ipinangako ng Diyos ay nananatili kahit manghina ang katawan at dumating ang kamatayan.
Pansinin
Mga Awit 73:26 Tahasang kinikilala ang paghina ng laman at puso. Ang Diyos mismo ang bahaging mananatili. Kaya hindi umaasa ang pag-asa sa walang-hanggang kalusugan o tibay ng damdamin.
Mga Awit 73:23-26
Ang Dating Biblia 190523Gayon ma'y laging sumasaiyo ako: iyong inalalayan ang aking kanan.
24Iyong papatnubayan ako ng iyong payo, at pagkatapos ay tatanggapin mo ako sa kaluwalhatian.
25Sinong kumakasi sa akin sa langit kundi ikaw? At walang ninanasa ako sa lupa liban sa iyo.
26Ang aking laman at ang aking puso ay nanglulupaypay: nguni't ang Dios ay kalakasan ng aking puso, at bahagi ko magpakailan man.
Mga Awit 73:27-28
Paglapit ang Pumalit sa Inggit
Kapahamakan ang naghihintay sa malalayo sa Diyos. Inilalarawan ang kawalan ng katapatan sa pamamagitan ng pakikiapid. Kabaligtaran ang pinipili ng nagsasalita: ang paglapit sa Diyos ang kanyang kabutihan. Ginawa niyang kanlungan ang Panginoon upang maisalaysay ang lahat ng gawa ng Diyos. Nagbabalik ang wakas sa pagsasalita sa harap ng iba, na dati niyang kinatatakutang magamit nang mali habang gulong-gulo siya. May iba na siyang maipapahayag. Hindi niya pupurihin ang pagyaman ng masasama. Magpapatotoo siya sa banal na pag-aarugang umalalay sa kanya sa gitna ng inggit at pagkalito.
Sa araw-araw na buhay
Bumalik ang isang baguhang manggagawa sa gurong iniwasan niya habang naiinggit sa mabilis na tagumpay ng karibal. Inilabas niya ang nasirang gawa at ipinaliwanag ang nangyari sa halip na ulitin ang mga pagyayabang ng karibal. Naging mas mahalaga ang pananatiling malapit sa taong nagturo sa kanya kaysa sa magmukhang nangunguna. Sinimulan niyang ayusin ang gawa nang may tulong. Ang pinipiling lapitan sa awit ay ang Diyos.
Pansinin
Mga Awit 73:28 Ang paglapit sa Diyos na ngayon ang kahulugan ng kabutihan. Pumapalit iyon sa dating sukatan kung saan ang ginhawa ng ibang tao ang tila nagtatakda ng halaga ng buhay.
Mga Awit 73:27-28
Ang Dating Biblia 190527Sapagka't narito, silang malayo sa iyo ay mangalilipol: iyong ibinuwal silang lahat, na nangakikiapid, na nagsisihiwalay sa iyo.
28Nguni't mabuti sa akin na lumapit sa Dios; ginawa kong aking kanlungan ang Panginoong Dios, upang aking maisaysay ang lahat ng iyong mga gawa.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Mga Awit 73:1 sa “Tunay na ang Dios ay mabuti sa Israel. Sa mga malilinis sa puso.”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Mga Awit 73:11: “At kanilang sinasabi, Paanong nalalaman ng Dios? At may kaalaman ba sa Kataastaasan?”
Ang huling himig
Iniiwan ng Mga Awit 73:28 sa mambabasa ang “Nguni't mabuti sa akin na lumapit sa Dios; ginawa kong aking kanlungan ang Panginoong Dios, upang aking maisaysay ang lahat ng iyong mga gawa.”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang aking, kanilang, iyong, Dios, puso, ako'y na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- santuario
- Banal na dako kung saan lumalapit ang mga tao sa Diyos.
- tiwasay
- Panatag at walang dinaranas na malaking gulo o pangamba.
- nanglulupaypay
- Nanghihina at nawawalan ng dating lakas ng katawan o loob.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.
