Ang malaking larawan
Pinupuno ng pananabik sa tahanan ng Diyos ang puso at katawan. Ipinakikita ng mga ibong namumugad sa malapit kung ano ang magkaroon ng lugar na kinabibilangan. Samantala, naglalakbay ang mga tao sa hirap patungo sa Sion, ang banal na burol ng Jerusalem. Nasa daan nila ang libis ng iyak, na hindi tiyak ang lokasyon. Binabanggit sa panalangin si Jacob, ang ninunong kumakatawan sa bayan ng Diyos. Sa huling pagpili, higit ang halaga ng kahit mababang puwesto malapit sa Diyos kaysa sa ginhawa kasama ng masasama. Nakaugat ang pagpiling iyon sa banal na kabutihan.
Sa kabanatang ito
- Maging mga Ibon ay May Tahanan Mga Awit 84:1-4
Inilalarawang napakaganda ang tahanan ng Diyos.
- Lakas na Nagpapatuloy sa mga Manlalakbay Mga Awit 84:5-8
Humuhugot ng lakas sa Diyos ang mapalad na mga manlalakbay at iniingatan ang daan sa kanilang puso.
- Sapat na ang Mababang Puwesto Mga Awit 84:9-12
Hinihiling sa Diyos, ang kalasag ng bayan, na tingnan nang may paglingap ang pinili niyang kinatawan.
Pangunahing katotohanan
Ang pagiging malapit sa Diyos ang pinakamalaking kabutihan para sa nagsasalita. Binibigyan nito ng layunin ang pagsisikap ng mga manlalakbay at nahihigitan ang ginhawa sa piling ng masasama.
Kasulatan sa tabi ng buod
Mga Awit · Ang Dating Biblia 1905 · 12Mga Awit 84:1-4
Maging mga Ibon ay May Tahanan
Inilalarawang napakaganda ang tahanan ng Diyos. Halos manghina sa pananabik ang nagsasalita sa mga looban nito. Puso at katawan ang dumaraing sa buhay na Diyos. Inilalapit sa karaniwang buhay ng tahanan ng maya at pugad ng langaylangayan ang pananabik. May lugar ang mga ibon para sa sarili at mga inakay malapit sa banal na mga dambana. Mapalad ang naninirahan sa bahay ng Diyos dahil nagpapatuloy doon ang papuri. Nais ng nagsasalita ang matatag na pagkabilang na iyon. Hindi lamang sandaling pagtingin sa kahanga-hangang gusali o mabilis na pagdaan sa maraming tao ang hinahanap niya.
Sa araw-araw na buhay
Huminto ang dumadalaw na guro ng musika sa labas ng bulwagang pampamayanan. May langaylangayang nagpapakain ng inakay sa ilalim ng bubong. Ilang buwan na siyang nanunuluyan sa hiniram na mga silid. Pinagmamasdan niya ang ibong bumabalik sa parehong silong. Sa loob, nagsisimula nang mag-ensayo ang mga pamilyar na tinig. Lalong tumitindi dahil sa maliit na pugad ang hangarin niyang magkaroon ng lugar na kinabibilangan. Pagiging malapit sa buhay na Diyos ang hinahangad na tahanan sa awit.
Pansinin
Mga Awit 84:3 May lugar para sa mga inakay sa pugad. Ipinadarama ng larawan na ang banal na tahanan ay patuloy na pagkabilang at pag-aaruga, hindi lamang puntahan sa isang pagdalaw.
Mga Awit 84:1-4
Ang Dating Biblia 19051Kay iinam ng iyong mga tabernakulo, Oh Panginoon ng mga hukbo!
2Ang kaluluwa ko'y aasamasam, oo, nanglulupaypay sa mga looban ng Panginoon; ang puso ko't laman ay dumadaing sa buhay na Dios.
3Oo, ang maya ay nakasumpong ng bahay, at ang langaylangayan ay nagpugad para sa kaniya, na mapaglalapagan niya ng kaniyang inakay, sa makatuwid baga'y iyong mga dambana, Oh Panginoon ng mga hukbo, Hari ko, at Dios ko.
4Mapalad silang nagsisitahan sa iyong bahay: kanilang pupurihin kang palagi. (Selah)
Mga Awit 84:5-8
Lakas na Nagpapatuloy sa mga Manlalakbay
Humuhugot ng lakas sa Diyos ang mapalad na mga manlalakbay at iniingatan ang daan sa kanilang puso. Sa pagdaan sa tuyong libis, ginagawa nila itong pook ng mga bukal, habang nagbibigay ng tubig ang ulan. Nagpapatuloy sila na muling lumalakas hanggang humarap sa Diyos sa kanilang patutunguhan. Tinatapos ang tagpo ng tuwirang pakiusap na dinggin sila ng Diyos. May hirap sa daan. Ngunit hindi ito inilalarawang paglalagalag na walang layunin. Magkasama ang hangarin sa loob, bagong panustos, at huling paglapit sa salaysay ng mga taong naglalakbay patungo sa pagsamba.
Sa araw-araw na buhay
Pinagmamasdan ng boluntaryong tumatanggap ng mga naglalakbay para sumamba ang pagod na manlalakbay na muling pinupuno ang bote sa gripo sa patyo. Itinuturo ng manlalakbay ang huling minarkahang bahagi sa nakatiklop na mapa, nagpapahinga sandali, at muling isinasakbat ang bag. Nagiging panibagong pagkilos ang paghinto dahil sa tubig at malinaw na patutunguhan. Mahirap pa rin ang daan. Sa Diyos iniuugnay ng awit ang lakas na umaalalay sa mga manlalakbay.
Pansinin
Mga Awit 84:7 Nababago ang lakas habang nasa daan. Hindi ito inilalarawang iisang di-nagbabagong panustos mula sa simula. Patuloy na sumusulong ang mga manlalakbay patungo sa pagharap sa Diyos.
Mga Awit 84:5-8
Ang Dating Biblia 19055Mapalad ang tao na ang kalakasan ay nasa iyo; na may mga daan sa kaniyang puso na tungo sa Sion.
6Na nagdaraan sa libis ng iyak na ginagawa nilang dako ng mga bukal; Oo, tinatakpan ng pagpapala ng maagang ulan.
7Sila'y nagsisiyaon sa kalakasa't kalakasan, bawa't isa sa kanila ay napakikita sa harap ng Dios sa Sion.
8Oh Panginoong Dios ng mga hukbo, dinggin mo ang aking dalangin: pakinggan mo, Oh Dios ni Jacob. (Selah)
Mga Awit 84:9-12
Sapat na ang Mababang Puwesto
Hinihiling sa Diyos, ang kalasag ng bayan, na tingnan nang may paglingap ang pinili niyang kinatawan. Saka inihahambing ng nagsasalita ang isang araw sa mga looban ng Diyos sa isang libong araw sa ibang lugar. Mas pinipili maging ang mababang puwesto sa pintuan kaysa sa maginhawang tahanan kasama ng masasama. Araw at kalasag ang Diyos. Nagbibigay siya ng liwanag, proteksiyon, paglingap, at karangalan. Ipinapangako ang mabuti sa mga lumalakad nang matuwid. Pagtitiwala ang tumatanggap ng huling pagpapala. Nakabatay ang pagpili sa kung sino ang naroon, hindi sa taas ng puwestong makukuha roon.
Sa araw-araw na buhay
Tinanggap ng tumatandang katiwala ng aklatan ang maliit na mesang pamboluntaryo sa minamahal niyang silid-basahan sa halip na trabahong malaki ang sahod ngunit nakasalalay sa mapanlinlang na pagbebenta. Mababa ang katayuan ng upuan sa may pasukan. Ngunit makapagtatrabaho siya roon nang hindi ipinagkakanulo ang mahalaga sa kanya. Panatag niyang binuksan ang unang isinauling aklat. Mas mahalaga sa awit ang presensiya ng Diyos kaysa sa alinmang ibang tahanan.
Pansinin
Mga Awit 84:10 Nasa pintuan ang pinipiling lugar. Mas mahalaga sa nagsasalita ang mapabilang malapit sa Diyos kaysa sa magkaroon ng kahanga-hangang tungkulin sa lugar na kanyang pinili.
Mga Awit 84:9-12
Ang Dating Biblia 19059Masdan mo, Oh Dios na aming kalasag, at tingnan mo ang mukha ng iyong pinahiran ng langis.
10Sapagka't isang araw sa iyong mga looban ay mabuti kay sa isang libo. Aking minagaling na maging tagatanod-pinto sa bahay ng aking Dios, kay sa tumahan sa mga tolda ng kasamaan.
11Sapagka't ang Panginoong Dios ay araw at kalasag: ang Panginoo'y magbibigay ng biyaya at kaluwalhatian: hindi siya magkakait ng anomang mabuting bagay sa nagsisilakad ng matuwid.
12Oh Panginoon ng mga hukbo, mapalad ang tao na tumitiwala sa iyo.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Mga Awit 84:1 sa “Kay iinam ng iyong mga tabernakulo, Oh Panginoon ng mga hukbo!”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Mga Awit 84:6: “Na nagdaraan sa libis ng iyak na ginagawa nilang dako ng mga bukal; Oo, tinatakpan ng pagpapala ng maagang ulan.”
Ang huling himig
Iniiwan ng Mga Awit 84:12 sa mambabasa ang “Oh Panginoon ng mga hukbo, mapalad ang tao na tumitiwala sa iyo.”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang Dios, iyong, hukbo, Panginoon, aking, bahay na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- langaylangayan
- Isang ibong lumilipad nang mabilis at gumagawa ng pugad.
- dambana
- Banal na pook o patungan kung saan inihahandog ang mga alay.
- pinahiran ng langis
- Pinili para sa tungkulin, na karaniwang minamarkahan sa pagbuhos ng langis sa ulo.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.
