Kapag may dalang tabak ang pamilyar na tinig

Idinadagdag ng pamagat ang ‘sa Neginoth’, sa mga panugtog na may kuwerdas. Ang “magkubli” ay ang pandiwang ginamit ng Deuteronomio 22:1 sa pagbaling ng tingin palayo kapag naligaw ang baka o tupa ng kapatid, “ikaw ay magkukubli sa mga yaon”: huwag magkunwaring hindi nakakita. Hinihiling ng nagsasalita na huwag siyang lampasan ng Diyos.

Ang “walang katiwasayan” ay pandiwang nangangahulugang gumala nang di-mapakali, hindi makapanatag. Ang “pagdaramdam” ay siach, na saklaw kapwa ang pagbubulay-bulay at ang panaghoy, ang balisang pag-uulit-ulit sa isang bagay. Ang “dumadaing” ay pandiwa ng ungol sa 42:5, ang “nababagabag.”

Bihirang salita ang “pagpighati” na tila nangangahulugang pagdiin o hiyawan. Sa literal ay ‘pinabubuwal nila sa akin ang kaguluhan’ ang “naghagis ng kasamaan sa akin”, na para bang nagpapagulong ng mga bato pababa ng burol. Ang “inuusig” ay pandiwa ng pagkikimkim ng sama ng loob, ang salitang ginamit sa pagkapoot ni Esau kay Jacob, “kinapootan ni Esau si Jacob” (Genesis 27:41).

Ginagamit ng “nahulog sa akin” ang wika ng Genesis 15:12, kung saan “ang isang kasindaksindak na malaking kadiliman ay sumakaniya” habang natutulog si Abram. Ang “nagdaramdam na mainam” ay pandiwa ng pamimilipit. Maramihan ang mga kakilabutan ng kamatayan, isang pulutong nito.

Ang “kakilabutan” ay pallatsut, panginginig, ang salitang ginamit ni Job sa Job 21:6: “kikilabutan ang humahawak sa aking laman.” Sa literal ay ‘tinakpan’ nga ang “tinakpan ako”: inilatag sa kaniya ang sindak na parang balabal.

Nagpupugad ang kalapating-bato sa mga bangin at bangkal, “sa mga bitak ng malalaking bato” (Awit ng mga Awit 2:14), malayo sa abot. Sinasabihan ng Jeremias 48:28 ang mga taga-Moab na tumakas at “maging gaya ng kalapati na nagpupugad sa mga tabi ng bunganga ng guwang.” Isinaawit ni Mendelssohn ang talatang ito sa bantog niyang awit tungkol sa mga pakpak ng kalapati.

Ang “titigil” ay lun, magpalipas ng gabi, ang pandiwa ng 49:12. Ang hangarin ay magpalipas ng gabi sa ilang, sa gitna ng mga bato kung saan walang naninirahan. Iniiwang nakabitin ng Selah ang hangarin.

Ang “sisilong” ay miflat, dakong kanlungan, silungang matatakbuhan. Salitang dito lamang makikita ang “malakas na hangin”, hanging rumaragasa at tumatangay. Larawan ang bagyo; pangangalanan ng talatang 9 kung ano ang kinakatawan nito.

Ang “guluhin” ay palag, ang pandiwa sa likod ni Peleg, “sapagka't sa mga araw niya'y nahati ang lupa” (Genesis 10:25), na iniugnay ng sinaunang mga mambabasa sa Babel, kung saan ginulo ng Panginoon ang wika ng mga nagtatayo. Humihingi ang dalangin ng isang Babel sa gitna ng mga nagbabalak: mga dilang hindi na magkasundo.

May mga bantay ang Awit ng mga Awit na “nagsisilibot sa bayan” (Awit ng mga Awit 3:3), iisang pandiwa sa Hebreo. Dito, ang mga naglilibot sa mga kuta araw at gabi ay ang karahasan at pag-aaway, na para bang sila ang itinalagang bantay ng lungsod.

Ang “mga lansangan” ay rechov, ang bukas na liwasan sa loob ng pintuang-bayan, kung saan ginaganap ang pamilihan at dinirinig ang mga usapin; binasa ni Ezra ang kautusan “sa luwal na dako na nasa harap ng pintuang-bayan ng tubig” (Nehemias 8:1). Ang “pagpighati” ay tokh, pang-aapi o pandaraya: nasakop ng mga kabaligtaran nito ang dako ng tapat na kalakalan at makatarungang hatol.

Ang “nagtago” ay pandiwa ng pagtatago mula sa kaaway. Maraming taong nagtago nang ganito si David, at ang tanong ng mga Zipheo sa pamagat ng naunang awit ay “Hindi ba nagkukubli sa amin si David” (1 Samuel 23:19). Makapagtatago ang tao mula sa hayagang kaaway; mula sa kaibigan ay hindi niya alam na kailangan niyang magtago.

Sa literal ay ‘ayon sa aking halaga’ ang “lalake na kagaya ko”, erekh, ang salitang ginamit ng Levitico 27 para sa halagang itinatakda ng saserdote sa isang tao: isang tinatayang kasinghalaga ko. Ang “kasama” ay alluph, malapit na katuwang, ang salitang ginamit ng Mga Kawikaan 16:28 sa “magkakaibigang matalik” na pinaghihiwalay ng mapaghatid-dumapit.

Ang “nagpapayuhang magkasama” ay sod, ang lihim na pag-uusap ng panloob na pangkat, ang salita ng Amos 3:7, kung saan “ihahayag ang kaniyang lihim sa kaniyang mga lingkod na mga propeta.” Ang “magkaakbay” ay beragesh, sa gitna ng karamihan, ang pulutong ng pista na sama-samang umaahon sa bahay ng Dios.

Ang “mababa nawa silang buhay sa Sheol” ay kapalaran ni Core at ng kaniyang pangkat, na “nababang buhay sa Sheol” nang bumuka ang lupa (Mga Bilang 16:33); iisang pananalita ang ginamit ng Dating Biblia sa dalawa. Ang hinihiling ay paghatol na kasimbigla niyon.

Inuuna ng Hebreo ang “akin”, may diin, laban sa “kanila” ng talatang 15. Tumatawag sa Dios ang nagsasalita, at inaasahan ang sagot mula sa Panginoon, ang pangalan ng tipan, na sa awit na ito ay lumilitaw lamang dito at sa talatang 22.

Nauuna ang hapon sa talaan sapagkat nagsisimula ang araw ng Hebreo sa paglubog ng araw, gaya ng Genesis 1:5, “nagkahapon at nagkaumaga ang unang araw.” Ganito ring tuntunin ang iningatan ni Daniel, lumuluhod “na makaitlo isang araw” na nakaharap sa Jerusalem (Daniel 6:10). Ang “dadaing” ay pandiwa ng ungol sa talatang 2.

Ang “tinubos” ay padah, pantubos, ang pandiwa ng pagtubos sa 44:26. Ang “sa kapayapaan” ay beshalom, tungo sa kaligtasan. Sa literal ay ‘marami ang kasama ko’ ang huling bahagi, na mababasang ‘marami ang laban sa akin’, gaya ng Dating Biblia, o ‘marami ang kakampi ko’, na nagpapaalala sa salita ni Eliseo sa Dotan, “ang sumasaatin ay higit kay sa sumasa kanila” (2 Mga Hari 6:16).

Ang “paghihigantihan” ay anah, na nangangahulugan ding sumagot: didinig ang Diyos, at sasagutin sila sa paghatol. Sa Hebreo ay may kasunod pa pagkatapos ng Selah, ‘sapagkat walang pagbabago sa kanila’; ang pagbabago ay chalifot, ang salita para sa “pangpalit na bihisan” sa Genesis 45:22 at sa “pagbabago” na hinihintay ni Job (Job 14:14).

Ang “nilapastangan” ay chillel, lapastanganin, ang pandiwang ginagamit sa paglapastangan sa sabbath o sa banal na pangalan: dinungisan ng kaibigan ang isang sinumpaang tali. Ang “nasa kapayapaan sa kaniya” ay mga taong kasundo niya sa shalom, gaya ng “kasamasamang kaibigan” ng 41:9.

Ganito rin ang sinasabi ng Mga Kawikaan 5:3–4 tungkol sa masamang babae, na ang “bibig ay madulas kay sa langis” ngunit ang huling wakas ay “matalas na parang tabak na may talim sa magkabila.” Ang “bunot na tabak” ay petichot, binuksan o hinugot sa kaluban: nasa labas na ng kaluban ang malalambot na salita.

Ang “pasan” ay yehav, salitang dito lamang makikita, marahil ‘ang ibinigay sa iyo’, ang itinakdang dalahin ng tao. Isinasalin ito ng Griego na ‘iyong alalahanin’, at inuulit ng 1 Pedro 5:7 ang pananalitang iyon: “inyong ilagak sa kaniya ang lahat ng inyong kabalisahan.” Ang “makilos” ay mot, ang paggiray ng 46:5.

Iisang parirala sa Hebreo ang “mabagsik at magdarayang tao” at ang “taong mabangis at magdaraya” ng Mga Awit 5:6. Ang “hukay ng kapahamakan” ay beer shachat, ang hukay ng kabulukan ng 49:9. Laban sa buhay na pinutol sa kalahati, pasiya ng buong buhay ang huling salita ng awit: “nguni't titiwala ako sa iyo.”