[Taludtod 1] Umabot ang daan ni Solomon sa puntong wala nang pagbabalik. Walang nakapigil sa sinimulan ng salita. Lumakad si Solomon sa ilalim ng salita, at nagbago ang kuwento. Ngunit nagpatuloy ang layunin sa araw na iyon. [Pre-Koro] Lumiit ang daan sa harap ng kanilang mga paa, Ngunit hindi umatras ang katotohanan. [Koro] Hinanap ng Lahat ng Hari ang Kanyang Karunungan, bawat korona ay titimbangin, Maaaring itaas ng trono ang tao o wasakin ang tahanan. Tanging kahariang nakikinig sa katotohanan ang mananatili, Sapagkat winawasak ng kapalaluan ang karunungan. [Taludtod 2] Nagbukas ang daan sa gitna ng takot, alabok, at pangako. Malinaw ang tawag ng tinig at walang matatakasan. Umabot sa lupain ang hatol, at walang makapagsabing maliit ito. At ang tila wakas ay nagbukas ng panibagong umaga. [Tulay] Nagbukas ang daan sa gitna ng takot, alabok, at pangako. Nagsimulang sumagot ang itinanim ng tao. Pumasok ang kamatayan sa tahanan, at sumunod ang pagluluksa. At umabot ang kuwento sa puntong wala nang pagbabalik. [Huling Koro] Hinanap ng Lahat ng Hari ang Kanyang Karunungan, bawat korona ay titimbangin, Maaaring itaas ng trono ang tao o wasakin ang tahanan. Tanging kahariang nakikinig sa katotohanan ang mananatili, Sapagkat winawasak ng kapalaluan ang karunungan. [Wakas] Lumipas ang korona, nanatiling nakasulat ang halaga. Walang trono ang nakahawak sa nawala dahil sa pagsuway.