[Intro] Sino ang nakakita sa unang kaluwalhatian? Sino ang tumitingin ngayon at nagsasabing maliit? May lumang larawan sa mata ng matatanda, at ang bagong pader ay tila walang ningning. [Verse 1] Magpakatatag, Zerubbabel; magpakatatag, Josue na mataas na pari. Magpakatatag, buong bayan, at gumawa, sapagkat di kayo iniwan ng PANGINOON. [Chorus] Ang kaluwalhatian ng huling bahay ay hihigit sa nauna nitong anyo. Huwag sukatin ang hinaharap sa kakulangan na nakikita ng mata ngayon. Ang kaluwalhatian ng huling bahay ay lalago sa presensya ng PANGINOON. Yayanigin niya ang mga bansa at yaman, at sa dakong ito ay ibibigay ang kapayapaan. [Verse 2] Nananatili ang tipan ng paglabas sa Egipto, nasa gitna pa rin ang Espiritu ng Diyos. Minsan pa'y gagalaw ang langit at lupa, ang dagat at lupa ay matutong manginig. [Bridge] Kanya ang pilak, kanya ang ginto, walang kakapusan ang pumipigil sa layunin. Hindi binabawasan ng maliit na templo ang pangako, ni kinansela ng lumang alaala ang bagong gawain. [Chorus] Ang kaluwalhatian ng huling bahay ay hihigit sa nauna nitong anyo. Gumawa sa gitna ng alaala at luha; ang PANGINOON ng mga Hukbo ang Tagapagtayo. Ang kaluwalhatian ng huling bahay ay lalampas sa kayang makita. Sa dakong ito ay magbibigay siya ng kapayapaan, at ang kanyang Espiritu ay mananatili. [Outro] Naalala ng matatanda; mahalaga rin ang bagong bato.