[Verse 1] Nanghihina ang puso ko dahil sa sugat ng aking bayan. Mula sa malayong lupain sumisigaw ang anak ng Sion: Wala ba ang PANGINOON sa Sion; wala ba roon ang kanyang Hari? Bakit Siya ginalit ng mga larawang inanyuan? Tapos na ang anihan, nagwakas na ang tag-araw, At hindi tayo naligtas. [Refrain] Dahil sa sugat ng aking bayan ako'y nasugatan; Nagluluksa ako, binalot ng panggigilalas. Wala bang balsamo sa Galaad? Wala bang manggagamot doon? Bakit hindi nanumbalik ang kalusugan? [Verse 2] Sana'y maging tubig ang aking ulo, At bukal ng luha ang aking mga mata, Upang umiyak araw at gabi para sa mga napatay. Sana'y may tuluyan ako sa ilang, Upang lumayo sa bayang nakahilig sa pagtataksil. [Refrain] Dahil sa sugat ng aking bayan ako'y nasugatan; Nagluluksa ako, binalot ng panggigilalas. Wala bang balsamo sa Galaad? Wala bang manggagamot doon? Bakit hindi nanumbalik ang kalusugan? [Bridge] Binabaluktot nila ang dila na parang pana para sa kasinungalingan; Mula sa kasamaan tungo sa kasamaan at hindi nila Ako kilala. Dinadaya ng kapatid ang kapatid, naninirang-puri ang kapitbahay; Kapayapaan ang sinasabi ng bibig habang may bitag sa puso. Nasa gitna ng pandaraya ang kanilang tahanan. [Outro] Tutunawin Ko sila at susubukin; Ano pa ang magagawa Ko para sa anak ng Aking bayan? Hindi Ko ba sila dadalawin dahil dito? Hindi ba Ako gaganti sa bansang ganito?