[Panaghoy] Sa aba ko, tapos na ang anihan, walang ubas, walang unang igos na hinahanap. Nawala ang tapat mula sa lupain, at ang bawat isa'y naglalagay ng bitag sa kapatid. [Taludtod ng Pagtitiwala] Ngunit titingin ako sa PANGINOON, hihintayin ang Diyos ng aking kaligtasan. Kahit mahulog, muli akong babangon; kapag nasa dilim, siya ang aking liwanag. [Koro] Sino ang Diyos na gaya mo, na nagpapatawad ng sala at lumalampas sa pagsuway? Hindi niya iniingatan magpakailanman ang galit, sapagkat kinalulugdan niya ang wagas na habag. Sino ang Diyos na gaya mo, na muling yumuyurak sa aming kasalanan? Inihahagis ang mga sala sa kailaliman, at tinutupad ang tipang kanyang sinumpaan. [Taludtod II] Huwag magalak ang kaaway, ang Jerusalem ay dumaraan sa disiplina. Hanggang ipagtanggol ng Diyos ang kanyang usapin, at ilabas siya sa liwanag ng katarungan. [Dalangin ng Pastol] Pastulan ang bayan sa pamamagitan ng tungkod, manirahan muli sa Bashan at Gilead. Magpakita ng kababalaghan gaya sa Egipto, at ang mga bansa ay tatahimik sa harap ng iyong kadakilaan. [Tulay] Didilaan nila ang alabok na parang ahas, lalabas na nanginginig mula sa kuta. Hindi dahil sa yabang o hungkag na paghihiganti, kundi sa takot sa Diyos ng kaligtasan. [Huling Koro] Sino ang Diyos na gaya mo, na nagpapatawad ng sala at lumalampas sa pagsuway? Katapatan kay Jacob, awa kay Abraham, gaya ng panunumpa mula sa unang panahon. Sino ang Diyos na gaya mo? Walang ibang umiibig at humahatol nang ganito. Nagtapos ang aklat sa kailaliman ng dagat, kung saan ang kasalanan ay hindi na muling aahon. [Wakas] Ang huling tunog ay hindi galit, kundi awa sa ibabaw ng dagat.