[Spoken Intro] Tatakan ang sinabi ng pitong kulog. Huwag itong isulat. [Refrain] Matamis sa bibig, mapait sa tiyan, kunin ang munting aklat, at muling ipahayag ang propesiya. [Verse 1] Nababalot ng ulap ang makapangyarihang anghel, may bahaghari sa mukhang parang araw, at mga paang tila haliging apoy. Isang paa sa dagat, isa sa lupa. Sumumpa ang nakataas niyang kamay sa Nabubuhay magpakailanman: matatapos ang hiwaga ng Diyos. [Verse 2] Sukatin ang templo, dambana, at sumasamba; iwan ang panlabas na looban sa mga bansa. Tatayo ang dalawang saksi nang isang libo dalawang daan at animnapung araw, dalawang punong olibo, dalawang ilawan sa harap ng Diyos. Isinasara nila ang langit, ginagawang dugo ang tubig, at hinahampas ang lupa kailanman nila ibig. [Interlude] [Verse 3] Nakipagdigma ang halimaw mula sa kalaliman at pinatay sila. Nakahandusay sila kung saan ipinako ang kanilang Panginoon. Makalipas ang tatlo't kalahating araw, pumasok ang hininga ng Diyos; tumayo sila at umakyat sa ulap habang nakatingin ang kaaway. Niyanig ang lungsod; nagbigay-luwalhati ang mga natira. [Bridge] Tumunog ang ikapitong trumpeta: ang mga kaharian ng sanlibutan ay naging sa ating Panginoon at sa kanyang Cristo. Nagpatirapa ang matatanda; bumukas ang templo; lumitaw ang kaban sa kidlat at kulog. [Outro] Matamis, saka mapait. Kailangan pang magsalita ang saksi.