9:15At nang araw na ang tabernakulo ay itayo, ay tinakpan ng ulap ang tabernakulo, sa makatuwid baga'y ang tabernakulo ng patotoo: at sa paglubog ng araw ay nasa ibabaw ng tabernakulo na parang anyong apoy hanggang sa kinaumagahan.
9:16Gayon namalagi: ang ulap ang tumakip doon, at ang anyong apoy sa gabi.
9:17At kailan pa man ang ulap ay napaitaas mula sa ibabaw ng Tolda ay naglakbay nga pagkatapos ang mga anak ni Israel: at sa dakong tigilan ng ulap ay doon humantong ang mga anak ni Israel.
9:18Sa utos ng Panginoon ay nagsisipaglakbay ang mga anak ni Israel, at sa utos ng Panginoon ay humantong sila: kung gaano kalaon ang itigil ng ulap sa ibabaw ng tabernakulo, ay siya nilang ipina-nanatili sa kampamento.
9:19At pagka ang ulap ay tumigil sa ibabaw ng tabernakulo na maluwat, ay iningatan ng mga anak ni Israel ang bilin ng Panginoon at hindi naglalakbay.
9:20At kung minsan ay nananatiling ilang araw sa ibabaw ng tabernakulo ang ulap; ayon nga sa utos ng Panginoon ay tumitira sila sa mga tolda at ayon sa utos ng Panginoon ay naglakbay sila.
9:21At kung minsan ang ulap ay nananatili mula sa hapon hanggang sa kinaumagahan; at pagka ang ulap ay napaitaas sa kinaumagahan, ay naglakbay sila: maging araw maging gabi, na ang ulap ay paitaas, ay naglakbay sila.
9:22Maging dalawang araw o isang buwan, o isang taon na nakatigil ang ulap sa ibabaw ng tabernakulo, na manatili sa ibabaw niyaon, ay tumitira ang mga anak ni Israel sa mga tolda at hindi naglakbay: datapuwa't pagtaas ay naglakbay sila.
9:23Sa utos ng Panginoon ay humantong sila, at sa utos ng Panginoon ay naglakbay sila; kanilang iningatan ang bilin ng Panginoon, sa utos ng Panginoon sa pamamagitan ni Moises.
Bago pa lumitaw ang haligi, hindi na pinili ang pinakamaikling daan. Ipinaliliwanag ng talata 17 na hindi dinala ng Diyos ang Israel sa malapit na lupain ng mga Filisteo dahil baka bumalik sila sa Egipto kapag nakakita ng digmaan. Kaya hindi pangako ng pinakamaikling lakaran ang patnubay rito. May tiyak na dahilan ang ruta, at ibinigay na iyon ng kabanata. Ang pagdaan sa ilang ay hindi patunay na nawala ang mapa ng gumagabay.
May malinaw na gamit ang dalawang anyo: gumagabay ang ulap at nagbibigay-liwanag ang apoy. Hindi hinahati ng araw at gabi ang paglalakbay sa mga oras na kasama ang Diyos at mga oras na wala siya. Inuulit ng talata 22 na hindi humihiwalay sa harapan ng bayan ang mga haligi. Ang pagpapatuloy nito ang binibigyang-diin. Pinahihintulutan ang paglalakbay sa araw at gabi; hindi sinasabing walang natulog kailanman. Ang hindi napuputol ay ang pagkakaroon ng gabay. Nakaalis ang Israel sa sakop ni Faraon nang hindi pinabayaang humanap ng sariling daan.