[Chorus] Bumagsak sa loob ng isang oras, namatay ang ilawan sa bulwagan. Lumabas kayo sa kanya, bayan ko; bumagsak ang Babilonia. [Verse 1] Nakaupo siya sa maraming tubig, lila at matingkad na pula, ginto at perlas, gintong sarong puno ng karumihan. Sa noo: Hiwaga, Babiloniang Dakila. Lasing siya sa dugo ng mga banal; ang pulang halimaw ay may pitong ulo at sampung sungay. [Breakdown] Ang mga tubig ay mga bayan, karamihan, bansa, at wika. Kinapootan ng mga sungay ang babae at sinunog siya. Nadaig sila ng Kordero, Panginoon ng mga panginoon at Hari ng mga hari. [Verse 2] Pinaliwanag ng kaluwalhatian ng anghel ang lupa: naging kulungan ng bawat kasuklam-suklam na ibon ang dakilang lungsod. Nakipagkalakalan ang mga hari; yumaman ang mga mangangalakal. Umabot sa langit ang kanyang mga kasalanan. Gantihan siya nang doble; punuin ang kanyang saro; dumating sa isang araw ang kanyang mga salot. [Interlude] [Verse 3] Nakatayo sa malayo ang mga hari. Umiiyak ang mangangalakal. Nakita ng mga kapitan ng barko mula sa dagat ang usok. Walang bibili ng ginto, seda, pabango, pinong harina, baka, kabayo, katawan, kaluluwa. Inihagis sa kailaliman ang malaking batong gilingan: gayon ibabagsak ang dakilang lungsod. [Outro] Walang alpa, manggagawa, o gilingan, walang ilawan, walang tinig ng kasintahang lalaki. Sa kanya natagpuan ang dugo ng mga propeta at banal.