Genesis 9:1-7
Punuin muli ang lupa
Ang pagpapalang ibinigay sa paglikha ay ibinigay sa ikalawang pagkakataon, na may bagong tuntunin tungkol sa buhay at dugo.
Talata sa talata
- 9:1
Kalatan ang salita ng Ang Dating Biblia para sa Hebreong mil'u, punuin. Ginamit din ito sa basbas sa Genesis 1:28.
- 9:3-4
Agad sinusundan ang pahintulot na kumain ng karne ng hayop ng hangganan tungkol sa dugo na kaugnay ng buhay.
- 9:6
Nagtatakda ang teksto ng parusang kamatayan para sa pagdanak ng dugo ng tao at ibinabatay ito sa larawan ng Diyos. Hindi pa ito kumpletong sistema ng paglilitis.










Katunog ng unang basbas bago ang baha ang unang utos pagkatapos nito: magpalaanakin, at magpakarami. Hindi tinalikuran ng Genesis ang layuning ipinahayag sa unang kabanata. Ngunit hindi simpleng pagbabalik sa Eden ang panibagong simula. May takot at pangamba na sa ugnayan ng mga hayop at tao, at may hangganan tungkol sa dugo ang pahintulot na kumain ng karne. Nagpapatuloy ang buhay sa nagbagong daigdig.
Hindi maliit na tuntunin lamang sa pagkain ang hangganang iyon. Mula sa dugo ng hayop, agad lumilipat ang talata sa dugo ng tao, at tatlong ulit sinasabi ng Diyos na maniningil siya ng pananagutan. Ayon sa Genesis 6:11, puno ng karahasan ang lupa bago ang baha. Hindi binibigyan ang mga nakaligtas ng pahintulot na buuing muli ang ganoon ding daigdig nang walang pananagutan.
Napakatanda ng ibinigay na dahilan kung bakit mabigat ang pagdanak ng dugo ng tao: nilikha siya sa larawan ng Diyos. Hindi binura ng pagkahulog o ng baha ang ipinahayag na batayan ng kanyang halaga. Nasa pagitan ng dalawang utos na magparami, sa talata 1 at 7, ang mahigpit na pahayag tungkol sa pagpatay. Lupang puno ng buhay ang layunin, hindi daigdig kung saan nagbibigay ang pagkaligtas ng walang-hanggang kapangyarihan sa buhay ng iba.