Filemon 1:4-7
Napanariwa sa pamamagitan mo ang mga puso ng mga banal
Nagbukas ang liham sa pagpuri sa lalaking hihingian nito ng magastos na bagay. Tiyak ang papuri at waring taos-puso.
Talata sa talata
- 1:4
Nagpapasalamat si Pablo sa Diyos dahil kay Filemon at isinasama siya sa panalangin. Hindi kay Filemon mismo nakatuon ang pasasalamat.
- 1:6
Ang koinonia ay maaaring mangahulugang pakikisama, pagbabahaginan, o pakikibahagi. Higit ang saklaw nito kaysa pagsasalita tungkol sa pananampalataya.
- 1:7
Ginhawa o kapahingahan ang diwa ng salita, hindi lamang kaaya-ayang usapan. Tinutukoy ang naging bunga ng pag-ibig ni Filemon sa ibang mananampalataya.











Hindi utang ang unang itinatala ni Pablo kundi ang pagkakilala ng mga tao kay Filemon. Nakapagbigay siya ng ginhawa sa ibang mananampalataya, at nakarating ang balita kay Pablo sa bilangguan. Hindi ito papuri sa magandang paliwanag tungkol sa kabaitan. May mga taong talagang gumaan ang loob dahil sa kanya. Sa Diyos nakatuon ang pasasalamat, ngunit malinaw ding kinikilala ang ginawa ng tao.
Dahil dito, matalas ang panalangin sa talata 6. Ang pakikibahagi sa pananampalataya ay hindi lamang husay sa pagpapaliwanag ng paniniwala. Saklaw ng salitang Griyego ang pakikisama, pagbabahaginan, at pakikiisa: pananampalatayang kumikilos sa ugnayan ng mga tao. Kasama rito ang pakiusap tungkol kay Onesimo. Hindi iyon isang abalang usaping idinugtong lamang sa liham.
Tinatawag din ni Pablo na kapatid si Filemon bago niya hilinging tanggapin si Onesimo bilang minamahal na kapatid sa talata 16. Parehong saklaw ng salitang pampamilya ang dalawa. Hindi nawawala sa pahina ang kanilang hindi pantay na katayuan, at hindi maaaring matakpan ng papuri kay Filemon ang pagkaalipin ni Onesimo. Ang kanyang napatunayang pag-ibig sa lahat ng banal ang ginagawang batayan sa pagtanggap sa isang tiyak na tao. Maikli ang salitang lahat. Malawak ang saklaw nito.