18:13At nangyari kinabukasan, na lumuklok si Moises upang hatulan ang bayan: at ang bayan ay tumayo sa palibot ni Moises mula sa umaga hanggang sa hapon.
18:14At nang makita ng biyanan ni Moises ang lahat ng kaniyang ginagawa sa bayan, ay nagsabi, Anong bagay itong ginagawa mo sa bayan? bakit nauupo kang magisa, at ang buong bayan ay nakatayo sa palibot mo mula sa umaga hanggang sa hapon?
18:15At sinabi ni Moises sa kaniyang biyanan, Sapagka't ang bayan ay lumalapit sa akin, upang sumangguni sa Dios.
18:16Pagka sila'y may usap ay lumapit sa akin; at aking hinahatulang isa't isa, at aking ipinakikilala sa kanila ang mga palatuntunan ng Dios, at ang kaniyang mga kautusan.
18:17At sinabi ng biyanan ni Moises sa kaniya, Ang bagay na iyong ginagawa ay hindi mabuti.
18:18Tunay na ikaw ay manghihina, ikaw at ang bayang ito, na nasa iyo: sapagka't ang bagay ay totoong mabigat sa iyo; hindi mo makakayang magisa.
18:19Dinggin mo ngayon ang aking tinig; papayuhan kita, at sumaiyo nawa ang Dios: ikaw ang maging tagapagakay sa bayan sa harap ng Dios, at dalhin mo ang mga usap sa Dios:
18:20At ituturo mo sa kanila ang mga palatuntunan, at ang mga kautusan, at ipakikilala mo sa kanila ang daang nararapat lakaran, at ang gawang kanilang nararapat gawin.
18:21Bukod dito'y hahanap ka sa buong bayan ng mga taong bihasa, gaya ng matatakutin sa Dios, na mga taong mapagpatotoo, na mga napopoot sa kasakiman; at siyang mga ilagay mo sa kanila, na magpuno sa mga lilibuhin, magpuno sa mga dadaanin, magpuno sa mga lilimangpuin, at magpuno sa mga sasangpuin:
18:22At pahatulan mo sa kanila ang bayan sa buong panahon: at mangyayari, na bawa't malaking usap ay dadalhin nila sa iyo, datapuwa't bawa't munting usap, ay silasila ang maghahatulan: sa ganyan ay magiging magaan sa iyo, at magpapasan silang katulong mo.
18:23Kung gagawin mo ang bagay na ito, at iuutos sa iyong ganyan ng Dios ay iyo ngang mababata, at ang buong bayan namang ito ay uuwing payapa.
18:24Sa gayon, ay dininig ni Moises ang kaniyang biyanan, at ginawang lahat yaong sinabi.
18:25At pumili si Moises ng mga lalaking bihasa sa buong Israel, at ginawa niyang pangulo sa bayan, na mga puno ng lilibuhin, mga puno ng dadaanin, mga puno ng lilimangpuin, at mga puno ng sasangpuin.
18:26At kanilang hinatulan ang bayan sa buong panahon: ang mabibigat na usap ay kanilang dinadala kay Moises, datapuwa't bawa't munting usap ay silasila ang naghahatulan.
18:27At tinulutan ni Moises ang kaniyang biyanan na magpaalam at siya'y umuwi sa sariling lupain.
Maagang umuwi ang pitong anak na babae, at napansin iyon ng kanilang ama. Iniligtas sila ng isang lalaki mula sa mga pastol at pinainom pa nito ang kanilang kawan, pero naiwan ang tumulong sa balon. Mabilis ang sagot ni Reuel, gaya ng taong nagtutuwid ng isang napakalinaw na pagkukulang. Kahit man lamang pagkain ay dapat naialok sa lalaki. Nagsisimula rito ang pagtanggap sa panauhin, hindi sa malaking pahayag, kundi sa isang taong nawawala sa hapag.
Egipcio ang tawag ng mga anak kay Moises. Katatapos lamang ipakita ng Aklat ng Exodo na itinuturing niyang mga kapatid ang mga inaaping Hebreo. Kaya mahalaga ang agwat sa pagitan ng kanyang pagkakakilanlan at ng pagkakakita sa kanya. Hindi kailangang lutasin muna ng ama ang agwat na iyon bago magbukas ng tahanan. Ang takas ay naging kasambahay, pagkatapos ay asawa at ama.
Gayunman, nananatili ang pagkalayo sa sariling lupain sa pangalan ni Gersom. Maaaring pumayag si Moises na manirahan doon at tawagin pa rin ang sarili na dayuhan. Totoo ang pagtanggap. Hindi nito kailangang burahin ang nakaraan.