Mga tauhan ng Bibliya

Raquel

Ang pastol na hinalikan ni Jacob sa balon at pinaglingkuran ng labing-apat na taon, na namatay sa daan sa pagsilang ng kaniyang ikalawang anak.

Tinatawag ding Anak ni Laban, ina nina Jose at Benjamin

Si Raquel ang nakababatang anak ni Laban, isang pastol na dumarating sa balon ng Haran kasama ang mga tupa ng kaniyang ama sa araw na dumating si Jacob. Iginugulong ni Jacob ang bato mula sa balon para sa kaniya, hinahalikan siya, at umiiyak. Pumapayag itong maglingkod ng pitong taon para sa kaniya, at para kay Jacob ay tila ilang araw lamang ang mga iyon dahil sa pag-ibig niya rito. Sa gabi ng kasal ipinalit ni Laban si Lea, at kinuha ni Jacob si Raquel makalipas ang isang linggo sa halagang pito pang taon. Minamahal siya at hindi si Lea, at baog siya samantalang si Lea ay nagsisilang ng sunud-sunod na anak. Sinasabi niya kay Jacob, bigyan mo ako ng mga anak, kung hindi ay mamamatay ako, at sumasagot ito nang may galit na hindi siya Diyos. Ibinibigay niya rito ang alila niyang si Bilha, na nagsisilang kina Dan at Neftali, at ipinagpapalit ang isang gabi kasama si Jacob sa mga mandragora ni Lea. Pagkatapos ay naaalala siya ng Diyos, at isinisilang niya si Jose, pinangangalanan ito ayon sa anak na inaasahan niyang idaragdag.

Nang tumakas ang pamilya mula kay Laban ninakaw niya ang mga diyus-diyusan ng kaniyang ama at itinago sa siya ng kamelyo, nakaupo sa mga ito habang hinahalughog ng ama ang tolda. Sa daan pauwi, malapit sa Efrata, nahirapan siya sa panganganak ng kaniyang ikalawang anak. Habang lumilisan ang kaniyang kaluluwa pinangangalanan niya itong Ben-oni, anak ng aking kalungkutan; pinangangalanan ito ni Jacob na Benjamin, anak ng kanang kamay. Nagtatayo si Jacob ng haligi sa kaniyang libingan, na sinasabi ng teksto na naroon hanggang sa araw na ito, at itinuturo pa rin ito sa daan patungong Bethlehem. Siya lamang ang matriyarkang hindi inilibing sa Macpela. Naririnig ni Jeremias na umiiyak siya para sa kaniyang mga anak mula sa libingang iyon, at muli itong naririnig ni Mateo nang patayin ni Herodes ang mga sanggol ng Bethlehem.

Saan siya lumilitawGenesis 29 hanggang 35

Mag-scroll pababa para sa salaysay
Raquel

Ang mga bahagi, sa pagkakasunod na ibinibigay ng teksto.

Ang salaysay ni Raquel

  1. 01

    Genesis 29:1-14

    Ang balon sa Haran

    Dumarating si Raquel kasama ang mga tupa ng kaniyang ama habang nakikipag-usap si Jacob sa mga pastol. Iginugulong ni Jacob ang bato mula sa bunganga ng balon, pinaiinom ang kaniyang kawan, hinahalikan siya, at itinataas ang tinig at umiiyak. Sinasabi nitong anak ito ni Rebeca, at tumatakbo si Raquel upang sabihin sa kaniyang ama.

    May hawak na pananagutan si Raquel nang unang lumitaw, hindi basta naghihintay na hangaan. Siya ang nag-aalaga ng mga tupa. Bago ilarawan ng Aklat ng Genesis ang kanyang kagandahan, ipinakikilala muna ang kanyang gawain: dinadala niya sa balon ang kawan ng kanyang ama. Nagpapayo na si Jacob sa mga pastol tungkol sa oras ng trabaho kahit kararating lamang niya. Pagdating ni Raquel, tumigil ang bagong dating sa pagbibigay ng tagubilin at siya mismo ang nag-alis ng bato.

    Tatlong beses binabanggit sa pangungusap na iyon si Laban bilang kapatid ng ina ni Jacob. Kaugnay pa rin ng pamilyang kanyang iniwan ang tagpong ito. Ang mga tupa, ang dalaga, at ang pagtanggap ay mula sa panig ng kanyang ina. Nauna ang halik at pagluha sa anumang pahayag ng pag-ibig. Si Raquel naman ay tumakbo upang ibalita ang nangyari. Siya ang nagdala sa dayuhan sa balon papasok sa kanilang sambahayan.

    Talata sa talata

    1. 29:9

      Malinaw na sinasabi ng talata na si Raquel ang nag-aalaga ng mga tupa; walang ibinigay na edad niya o bilang ng kawan.

    2. 29:10

      Idinidiin ng paulit-ulit na ugnayan sa ina ni Jacob ang kanilang pagkakamag-anak. Hindi ipinaliwanag kung paano niya naalis ang bato.

    3. 29:12

      Ang kapatid dito ay nangangahulugang kamag-anak, hindi literal na kapatid: agad sinabi ni Jacob na anak siya ni Rebeca.

    Genesis 29:1-14: Ang balon sa Haran

    Genesis 29:1-14

    Ang Dating Biblia 1905 · 14 talata

    29:1Nang magkagayo'y nagpatuloy si Jacob ng kaniyang paglalakbay, at napasa lupain ng mga anak ng silanganan.

    29:2At siya'y tumingin, at nakakita ng isang balon sa parang, at narito, may tatlong kawan ng mga tupa na nagpapahinga sa tabi roon: sapagka't sa balong yaon pinaiinom ang mga kawan: at ang batong nasa ibabaw ng labi ng balon ay malaki.

    29:3At doon nagkakatipon ang lahat ng kawan: at kanilang iginugulong ang batong nasa ibabaw ng labi ng balon, at pinaiinom ang mga tupa, at muling inilalagay ang bato sa ibabaw ng labi ng balon, sa dako niyaon.

    29:4At sinabi sa kanila ni Jacob, Mga kapatid ko, taga saan kayo? At kanilang sinabi, Taga Haran kami.

    29:5At sinabi niya sa kanila, Nakikilala ba ninyo si Laban na anak ni Nachor? At kanilang sinabi, Nakikilala namin siya.

    29:6At sinabi niya sa kanila, Siya ba'y mabuti? At, kanilang sinabi, Siya'y mabuti: at, narito, si Raquel na kaniyang anak ay dumarating na dala ang mga tupa.

    29:7At sinabi niya, Narito, maaga pa, ni hindi oras tipunin ang mga hayop: painumin ninyo ang mga tupa, at inyo silang pasabsabin.

    29:8At kanilang sinabi, Hindi namin magagawa hanggang sa magkatipon ang lahat ng kawan, at igugulong ang bato mula sa labi ng balon; gayon nga aming pinaiinom ang mga tupa.

    29:9Samantalang nakikipagusap pa siya sa kanila, ay dumating si Raquel na dala ang mga tupa ng kaniyang ama; sapagka't siya ang nagaalaga ng mga iyon.

    29:10At nangyari, nang makita ni Jacob si Raquel na anak ni Laban, na kapatid ng kaniyang ina, at ang mga tupa ni Laban na kapatid ng kaniyang ina, na lumapit si Jacob at iginulong ang bato mula sa labi ng balon, at pinainom ang kawan ni Laban, na kapatid ng kaniyang ina.

    29:11At hinagkan ni Jacob si Raquel; at humiyaw ng malakas at umiyak.

    29:12At kay Raquel ay sinaysay ni Jacob na siya'y kapatid ni Laban, na kaniyang ama, at anak siya ni Rebeca: at siya'y tumakbo at isinaysay sa kaniyang ama.

    29:13At nangyari, nang marinig ni Laban ang mga balita tungkol kay Jacob, na anak ng kaniyang kapatid, ay tumakbo siya na kaniyang sinalubong, at kaniyang niyakap at kaniyang hinagkan, at kaniyang dinala sa kaniyang bahay. At isinaysay ni Jacob kay Laban ang lahat ng mga bagay na ito.

    29:14At sinabi sa kaniya ni Laban, Tunay na ikaw ay aking buto at aking laman. At dumoon sa kaniyang isang buwan.

  2. 02

    Genesis 29:15-30

    Pitong taon, pagkatapos ay pito pa

    Maganda at kaakit-akit si Raquel, at mahal siya ni Jacob. Naglilingkod ito ng pitong taon, tumatanggap kay Lea sa panlilinlang ni Laban, at kinukuha si Raquel pagkatapos ng linggo ni Lea, kasama si Bilha bilang alila, kapalit ng pito pang taon ng paglilingkod. Mahal niya si Raquel nang higit kay Lea.

    Mahal si Raquel, ngunit hindi siya ang may hawak ng kasunduang ito. Siya ang pinangalanan ni Jacob sa alok, si Laban ang sumagot, at sumunod ang mga taon ng paggawa. Walang naitalang tugon mula sa kanya. Para kay Jacob, ilang araw lamang ang pitong taon. Mahalaga ang para kay Jacob: ang Aklat ng Genesis ay nagsasabi kung paano niya naranasan ang paghihintay, hindi kung ano ang naging pakiramdam ni Raquel sa mga taong iyon.

    Pagkatapos ng pagpapalit sa magkapatid, nadagdagan ng pitong taon ang paglilingkod. Hindi naman ipinagkait si Raquel hanggang matapos ang lahat ng iyon. Tinapos ni Jacob ang linggo ng kasal ni Lea, naging asawa niya si Raquel, saka niya ginampanan ang karagdagang paglilingkod. Hindi ito labing-apat na taong tuloy-tuloy na panliligaw. Mula sa iisang alok, nakakuha si Laban ng labing-apat na taong paggawa. Naging asawa nga ni Jacob si Raquel, ngunit asawa na rin nito ang kanyang kapatid. Malinaw ang pag-ibig ni Jacob. Hindi payak ang pag-aasawang nabuo.

    Talata sa talata

    1. 29:18

      Tiyak na si Raquel, ang nakababatang anak, ang inalok pakasalan ni Jacob; hindi bukas ang alok sa alinman sa magkapatid.

    2. 29:20

      Tahasang iniuugnay sa pag-ibig ni Jacob ang pakiramdam na mabilis lumipas ang panahon. Hindi sinabi rito ang damdamin ni Raquel.

    3. 29:27-30

      Ang pagtupad sa linggo ay para sa pagdiriwang ng kasal ni Lea. Sa talata 30, kasunod ng kasal kay Raquel ang karagdagang pitong taon ng paggawa.

    Genesis 29:15-30: Pitong taon, pagkatapos ay pito pa

    Genesis 29:15-30

    Ang Dating Biblia 1905 · 16 talata

    29:15At sinabi ni Laban kay Jacob, Sapagka't ikaw ay aking kapatid ay nararapat ka bang maglingkod sa akin ng walang bayad? sabihin mo sa akin kung ano ang magiging kaupahan mo.

    29:16At may dalawang anak na babae si Laban: ang pangalan ng panganay ay Lea, at ang pangalan ng bunso ay Raquel.

    29:17At ang mga mata ni Lea ay mapupungay; datapuwa't si Raquel ay maganda at kahalihalina.

    29:18At sininta ni Jacob si Raquel; at kaniyang sinabi, Paglilingkuran kitang pitong taon dahil kay Raquel na iyong anak na bunso.

    29:19At sinabi ni Laban, Magaling ang ibigay ko siya sa iyo, kay sa ibigay ko sa iba: matira ka sa akin.

    29:20At naglingkod si Jacob dahil kay Raquel, na pitong taon; at sa kaniya'y naging parang ilang araw, dahil sa pagibig na taglay niya sa kaniya.

    29:21At sinabi ni Jacob kay Laban, Ibigay mo sa akin ang aking asawa, sapagka't naganap na ang aking mga araw upang ako'y sumiping sa kaniya.

    29:22At pinisan ni Laban ang lahat ng tao roon at siya'y gumawa ng isang piging.

    29:23At nangyari nang kinagabihan, na kaniyang kinuha si Lea na kaniyang anak at dinala niya kay Jacob, at siya'y sumiping sa kaniya.

    29:24At sa kaniyang anak na kay Lea ay ibinigay na pinaka alilang babae ang kaniyang alilang si Zilpa.

    29:25At nangyari, na sa kinaumagahan, narito't si Lea: at kaniyang sinabi kay Laban: Ano itong ginawa mo sa akin? Hindi ba kita pinaglingkuran dahil kay Raquel? Bakit mo nga ako dinaya?

    29:26At sinabi ni Laban, Hindi ginagawa ang ganyan dito sa aming dako, na ibinibigay ang bunso, bago ang panganay.

    29:27Tapusin mo ang kaniyang sanglingo, at ibibigay rin naman namin sa iyo ang isa, dahil sa paglilingkod na gagawin mong pitong taon pa, sa akin.

    29:28At gayon ang ginawa ni Jacob, at tinapos niya ang sanglingo nito, at ibinigay ni Laban sa kaniya si Raquel na kaniyang anak na maging asawa niya.

    29:29At sa kaniyang anak na kay Raquel ay ibinigay ni Laban na pinaka alilang babae ang kaniyang alilang si Bilha.

    29:30At sumiping din naman si Jacob kay Raquel, at kaniya namang inibig si Raquel ng higit kay Lea, at naglingkod siya kay Laban na pitong taon pa.

  3. 03

    Genesis 30:1-8

    Bigyan mo ako ng mga anak, kung hindi ay mamamatay ako

    Nang makitang hindi siya nagkakaanak, kinaiinggitan ni Raquel ang kaniyang kapatid at sinasabi, bigyan mo ako ng mga anak, kung hindi ay mamamatay ako. Nag-aalab ang galit ni Jacob: ako ba ay nasa lugar ng Diyos? Ibinibigay niya rito si Bilha, na nagsisilang kay Dan, hinatulan ako ng Diyos, at kay Neftali, sa malalaking pakikipagbuno ay nakipagbuno ako sa aking kapatid, at nanaig ako.

    Nasa kay Raquel ang pag-ibig ni Jacob, ngunit hindi nagpapanggap ang kabanata na nalulutas na nito ang lahat. Tahasang binanggit ang kanyang inggit. Gayundin ang galit ni Jacob. Ang paghingi niya ng mga anak upang hindi mamatay ay sinagot ng pahayag tungkol sa kapangyarihan ng Diyos. Ngunit hindi nagiging magiliw ang usapan dahil lamang tama ang sinabi tungkol sa Diyos. Di-gaya ng panalangin ni Isaac para kay Rebeca sa Genesis 25:21, walang naitalang panalangin ni Jacob dito.

    Si Bilha ang nanganak; si Raquel ang nagpaliwanag ng kahulugan ng mga panganganak. Hinatulan ako ng Diyos. Nanaig ako. Mga salita iyon ni Raquel. Itinatala ng Aklat ng Genesis ang kanyang pag-angkin ng tagumpay, ngunit hindi nito idinedeklarang paligsahang pinamamahalaan ng Diyos ang agawan sa pamilya. Pumasok sa sambahayan ang dalawang anak ni Bilha na may mga pangalang pinili ni Raquel. Ang babaeng unang nakitang nagpapastol ay sinusukat na ngayon ang kanyang kalagayan laban sa kapatid sa pamamagitan ng mga anak na ibang babae ang nagsilang.

    Talata sa talata

    1. 30:1-2

      Tahasang sinabi ang inggit ni Raquel at galit ni Jacob; dagdag na lamang ang iba pang motibo o lihim na iniisip nila.

    2. 30:3

      Ang panganganak sa mga tuhod ni Raquel ay nag-uugnay sa anak ni Bilha sa inaangkin ni Raquel na katayuan sa pamilya. Hindi inilalarawan ang eksaktong pisikal na paraan.

    3. 30:6

      Kaugnay ng Dan ang pandiwang humatol o magpawalang-sala. Bahagi ng pagpapangalan ni Raquel ang pahayag na pinakinggan siya ng Diyos.

    4. 30:8

      Kaugnay ng Neftali ang pakikipagbuno. Kapatid niya ang tinukoy ni Raquel na katunggali, at sarili niya ang idineklarang nanaig.

    Genesis 30:1-8

    Ang Dating Biblia 1905 · 8 talata

    30:1At nang makita ni Raquel, na hindi siya nagkakaanak kay Jacob, ay nainggit si Raquel sa kaniyang kapatid; at sinabi kay Jacob, Bigyan mo ako ng anak, o kung hindi ay mamamatay ako!

    30:2At nagningas ang galit ni Jacob laban kay Raquel; at nagsabi, Ako ba'y nasa kalagayan ng Dios, na nagkait sa iyo ng bunga ng bahay-bata?

    30:3At sinabi niya, Narito ang aking alilang si Bilha, sumiping ka sa kaniya; upang manganak sa ibabaw ng aking mga tuhod, at magkaroon din naman ako ng anak sa pamamagitan niya.

    30:4At ibinigay niyang asawa si Bilha na kaniyang alila: at sinipingan ni Jacob.

    30:5At naglihi si Bilha, at nagkaanak kay Jacob, ng isang lalake.

    30:6At sinabi ni Raquel, Hinatulan ako ng Dios, at dininig din naman ang aking tinig, at binigyan ako ng anak: kaya't pinanganlang Dan.

    30:7At si Bilhang alila ni Raquel ay naglihi uli at ipinanganak ang kaniyang ikalawang anak kay Jacob.

    30:8At sinabi ni Raquel, Ako'y nakipagbaka ng malaking pakikipagbaka sa aking kapatid, at ako'y nanaig: at siya'y pinanganlang Nephtali.

    Genesis 30:1-8: Bigyan mo ako ng mga anak, kung hindi ay mamamatay ako
  4. 04

    Genesis 30:14-15

    Ang mga mandragora

    Hinihingi niya kay Lea ang mga mandragorang natagpuan ni Ruben, at nang tumutol si Lea na kinuha na niya ang asawa nito, ipinagpapalit ni Raquel ang pagsama ni Jacob sa gabing iyon para sa mga ito.

    Ang babaeng humingi nang mariin ng mga anak kay Jacob ay magalang nang nakikiusap sa kapatid para sa isang bagay na napulot sa bukid. Bigyan mo ako, pakiusap. Nagbago ang pananalita, hindi ang tunggalian. Gusto ni Raquel ang mga mandragora; sumasagot si Lea bilang babaeng naniniwalang naagaw na sa kanya ang asawa. Bawat isa ay nagsasalita mula sa kakulangang lalong luminaw dahil sa kalagayan ng isa pa.

    Kapalit nito, inialok ni Raquel na makasama ni Lea si Jacob sa gabing iyon. Walang sinabi ang maikling kasunduan tungkol sa permanenteng hatian ng mga gabi o tuntuning nagpapahintulot kay Raquel na magtakda ng mga iyon. Ang malinaw ay tuwirang nagkasundo ang magkapatid habang wala ang asawa sa usapan. Sa isang direksiyon napunta ang mga mandragora; sa kabila naman ang pakikisama sa gabing iyon. Hindi kasama sa palitan ang pagkakasundo ng kanilang loob.

    Talata sa talata

    1. 30:14

      Natagpuan ni Ruben ang mga mandragora noong anihan ng trigo at dinala sa kanyang inang si Lea. Hindi si Raquel ang nakakita o kusang bumili ng mga iyon.

    2. 30:15

      Isang gabi ang alok ni Raquel kapalit ng mga mandragora. Walang ibinigay na permanenteng iskedyul para sa pagsasama ng magkapatid sa kanilang asawa.

    Genesis 30:14-15

    Ang Dating Biblia 1905 · 2 talata

    30:14At yumaon si Ruben nang panahon ng paggapas ng trigo, at nakasumpong ng mga mandragoras sa bukid, at dinala sa kaniyang inang kay Lea. Nang magkagayo'y sinabi ni Raquel kay Lea, Ipinamamanhik ko sa iyo na bigyan mo ako ng mga mandragoras ng iyong anak.

    30:15At kaniyang sinabi, Kakaunti pa bang bagay na iyong kinuha ang aking asawa? at ibig mo pa ring kunin ang mga mandragoras ng aking anak? At sinabi ni Raquel, Kaya't sisiping siya sa iyo ngayong gabi, dahil sa mga mandragoras ng iyong anak.

    Genesis 30:14-15: Ang mga mandragora
  5. 05

    Genesis 30:22-24

    Naalala ng Diyos si Raquel

    Naaalala siya ng Diyos, pinakikinggan siya, at binubuksan ang kaniyang sinapupunan. Nagsisilang siya ng anak na lalaki at sinasabi, inalis ng Diyos ang aking kahihiyan, at pinangangalanan itong Jose, dagdagan nawa ako ng PANGINOON ng isa pang anak.

    Walang kasunduan o kapalit sa pangungusap na ito. Inalala ng Diyos si Raquel, pinakinggan siya, at binuksan ang kanyang sinapupunan. Pagkatapos ng mga pagtatalo, pagpapangalan sa gitna ng tunggalian, at palitan ng mandragora, Diyos ang gumaganap sa mga pandiwa. Hindi basta nakakuha si Raquel ng mas magandang kasunduan upang magkaanak. Sa iba inilalagay ng Aklat ng Genesis ang mapagpasyang pagkilos.

    Pabalik ang tingin ng una niyang sinabi matapos manganak: inalis ng Diyos ang aking kahihiyan. Pasulong naman ang pangalan: dagdagan nawa ako ng PANGINOON ng isa pang anak. Pinagsasama ng pangalang Jose ang isang pagdating at isang kahilingan. Madaling tawagin iyong kawalan ng pasasalamat, o igiit na lubos nang nasiyahan si Raquel matapos ang mahabang paghihintay. Wala sa talata ang alinmang paghatol. Kinikilala niya ang naalis at hinihingi ang hindi pa dumarating. Ang sanggol sa kanyang bisig ay may pangalang tumatanaw sa higit pa sa kanyang sarili.

    Talata sa talata

    1. 30:22

      Magkaugnay sa talata ang pag-alaala, pakikinig, at pagkilos ng Diyos. Hindi nito sinasabing nalimutan niya si Raquel dahil sa kapabayaan.

    2. 30:23

      Kahihiyan ang paglalarawan ni Raquel sa kanyang dating kalagayan, hindi pahayag na kasalanan ang kawalan ng anak.

    3. 30:24

      May diwang kahilingan ang Hebreo, at gayon din ang talata: Dagdagan pa ako ng Panginoon ng isang anak. Pagsamo ito, hindi hula.

    Genesis 30:22-24

    Ang Dating Biblia 1905 · 3 talata

    30:22At naalala ng Dios si Raquel, at dininig ng Dios, at binuksan ang kaniyang bahay-bata.

    30:23At siya'y naglihi at nanganak ng lalake; at kaniyang sinabi, Inalis ng Dios sa akin ang kakutyaan ko:

    30:24At kaniyang tinawag ang pangalan niya na Jose, na sinasabi, Dagdagan pa ako ng Panginoon ng isang anak.

    Genesis 30:22-24: Naalala ng Diyos si Raquel
  6. 06

    Genesis 31:14-35

    Ang ninakaw na mga diyus-diyusan

    Nagkakasundo sina Raquel at Lea na iwan ang kanilang ama. Ninanakaw ni Raquel ang mga terapim ni Laban nang hindi nalalaman ni Jacob. Nang abutan sila ni Laban at halughugin ang bawat tolda, umuupo siya sa siya ng kamelyo na nasa loob ang mga diyus-diyusan at sinasabing hindi siya makatayo, dahil nasa kaniya ang kaugalian ng mga babae. Hindi natatagpuan ng ama ang mga ito.

    Umalis si Raquel sa bahay ng kanyang ama na may hinaing at dala ang mga diyos nito. Kapwa nasa talata ang dalawang iyon; hindi ipinaliwanag ang ugnayan nila. Sa sagot niyang kasama si Lea, inakusahan nila si Laban na ipinagbili sila at inubos ang kanilang salapi. Hiwalay na itinala ang pagnanakaw sa mga larawan. Walang ibinigay ang Aklat ng Genesis na pahayag ni Raquel upang ipaliwanag kung kinuha niya ang mga iyon para sa pagsamba, mana, pagtutol, o iba pang layunin.

    Nakasalalay ang paghahanap sa pagkakaiba ng kanilang nalalaman. Alam ni Raquel kung nasaan ang mga larawan. Hindi alam ni Jacob na siya ang nagnakaw, ngunit sinabi niyang hindi mabubuhay ang sinumang may hawak ng mga iyon. Hinahalughog ni Laban ang mga tolda habang nasa ilalim ng upuan ng kanyang anak ang mga tinatawag niyang sariling diyos. Idinahilan niya ang kaugalian ng mga babae, at nabigo ang paghahanap. Hindi tiniyak kung totoo ang kanyang pahayag. Mas payak ang huling tala: hindi natagpuan ang mga larawan. Nalusutan ni Raquel ang paghahanap, ngunit hindi binigyang-katwiran ng kabanata ang pagnanakaw.

    Talata sa talata

    1. 31:15

      Ipinagbili kami at inubos ang aming salapi ang paratang ng magkapatid kay Laban. Hindi ito katibayan ng isang bayarang hindi naman inilalarawan sa teksto.

    2. 31:19

      Teraphim ang mga larawan, mga bagay na ginagamit sa pagsamba sa tahanan. Hindi sinabi kung bakit ninakaw ni Raquel ang mga iyon.

    3. 31:32

      Hindi alam ni Jacob ang pagnanakaw ni Raquel nang magbitiw siya ng pahayag. Hindi iyon tinukoy na sanhi sa kasunod na tala ng kanyang pagkamatay.

    4. 31:34-35

      Ang kagamitan ng kamelyo ay ang inilalagay para sakyan ito, hindi kasangkapang pambahay. Idinahilan ni Raquel ang kaugalian ng mga babae upang manatiling nakaupo.

    Genesis 31:14-35: Ang ninakaw na mga diyus-diyusan

    Genesis 31:14-35

    Ang Dating Biblia 1905 · 22 talata

    31:14At nagsisagot si Raquel at si Lea, at sa kaniya'y sinabi, Mayroon pa ba kaming natitirang bahagi o mana sa bahay ng aming ama?

    31:15Hindi ba inaari niya kaming taga ibang bayan? sapagka't ipinagbili niya kami at kaniyang lubos nang kinain ang aming halaga.

    31:16Sapagka't ang buong kayamanang inalis ng Dios sa aming ama, ay amin yaon at sa aming mga anak: ngayon nga, gawin mo ang lahat ng sinabi sa iyo ng Dios.

    31:17Nang magkagayo'y tumindig si Jacob, at pinasakay sa mga kamello ang kaniyang mga anak at ang kaniyang mga asawa;

    31:18At dinala ang kaniyang lahat na hayop, at ang kaniyang buong pag-aaring tinipon, ang hayop na kaniyang napakinabang, na kaniyang tinipon, sa Padan-aram, upang pumaroon kay Isaac na kaniyang ama, sa lupain ng Canaan.

    31:19Si Laban nga ay yumaon upang gupitan ang kaniyang mga tupa: at ninakaw ni Raquel ang mga larawang tinatangkilik ng kaniyang ama.

    31:20At tumanan si Jacob na di nalalaman ni Laban na taga Siria, sa di niya pagbibigay alam na siya'y tumakas.

    31:21Ganito tumakas si Jacob sangpu ng buong kaniya; at bumangon at tumawid sa ilog Eufrates, at siya'y tumungo sa bundok ng Gilead.

    31:22At binalitaan si Laban sa ikatlong araw, na tumakas si Jacob.

    31:23At ipinagsama niya ang kaniyang mga kapatid, at hinabol niyang pitong araw; at kaniyang inabutan sa bundok ng Gilead.

    31:24At naparoon ang Dios kay Laban na taga Siria, sa panaginip sa gabi, at sa kaniya'y sinabi, Ingatan mong huwag kang magsalita kay Jacob ng mabuti o masama man,

    31:25At inabutan ni Laban si Jacob, At naitirik na ni Jacob ang kaniyang tolda sa bundok; at si Laban sangpu ng kaniyang mga kapatid ay nagtirik din sa bundok ng Gilead.

    31:26At sinabi ni Laban kay Jacob, Anong ginawa mo na tumanan ka ng di ko nalalaman, at dinala mo ang aking mga anak na parang mangabihag sa tabak?

    31:27Bakit ka tumakas ng lihim, at tumanan ka sa akin; at hindi mo ipinaalam sa akin, upang ikaw ay napagpaalam kong may sayahan at may awitan, may tambol at may alpa;

    31:28At hindi mo man lamang ipinahintulot sa aking humalik sa aking mga anak na lalake at babae? Ngayon nga'y gumawa ka ng kamangmangan.

    31:29Nasa kapangyarihan ng aking kamay ang gawan ko kayo ng masama: nguni't ang Dios ng inyong ama ay kinausap ako kagabi, na sinasabi, Ingatan mong huwag kang magsalita kay Jacob ng mabuti o masama man.

    31:30At ngayon, bagaman iyong inibig yumaon, sapagka't pinagmimithian mong datnin ang bahay ng iyong ama ay bakit mo ninakaw ang aking mga dios?

    31:31At sumagot si Jacob, at sinabi kay Laban, Sapagka't ako'y natakot: sapagka't sinabi kong baka mo alising sapilitan sa akin ang iyong mga anak.

    31:32Kaya kung kanino mo masumpungan ang iyong mga dios, ay huwag mabuhay: sa harap ng ating mga kapatid ay iyong kilalanin kung anong mayroon akong iyo, at dalhin mo sa iyo. Sapagka't hindi nalalaman ni Jacob na si Raquel ang nagnakaw.

    31:33At pumasok si Laban sa tolda ni Jacob, at sa tolda ni Lea, at sa tolda ng dalawang alilang babae, datapuwa't hindi niya nasumpungan; at lumabas sa tolda ni Lea, at pumasok sa tolda ni Raquel.

    31:34Nakuha nga ni Raquel ang mga larawan, at naisiksik sa mga daladalahan ng kamello at kaniyang inupuan. At inapuhap ni Laban ang buong palibot ng tolda, nguni't hindi niya nasumpungan.

    31:35At sinabi niya sa kaniyang ama, Huwag magalit ang aking panginoon na ako'y hindi makatindig sa harap mo; sapagka't ako'y mayroon ng kaugalian ng mga babae. At kaniyang hinanap, datapuwa't hindi masumpungan ang mga larawan.

  7. 07

    Genesis 33:1-2, 7

    Huli sa hanay

    Habang papalapit si Esau, inilalagay ni Jacob si Raquel at si Jose sa pinakahuli, sa likuran ng mga alila at ni Lea, ang pinakaligtas na lugar. Lumalapit sila sa huli at yumuyukod.

    Nakikita sa puwesto ni Raquel sa hanay ang pagtatangi ni Jacob kahit wala siyang sabihin tungkol dito. Nauuna ang mga alilang babae at kanilang mga anak, sumusunod si Lea at ang kanya, at nasa hulihan si Raquel kasama si Jose. Sa paglapit ng apatnaraang lalaki, ang mag-inang ito ang pinakamalayo sa unahan. Hindi pantay ang pagkakalantad sa posibleng panganib.

    Hindi naman ibig sabihin na pinauna ni Jacob ang lahat upang iligtas ang sarili. Sa talatang nasa pagitan, siya ang nauna sa buong pamilya, at yakap, hindi pagsalakay, ang tugon ni Esau. Nang lumapit sa wakas sina Raquel at Jose, yumukod din sila gaya ng iba. Hindi siya nakalibre sa pagharap sa pamilya dahil sa kanyang natatanging puwesto. Binigyan siya ng kabanata ng lugar at kilos, ngunit walang sinabi o iniisip niya habang naroon.

    Talata sa talata

    1. 33:1-2

      Nasa hulihan sina Raquel at Jose, ngunit inilalagay ng talata 3 si Jacob sa unahan ng buong pamilya.

    2. 33:7

      Sa paglapit nila, nauna ang pangalan ni Jose kay Raquel sa talata 7, kabaligtaran ng talata 2. Hindi ipinaliwanag ang pagbabago o sinabing hinarangan ni Jose ang kanyang ina.

    Genesis 33:1-2, 7

    Ang Dating Biblia 1905 · 3 talata

    33:1At itiningin ni Jacob ang kaniyang mga mata at tumingin, at, narito, si Esau ay dumarating, at kasama niya'y apat na raang tao. At kaniyang binahagi ang mga bata kay Lea at kay Raquel, at sa dalawang alilang babae.

    33:2At inilagay niya ang mga alila na kasama ng kanilang mga anak na pinakapanguna, at si Lea na kasama ng kaniyang mga anak na pinakapangalawa, at si Raquel at si Jose na pinakahuli.

    33:7At lumapit din si Lea at ang kaniyang mga anak, at nagsiyukod: at pagkatapos ay nagsilapit si Jose at si Raquel, at nagsiyukod.

    Genesis 33:1-2, 7: Huli sa hanay
  8. 08

    Genesis 35:16-20

    Ben-oni, Benjamin

    Sa daan mula sa Bethel, kaunting layo mula sa Efrata, nahihirapan siya sa panganganak. Sinasabi ng komadrona, huwag kang matakot, magkakaroon ka rin ng anak na ito. Habang lumilisan ang kaniyang kaluluwa pinangangalanan niya itong Ben-oni. Tinatawag ito ng ama na Benjamin. Inililibing siya sa daan patungong Efrata, at nagtatayo si Jacob ng haligi sa kaniyang libingan.

    Totoo ang pampalakas-loob ng hilot, ngunit hindi iyon sapat upang mabuhay si Raquel. Magkakaanak ka rin ng lalaking ito. Dumating na ang dagdag na anak na hiniling niya sa pangalan ni Jose, ngunit ang mga salita ay tungkol sa sanggol, hindi pangakong mabubuhay ang ina. Hindi pinapalabo ng Aklat ng Genesis ang pagkakaiba. Lumilisan ang kanyang kaluluwa, sapagkat siya ay namatay.

    Dalawang pangalan ang nagtagpo sa pagsilang. Benoni, anak ng aking dalamhati, ang itinawag ni Raquel; Benjamin, anak ng kanang kamay, ang itinawag ni Jacob. Nasa huling pagpapangalan ng ina ang kapalit ng pagdating na ito, samantalang sa ama nagmula ang pangalang dadalhin ng anak. Hindi ipinaliwanag ang lihim na dahilan ni Jacob o ang medikal na sanhi maliban sa hirap ng panganganak. Mula sa pagsilang, lumipat ang tala sa paglilibing at isang haliging bato. Ang babaeng unang nakilala sa tabi ng balon ay naiwan sa tabi ng daan, buhay ang anak at may tanda ang libingan.

    Talata sa talata

    1. 35:17

      Ang anak ding ito ay kaugnay ng paghiling ni Raquel ng isa pang anak sa Genesis 30:24; hindi ipinangako ng hilot na gagaling siya.

    2. 35:18

      Sa Hebreo, ang Benoni ay anak ng aking dalamhati at ang Benjamin ay anak ng kanang kamay. Hindi sinabi kung bakit pinalitan ni Jacob ang pangalan.

    3. 35:19-20

      Tinukoy rito ang Efrata bilang Bethlehem. Binanggit din ang libingan ni Raquel sa 1 Samuel 10:2, ngunit pinagtatalunan ang pag-uugnay ng lahat ng pahiwatig sa isang tiyak na lugar sa kasalukuyan.

    Genesis 35:16-20

    Ang Dating Biblia 1905 · 5 talata

    35:16At sila'y naglakbay mula sa Bethel; at may kalayuan pa upang dumating sa Ephrata: at nagdamdam si Raquel, at siya'y naghihirap sa panganganak.

    35:17At nangyari, nang siya'y naghihirap sa panganganak, na sinabi sa kaniya ng hilot, Huwag kang matakot, sapagka't magkakaroon ka ng isa pang anak na lalake.

    35:18At nangyari, nang nalalagot ang kaniyang hininga (sapagka't namatay siya), ay kaniyang pinanganlang Benoni: datapuwa't pinanganlan ng kaniyang ama na Benjamin.

    35:19At namatay si Raquel at inilibing sa daang patungo sa Ephrata (na siyang Bethlehem).

    35:20At nagtayo si Jacob ng isang batong pinakaalaala sa ibabaw ng kaniyang libingan: na siyang batong pinakaalaala ng libingan ni Raquel hanggang ngayon.

    Genesis 35:16-20: Ben-oni, Benjamin
  9. 09

    Genesis 46:19-22; 48:7

    Inaalala ni Jacob

    Inililista ng bilang ng mga pumupunta sa Ehipto ang mga anak ni Raquel na asawa ni Jacob, sina Jose at Benjamin, kasama ang kanilang mga anak. Makalipas ang mga taon si Jacob, naghihingalo, ay nagsasabi kay Jose nang hindi tinatanong: namatay si Raquel sa tabi ko sa lupain ng Canaan, at inilibing ko siya roon sa daan ng Efrata.

    Humihinto ang talaangkanan sa isang ugnayan: ang mga anak ni Raquel na asawa ni Jacob. Hindi nito binubura ang iba niyang pag-aasawa, na kasama rin sa tala. May natatanging pagkilala kay Raquel kahit nakatuon ang listahan sa mga inapo. Labing-apat ang kabilang sa kanyang sangay, ngunit hindi siya nagsilang ng labing-apat na anak. Kasama sa bilang sina Jose, Benjamin, at kanilang mga anak.

    Pagkatapos, sa pag-angkin ni Jacob sa dalawang anak ni Jose bilang sarili niyang mga anak sa kabanata 48, napalitan ng alaala ang listahan. Namatay si Raquel sa aking piling. Naalala niya ang paglalakbay, ang layo pang natitira, at ang pinaglibingan. Hindi niya ipinaliwanag iyon bilang paghingi ng tawad sa paglilibing sa kanya nang malayo sa Macpela, at hindi rin niya binago ang paglilibing. Nananatiling nakakabit ang pagkamatay niya sa isang tiyak na bahagi ng daan. Nasa harap niya ang mga apong isinilang sa Egipto. At sa usapang nagbibigay sa kanila ng mana, binanggit ang babaeng hindi na nakita ang buhay nila roon.

    Talata sa talata

    1. 46:19

      Itinatangi ng asawang si Raquel ang pagbanggit sa kanya, ngunit hindi nito itinatangging kabilang sa pamilya sina Lea, Bilha, at Zilpa.

    2. 46:22

      Ang labing-apat ay sina Jose at Benjamin, ang dalawang anak ni Jose, at ang sampung anak ni Benjamin sa talata 19-21. Bilang ito ng sangay ng angkan, hindi ng ipinanganak ni Raquel.

    3. 48:7

      Kasunod ang alaala ng pag-angkin kina Efraim at Manases sa 48:5-6. Sa Ruth 4:11, magkasamang tinukoy sina Raquel at Lea bilang nagtayo sa sambahayan ng Israel.

    Genesis 46:19-22; 48:7

    Ang Dating Biblia 1905 · 5 talata

    46:19Ang mga anak ni Raquel na asawa ni Jacob; si Jose at si Benjamin.

    46:20At kay Jose ay ipinanganak sa lupain ng Egipto si Manases at si Ephraim, na ipinanganak sa kaniya ni Asenath, na anak ni Potiphera na saserdote sa On.

    46:21At ang mga anak ni Benjamin; si Bela; at si Becher, at si Asbel, si Gera, at si Naaman, si Ehi, at si Ros, si Muppim, at si Huppim, at si Ard.

    46:22Ito ang mga anak ni Raquel na ipinanganak kay Jacob: lahat ay labing apat.

    48:7At tungkol sa akin, nang ako'y dumating mula sa Padan, si Raquel ay namatay sa akin sa lupain ng Canaan sa daan, nang kulang pa ng kaunti upang dumating sa Ephrata: at aking inilibing siya roon sa daan ng Ephrata (na siya ring Bethlehem).

    Genesis 46:19-22; 48:7: Inaalala ni Jacob

Ang mga tao, ang mga lugar, at ang natitirang bahagi ng Kasulatan.

Pagbasa nang malapitan kay Raquel

Ang mga taong kaniyang kinaharap

Ang pag-ibig ni Jacob sa kaniya ang matatag na punto ng kasaysayan, mula sa halik sa balon hanggang sa alaala sa hihigan ng kamatayan sa Ehipto. Hindi nito ginagawang malumanay si Jacob sa kaniya: nang humingi siya ng mga anak ay sumasagot ito nang may galit, at hindi kailanman itinatala ng teksto na inaaliw siya nito. Ngunit naglilingkod ito ng labing-apat na taon para sa kaniya, binabantayan siya nang pinakamaingat sa harap ni Esau, at nagtatayo ng haligi sa kaniyang libingan sa sarili nitong mga kamay. Minamana ng kaniyang mga anak ang puso ni Jacob. Natatanggap ni Jose ang balabal at ang mga panaginip, ni Benjamin ang pagtangging ipadala sa Ehipto, at ng dalawa ang pagpapalang magkakrus ang kamay at ang dobleng bahagi.

Si Lea ang kapatid na kinaiinggitan at nilalampasan niya. Nasa kay Raquel ang pag-ibig ni Jacob at nasa kay Lea ang mga anak, at ang dalawang kabanata ng panganganak ay paligsahan sa pagitan nila na ipinaglalaban sa pamamagitan ng mga alila at mandragora. Pinangangalanan ni Raquel si Neftali dahil sa pakikipagbuno niya sa kaniyang kapatid. Gayunman nang itanong ni Jacob kung iiwan nila si Laban, sumasagot ang magkapatid nang iisa, at walang tanda ang teksto na lumampas ang away sa kaniyang kamatayan.

Si Laban ang amang nagbenta sa kaniya kapalit ng trabaho at ang mga diyus-diyusan ay kinuha niya. Kung ninakaw niya ang mga ito dahil sa halaga, para sa karapatan sa mana, o dahil kalahati pa rin siyang naniniwala sa mga ito, hindi sinasabi ng Genesis, at ang pagbabaon ni Jacob ng mga banyagang diyos sa ilalim ng ensina sa Siquem ang tanging kasunod. Si Bilha ang kaniyang alila at kahalili, at ang mga anak ni Bilha ay ibinibilang bilang kay Raquel.

Genesis 29
Genesis 29

Ang libingan sa daan

Isinasalaysay ang kamatayan ni Raquel sa ilang talata at isa ito sa pinakamalulungkot na bahagi ng Genesis. Sinabi niya, bigyan mo ako ng mga anak, kung hindi ay mamamatay ako, at namamatay siya sa pagsilang ng ikalawa. Ang pangalan niya rito, anak ng aking kalungkutan, ay pinapalitan ng kay Jacob, anak ng kanang kamay, at lumalaki ang bata na taglay ang dalawa. Hindi siya dinadala ni Jacob sa Macpela; inililibing siya nito kung saan siya bumagsak at minamarkahan ang lugar, at sinasabi ni Samuel kay Saul pagkalipas ng panahon na ang libingan ni Raquel ay nasa hangganan ng Benjamin, ang teritoryo ng kaniyang anak.

Nagiging makahulang larawan ang libingang iyon. Nang ilakad ang mga bihag pahilaga dumaraan sa Rama, naririnig ni Jeremias si Raquel na umiiyak para sa kaniyang mga anak at tumatanggi sa pag-aliw dahil wala na sila. Ang pangakong sumusunod ay isa sa mga dakilang pagbabalik sa Kasulatan: babalik ang iyong mga anak sa kanilang sariling hangganan. Naririnig ni Mateo ang parehong pag-iyak sa Bethlehem nang patayin ni Herodes ang mga bata, at mula noon ay binabasa ito ng iglesya bilang dalamhati ng mga ina ng Israel na tinipon sa iisang tinig.

Genesis 30
Genesis 31

Ang nauna at ang sumunod

Sumusunod ang eksena ni Raquel sa balon sa kay Rebeca, at dapat mapansin ng mambabasa ang alingawngaw: isang nobyang natagpuan sa balon, pagtakbo upang sabihin sa pamilya, pag-aasawang ginawa mula sa kamag-anak ni Abraham. Ito rin ang sandaling nagsisimulang madaya ang mandarayang si Jacob, dahil ang pag-ibig na ipinakikita niya sa balon ang ipagpapalit ni Laban.

Pagkatapos niya, sina Jose at Benjamin ang nagdadala ng kasaysayan. Ang pagbaba ni Jose sa Ehipto, pag-angat at pagkakasundo ay pumupuno sa huling ikaapat na bahagi ng Genesis, at si Benjamin ang piyesa sa pagsubok nito sa mga kapatid. Kabilang sa kaniyang mga inapo si Josue ng Efraim, na namumuno sa pananakop, sina Samuel at Saul ng Benjamin, si Jeroboam ng Efraim, na naghahati sa kaharian, at si Pablo, na nagsasabing Benjamin ang kaniyang lipi. Tinatawag ng mga propeta ang hilagang kaharian na Efraim, kaya ang sambahayan ni Raquel at ang sambahayan ni Lea ay nagiging dalawang kalahati ng nahating Israel.

Genesis 31
Genesis 31

Kung saan bumabalik sa kaniya ang natitirang Kasulatan

Inilalagay siya ng Ruth 4:11 na una sa mga babaeng nagtayo ng sambahayan ng Israel. Ginagamit ng 1 Samuel 10:2 ang kaniyang libingan bilang palatandaan sa pagpapahid kay Saul. Ibinibigay sa kaniya ng Jeremias 31:15 ang tinig ng nagdadalamhating bansa, at dinadala ng Mateo 2:18 ang talatang iyon sa Bethlehem. Ang bawat iba pang pagbanggit ay sa pamamagitan ng kaniyang mga anak: ang lipi ni Benjamin, ang sambahayan ni Jose, at ang pangalang Efraim na kumakatawan sa buong hilaga.

Madalas na ipinapares siya ng mga mambabasang Kristiyano kay Lea bilang dalawang tawag ng mananampalataya, ang minamahal at ang mabunga, at ang labing-apat na taon ng paglilingkod ni Jacob ay itinuring mula pa sa sinaunang iglesya bilang larawan kung paano pinagagaan ng pag-ibig ang paggawa. Kakaunti at matalas ang sarili niyang mga salita: bigyan mo ako ng mga anak, kung hindi ay mamamatay ako; inalis ng Diyos ang aking kahihiyan; dagdagan nawa ako ng PANGINOON ng isa pang anak. Ginawa nga niya, at ikinabuhay niya ito.

Genesis 32
Genesis 32

Bakit ito mahalaga

Si Raquel ang asawang minahal ni Jacob, at ang buong hugis ng Genesis 29 hanggang 50 ay nagmumula sa pag-ibig na iyon: ang dalamhati ni Lea, ang tunggalian tungkol sa mga anak, ang pagtatangi ni Jacob kay Jose, at ang pagtanggi nitong pakawalan si Benjamin. Siya ang ina ng dalawang liping pagkalipas ng panahon ay humahawak sa hilaga at timog ng gitna ng lupang pangako, sina Efraim at Manases sa pamamagitan ni Jose at si Benjamin sa sarili niyang pangalan, at si Jose ang anak na nagliligtas sa pamilya sa Ehipto. Si Jacob, naghihingalo, ay nagsasabi kay Jose na ibinibilang niya sina Efraim at Manases bilang sarili niyang anak dahil kay Raquel, at ang dobleng bahagi ng karapatan ng panganay ay dumaraan sa kaniya sa halip na kay Lea.

Nabubuhay ang kaniyang tinig nang higit sa kaniya. Naririnig ng Jeremias 31 si Raquel na umiiyak sa Rama para sa mga anak na wala na, at ibinibigay sa kaniya ang sagot ng Diyos: pigilin mo ang iyong tinig sa pag-iyak, dahil gagantimpalaan ang iyong gawa, at babalik sila mula sa lupain ng kaaway. Sinisipi ito ni Mateo nang patayin ni Herodes ang mga bata ng Bethlehem, kaya ang inang namatay sa panganganak sa daang iyon ay nagiging tinig ng bawat inang nagdadalamhati sa Kasulatan. Sa pintuang-bayan ng Bethlehem pinagpapala ng mga matanda si Ruth sa kaniyang pangalan muna: gaya ni Raquel at gaya ni Lea, na dalawang nagtayo ng sambahayan ng Israel.

2 na awit

Ang musika

Bawat awit sa catalog na ang talata ay nasa loob ng mga kabanatang ito.

  1. Genesis 29:1-31:55

    Dalawampung Taon sa Haran

  2. Genesis 32:1-36:40

    Hindi na si Jacob

Malapit dito

Lahat ng tauhan

Mag-ulat ng mali sa pahinang ito