Mateo 10:1-4
Pinangalanan sa labindalawa
Isinugo siyang may kapangyarihan laban sa mga karumal-dumal na espiritu at upang magpagaling ng lahat ng uri ng sakit, sa pangungusap ding kinaroroonan nina Pedro at Juan.
Talata sa talata
- 10:1
Nauna ang pagkakaloob ng kapangyarihan sa mga pangalan, at para ito sa buong labindalawa. Walang binigyan ng mas maliit na misyon sa talatang ito.
- 10:3
Inihihiwalay ng anak ni Alfeo ang Santiagong ito sa anak ni Zebedeo sa talata 2. Hindi dapat pagsamahin ang dalawang lalaki.
- 10:3
Muling binanggit si Santiago na anak ni Alfeo sa Mga Gawa 1:13 sa pagtitipon matapos ang pag-akyat ni Jesus. Sa talata 14, nagkakaisa sila sa panalangin.









Pareho ang misyong tinanggap ni Santiago, ngunit mas kaunti ang pagtukoy sa kanya. Ibinigay sa unang talata ang kapangyarihan sa labindalawa, hindi lamang sa mga pangalang makikilala dahil sa madalas nilang pagsasalita. Nang banggitin si Santiago na anak ni Alfeo, walang salitang nag-aalis sa kanya sa kaloob na iyon. Hindi mas maliit na paghirang ang maikling paglalarawan.
May mahalagang gawain ang pangalan ng ama niya. Dalawa ang Santiago sa talaan, at malinaw ang pagkakaiba: anak ni Zebedeo ang isa, anak ni Alfeo ang isa. Tiyak ang Ebanghelyo kung sino ang tinutukoy kahit kakaunti ang sinabi tungkol sa kanya. Hindi pahintulot ang maikling pagpapakilala upang ipahiram sa kanya ang mga karanasan ng ibang Santiago.
Hindi rin siya basta palamuti sa isang talaan. Ito ang labindalawang isinugo ni Jesus sa talata 5, kasunod ng panalangin para sa mga manggagawa sa dulo ng kabanata 9. Bahagi si Santiago ng tugon at pagsusugong iyon. Walang talumpati niya rito. May tungkulin. Magkaibang sukat ang dami ng nakasulat tungkol sa isang apostol at ang bigat ng pananagutang ibinigay sa kanya.