Lucas 2:25-27
Naghihintay sa kaaliwan
Tatlong bagay ang sinasabi tungkol sa kaniya bago siya magsalita: matuwid, banal, at naghihintay. Sumasakaniya ang Espiritu Santo, at dumating siya sa pamamagitan ng Espiritu sa templo sa mismong tamang araw.
Talata sa talata
- 2:25
Hindi sinasabi ni Lucas na pari si Simeon, at hindi rin ibinigay ang kanyang edad. Lampas sa mga talata ang karaniwang paglalarawan sa kanya bilang matandang pari.
- 2:26
Ang Cristo ay nangangahulugang pinahiran. Ang pangako ay makikita niya ang Mesias bago mamatay, hindi masasaksihan ang buong ministeryo nito.
- 2:27
Tinutupad ng mga magulang ang mga hinihingi sa Lucas 2:22-24; dumating naman si Simeon sa patnubay ng Espiritu. Magkaagapay ang dalawang paglalarawan dito.









Ipinakilala ni Lucas si Simeon sa pamamagitan ng kanyang hinihintay, hindi ng kanyang edad o tungkulin. Walang ibinigay na detalye tungkol sa dalawang iyon. Ang mahalaga ay matuwid siya, may takot sa Diyos, at patuloy na naghihintay sa kaaliwan ng Israel. Hindi lamang kapanatagan ng isip ang kaaliwang ito. Nagsisimula ang Isaias 40 sa pag-aliw sa bayan ng Diyos at sa pagpapahayag na dumarating ang Panginoon. Ganoon kalawak ang inaasahan ni Simeon.
Binanggit ang Espiritu Santo sa bawat isa sa tatlong talata: sumasakanya, naghahayag ng pangako, at gumagabay sa kanya patungo sa templo. Ipinapaliwanag ng pag-uulit na ito ang kanyang pagkilala sa bata. Hindi lamang siya isang taong mahusay kumilala ng mahahalagang sanggol. Iniuugnay ni Lucas sa Espiritu ang kanyang pagdating at pagkaunawa. Tiyak din ang pangako: makikita niya ang Cristo ng Panginoon bago siya mamatay. Isang pagkikita ang tiniyak, hindi isang petsa, edad, o paglaya mula sa kamatayan.
Dumating naman ang mga magulang upang tuparin ang hinihingi ng kautusan. Nagtagpo sa iisang lugar ang kanilang pagsunod at ang pagdating ni Simeon sa patnubay ng Espiritu. Hindi ipinagsasagupa ni Lucas ang kautusan at ang Espiritu. Kapwa nila itinutuon ang pansin sa bata.