17:17At sinabi ni Isai kay David na kaniyang anak, Dalhin mo ngayon sa iyong mga kapatid ang isang epa nitong trigo na sinangag, at itong sangpung tinapay, at dalhin mong madali sa kampamento, sa iyong mga kapatid;
17:18At dalhin mo ang sangpung kesong ito sa kapitan ng kanilang libo, at tingnan mo kung ano ang kalagayan ng iyong mga kapatid, at kumuha ka ng pinakakatunayan.
17:19Si Saul nga, at sila at ang lahat ng mga lalake ng Israel ay nasa libis ng Ela, na nakikipaglaban sa mga Filisteo.
17:20At si David ay bumangong maaga sa kinaumagahan, at iniwan ang tupa na may isang tagapagalaga, at nagdala at yumaon, na gaya ng iniutos sa kaniya ni Isai; at siya'y naparoon sa kinaroroonan ng mga karo, habang ang hukbo na lumalabas sa pakikipaglaban ay sumisigaw ng pakikipagbaka.
17:21At ang Israel at ang mga Filisteo ay nakahanay na sa pagbabaka, hukbo laban sa hukbo.
17:22At iniwan ni David ang kaniyang daladalahan sa kamay ng tagapagingat ng daladalahan, at tumakbo sa hukbo, at naparoon, at bumati sa kaniyang mga kapatid.
17:23At sa kaniyang pakikipagusap sa kanila, narito, dumating ang bayani, ang Filisteo na taga Gath, na Goliath ang pangalan, mula sa hanay ng mga Filisteo, at nagsalita ng ayon sa mga gayon ding salita: at narinig ni David.
17:24At lahat ng mga lalake sa Israel pagkakita sa lalaking yaon ay tumakas mula sa kaniyang harapan, at natakot na mainam.
17:25At ang mga lalake ng Israel ay nagsabi, Nakita ba ninyo ang lalaking iyan na sumasampa? Tunay na sumasampa siya upang manghamon sa Israel: at mangyayari, na ang lalaking makapatay sa kaniya, ay payayamanin ng hari ng malaking kayamanan, at ibibigay sa kaniya ang kaniyang anak na babae, at palalayain sa Israel ang sangbahayan ng kaniyang ama.
17:26At nagsalita si David sa mga lalaking nakatayo sa siping niya, na nagsasabi, Ano ang gagawin sa lalaking makapatay sa Filisteong ito, at mag-alis sa Israel ng kadustaang ito? sapagka't sinong Filisteong ito na hindi tuli na siya'y humahamon sa mga hukbo ng buhay na Dios?
17:27At sumagot sa kaniya ang bayan, ng ganitong paraan, na sinabi, Ganito ang gagawin sa lalake na makapatay sa kaniya.
17:28At narinig ni Eliab na kaniyang pinakamatandang kapatid, nang siya'y magsalita sa mga lalake; at ang galit ni Eliab ay nagalab laban kay David, at kaniyang sinabi, Bakit ka lumusong dito? at kanino mo iniwan ang ilang tupang yaon sa ilang? Talastas ko ang iyong kahambugan, at ang kalikutan ng iyong puso; sapagka't ikaw ay lumusong upang iyong makita ang pagbabaka.
17:29At sinabi ni David, Anong aking ginawa ngayon? Wala bang dahilan?
Sa anyo ng lupain muna inilalarawan ang sagupaan. Nasa isang burol ang isang hukbo, nasa kabila ang isa pa, at nananatiling nasa pagitan nila ang lambak. Bago ibigay ng Unang Aklat ni Samuel ang sukat ng mandirigma, ipinakikita muna nito ang hugis ng labanan. May puwang na hindi pa tinatawid ng magkabilang hanay.
Hindi palamuti sa paglalarawan ang pagsasabing sakop ng Juda ang Soco. Nagtipon ang mga Filisteo sa lupaing tinutukoy na pag-aari ng Juda. Hindi ito paligsahang inayos sa lugar na walang pinapanigan para aliwin ang dalawang hukbo. Bahagi na ng tunggalian ang lupa mismo.
Kapwa nagtipon, nagkampo, at pumuwesto para sa labanan ang dalawang panig. Maraming pagkilos ang inilalarawan ng mga pandiwa, ngunit wala pang pasya ang tunggalian. Maaaring nasa wastong puwesto ang mga kawal habang wala pa ring tumatawid sa lupang magpapasya sa labanan. Sa huling sugnay, halos nahahawakan ang layo ng magkabilang panig. May sinasabi na ang tanawin bago pa may magsalita.