2:1At nang siya'y pumasok uli sa Capernaum pagkaraan ng ilang araw, ay nahayag na siya'y nasa bahay.
2:2At maraming nagkatipon, ano pa't hindi na magkasiya, kahit sa pintuan man: at sa kanila'y sinaysay niya ang salita.
2:3At sila'y nagsidating, na may dalang isang lalaking lumpo sa kaniya, na usong ng apat.
2:4At nang hindi sila mangakalapit sa kaniya dahil sa karamihan, ay kanilang binakbak ang bubungan ng kaniyang kinaroroonan: at nang yao'y kanilang masira, ay inihugos nila ang higaang kinahihigan ng lumpo.
2:5At pagkakita ni Jesus sa kanilang pananampalataya ay sinabi sa lumpo, Anak, ipinatatawad ang iyong mga kasalanan.
2:6Nguni't mayroon doong nangakaupong ilan sa mga eskriba, at nangagbubulaybulay sa kanilang mga puso,
2:7Bakit nagsasalita ang taong ito ng ganito? siya'y namumusong: sino ang makapagpapatawad ng mga kasalanan kundi isa, ang Dios lamang?
2:8At pagkaunawa ni Jesus, sa kaniyang espiritu na sila'y nangagbubulaybulay sa kanilang sarili, pagdaka'y sinabi sa kanila, Bakit binubulaybulay ninyo ang mga bagay na ito sa inyong mga puso?
2:9Alin baga ang lalong magaang sabihin sa lumpo, Ipinatatawad ang iyong mga kasalanan; o sabihin, Magtindig ka, at buhatin mo ang iyong higaan, at lumakad ka?
2:10Datapuwa't upang maalaman ninyo na ang Anak ng tao ay may kapamahalaan sa lupa na magpatawad ng mga kasalanan (sinabi niya sa lumpo),
2:11Sa iyo ko sinasabi, Magtindig ka, buhatin mo ang iyong higaan, at umuwi ka sa bahay mo.
2:12At nagtindig siya, at pagdaka'y binuhat ang higaan, at yumaon sa harap nilang lahat; ano pa't nangagtaka silang lahat, at niluwalhati nila ang Dios, na nangagsabi, Kailan ma'y hindi tayo nakakita ng ganito.
Nagbigay ng nakapanghihilakbot na patunay sa pagtuturo ang biglang pagsigaw. Bago pa sumigaw ang espiritu, napansin na ng mga nasa sinagoga ang awtoridad sa mga salita ni Jesus. Nang makalabas ang espiritu, awtoridad muli ang salitang pinag-usapan nila. Nagawa ng utos ang ipinadama ng pagtuturo. Hindi ito paligsahan ng lakas ng boses. Ang pinakamalakas sumigaw ang siyang kailangang umalis.
Tama ang pagkakilala ng maruming espiritu kay Jesus: ang Banal ng Diyos. Hindi ibig sabihin nito na malugod na tatanggapin ang sinabi nito. Ang tamang pagkakilala ay hindi pahintulot na magsalita. Hindi hiningi ni Jesus ang patotoo nito, at hindi niya hinayaang ito ang magtakda ng takbo ng tagpo. Sinisikap pang maunawaan ng mga tao kung sino ang kaharap nila; kilala siya ng espiritung kumakalaban sa kanya. Magkaiba ang pagkakilala at katapatan. Samantala, hindi ginawang halimbawa lamang ang lalaking pinahihirapan. Ang utos ay lumabas sa kanya. Nakarinig ang Capernaum ng pagtuturong may awtoridad. May isang tao naman sa sinagogang iyon na nakaranas ng awtoridad bilang paglaya.