Lucas 24:17
Sila ay tumigil, at nalungkot
Pinahinto sila ng tanong kung nasaan sila. Napansin ng salaysay ang kilos ng katawan bago iulat ang kahit isang salita ng sagot.
Talata sa talata
- 24:17
Ang "mga salitaan" sa talata ay ang mga salitang pinagpapalitan sa usapan. Hindi ito mga liham o mensaheng natanggap mula sa ibang lugar.
- 24:17
Sinasabi sa naunang talata na pinigilan ang kanilang mga mata na makilala si Jesus. Walang pisikal na paliwanag si Lucas tungkol sa pagpigil na iyon.
- 24:17
Pinangalanan ng Lucas 24:18 si Cleopas bilang isa sa mga manlalakbay. Hindi pinangalanan ang isa pa sa salaysay na ito.








Kapansin-pansin ang pagkakabaligtad sa usapang ito. Sa kasunod na sagot, ipinapaliwanag ng mga manlalakbay kay Jesus ng Nazaret kung sino si Jesus ng Nazaret. Nagtataka pa si Cleopas kung ang kasabay nila ang tanging dumalaw sa Jerusalem na hindi nakabalita. Ang inaakala nilang walang alam ang siya mismong pinagmulan ng lahat ng balita. Hinahayaan ng Aklat ni Lucas na makita ang kabalintunaan, ngunit hindi nito ginagawang katatawanan ang kanilang lungkot.
Tahasang sinasabi ang kanilang lungkot at ang hindi nila pagkakilala kay Jesus. Ngunit ayon sa naunang talata, pinigilan ang kanilang mga mata na makilala siya. Hindi luha o pagbabago ng mukha ang ibinibigay na dahilan. Lumapit na si Jesus at nakisabay sa kanilang paglalakad bago pa nila makilala ang kasama. Magkaiba ang sandali ng kanyang paglapit at ang sandali ng kanilang pagkilala.
Dahil sa tanong, nailalahad nila ang maraming pangyayari: ang mga ginawa ni Jesus sa harap ng mga tao, ang hatol laban sa kanya, ang pagpapako, ang pag-asang iniugnay nila sa kanya at ang nakagugulat na mga balita mula sa libingan. Hindi sila basta walang alam sa nangyari sa Jerusalem. Ang hirap ay unawain ang kahulugan ng lahat ng iyon. Sapat ang kanilang kaalaman para sa mahabang usapan, ngunit hindi pa para mapawi ang lungkot. Sa gitna ng hindi pa tapos na pagpapaliwanag nila, naroon na si Jesus.