34:1At lumabas si Dina na anak ni Lea, na ipinanganak nito kay Jacob, upang tingnan ang mga anak na babae ng lupaing yaon.
34:2At siya'y nakita ni Sichem, anak ni Hamor, na Heveo, na prinsipe sa lupain; at siya'y kinuha at sumiping sa kaniya, at siya'y pinangayupapa.
34:3At inilakip niya ang kaniyang kaluluwa kay Dina, na anak ni Jacob at kaniyang sininta ang dalaga, at nakiusap ng kalugodlugod sa dalaga.
34:4At si Sichem ay nagsalita sa kaniyang amang kay Hamor, na sinabi, Ipakamit mo sa akin ang dalagang ito na maging asawa ko.
34:5Nabalitaan nga ni Jacob na dinahas ang kaniyang anak na si Dina; at ang kaniyang mga anak ay nasa kasamahan ng mga hayop niya sa parang: at tumahimik si Jacob hanggang sa sila'y dumating.
34:6At nilabas ni Hamor na ama ni Sichem si Jacob upang makiusap sa kaniya.
34:7At ang mga anak ni Jacob ay nagsiuwi mula sa parang nang kanilang mabalitaan: at nangagdamdam ang mga lalake, at nagningas ang kanilang galit, sapagka't gumawa ng kaululan sa Israel, na sinipingan ang anak ni Jacob; bagay na di nararapat gawin.
34:8At nakiusap si Hamor sa kanila, na sinasabi, Ang kaluluwa ni Sichem na aking anak ay sumasa iyong anak; ipinamamanhik ko sa inyo na ipagkaloob ninyo sa kaniya na maging asawa niya.
34:9At magsipagasawa kayo sa amin; ibigay ninyo sa amin ang inyong mga anak na babae, at ibibigay namin sa inyo ang aming mga anak na babae.
34:10At tatahan kayong kasama namin; at ang lupain ay sasa harap ninyo; tumahan kayo at mangalakal kayo riyan at magkaroon kayo ng mga pag-aari riyan.
34:11At sinabi ni Sichem sa ama ni Dina, at sa mga kapatid niya, Makasundo nawa ako ng biyaya sa inyong mga mata at ang sabihin ninyo sa akin ay aking ibibigay.
34:12Hingin ninyo sa akin ang walang bilang na bigay-kaya at kaloob, at aking ibibigay ayon sa sabihin ninyo sa akin; ipagkaloob lamang ninyo sa akin ang dalaga na maging asawa ko.
Sa Shechem unang nakita sa paglalakbay ni Abram ang isang pangakong sinagot ng pagtatayo ng dambana. Nagpakita sa kanya ang PANGINOON; itinayo niya ang dambana para sa PANGINOONG nagpakita sa kanya. Inuulit ang pagpapakita sa magkabilang dulo ng pangungusap. Ang dambana ay alaala ng pagtatagpo, hindi pagtuklas na may sariling kabanalan ang lupa na hiwalay sa Diyos.
Tiyak ang mga detalye ng lugar. Shechem, Moreh, at ang mga Canaanita na naroon na. May pangalan at mga naninirahan ang lupaing ipinangako, samantalang wala pa ang mga supling na pinangakuang magmamana. Kaya ang unang naitalang dambana ni Abram sa Canaan ay nasa pagitan ng nakikita at ng narinig pa lamang. May tunay nang itinayo para sa hinaharap na wala pang mga tagapagmana.
Bumabalik ang Kasulatan sa lugar na ito kapag kailangang ipahayag ang katapatan sa Diyos. Pinangalanan ni Jacob ang isang dambana ayon sa Diyos ng Israel sa 33:20. Sa Josue 24:25, nakipagtipan si Josue sa mga taong nagtipon sa Shechem. Nagkakaroon ng lalim ang mga pahayag dahil sa iisang lugar. Dito narinig ng isang pamilya ang pangako. Dito ipinahayag kalaunan ng isang bayan ang katapatan nito. Nananatili sa lugar ang alaala.