Ang malaking larawan
Nahaharap sa pagkawasak ang Damasco, kabisera ng Siria, kasama ng Israel, bayan ng Diyos sa hilagang kaharian. Tinatawag din ni Isaias, propeta ng Diyos, na Ephraim at Jacob ang kahariang iyon. Maninipis ang dati nilang lakas na parang bukid matapos anihin. May iilang makaliligtas. Babaling ang pansin mula sa mga bagay na ginawa para sa pagsamba tungo sa Diyos. Sa huling tagpo, naririnig ang mga bansang dumadaluhong na parang malaking dagat. Tila hindi makayanan ang ingay hanggang sawayin sila ng Diyos. Wala na bago mag-umaga ang puwersang nagbabanta sa gabi.
Sa kabanatang ito
- Iilan ang Natitira Matapos ang Pag-aani Isaias 17:1-6
Ipinahahayag ng Diyos na mawawala ang Damasco bilang lungsod.
- Babaling Mula sa Sariling mga Ginawa Isaias 17:7-11
Sa araw na iyon, titingin ang mga tao sa kanilang Maylalang, ang banal na Diyos ng Israel.
- Nagkalat ang Umaatungal Bago Mag-umaga Isaias 17:12-14
Naririnig ng propeta ang maraming bayang dumadaluhong na parang maingay na dagat.
Pangunahing katotohanan
Inaalis ng Diyos ang palalong lakas at maling pagsamba, nag-iingat ng iilang makaliligtas, at sinasaway ang mga bansang dumarating upang samsaman ang kaniyang bayan.

Kasulatan sa tabi ng buod
Isaias · Ang Dating Biblia 1905 · 14Isaias 17:1-6
Iilan ang Natitira Matapos ang Pag-aani
Ipinahahayag ng Diyos na mawawala ang Damasco bilang lungsod. Ang mga bayan ng Aroer, isang pinangalanang distrito, ay maiiwan para sa mga kawang maninirahan nang walang takot. Mawawala ang tanggulan ng Israel at ang kaharian ng Siria. Magiging parang katawang nangangayayat ang kadakilaan ng Jacob. Pagkatapos ay nagbabago ang larawan tungo sa butil na inaani sa Ephraim, libis na ginagamit sa pagsasaka. Nakukuha ang karamihan ng ani. May ilang olibong natitira sa mga sangang hindi maabot. Inilalarawan ng kalat-kalat na bungang iyon ang kakaunting makaliligtas sa pagkawala ng lakas ng bansa.

Sa araw-araw na buhay
Tumingin sa naaning taniman ang manggagawa matapos umalis ang mga pangkat na namitas. Napansin niya ang ilang olibong nasa itaas ng nakalbong mabababang sanga at binilang ang natira. Ipinakikita ng nakikitang iilan kung gaano karami ang nawala. Mga taong nakaligtas sa hatol ang sinusukat ng pag-aani ni Isaias, hindi tagumpay ng isang panahon ng pagsasaka.
Pansinin
Isaias 17:6 Kalat-kalat sa matataas at dulong mga sanga ang natitirang bunga. Totoo ang pagkaligtas, ngunit pinipigil ng larawan ang pag-aakalang bansang hindi napinsala ang maliit na pangkat na natira.
Isaias 17:1-6
Ang Dating Biblia 19051Ang hula tungkol sa Damasco. Narito, ang Damasco ay naalis sa pagkabayan, at magiging isang buntong ginto.
2Ang mga bayan ng Aroer ay napabayaan: yao'y magiging sa mga kawan, na hihiga, at walang tatakot.
3Ang moog sa kuta naman ay mawawala sa Ephraim, at mawawalan ng kaharian ang Damasco, at ang nalabi sa Siria; sila'y magiging gaya ng kaluwalhatian ng mga anak ni Israel, sabi ng Panginoon ng mga hukbo.
4At mangyayari sa araw na yaon, na ang kaluwalhatian ng Jacob ay mangliliit, at ang katabaan ng kaniyang laman ay mangangayayat.
5At mangyayari na gaya ng pamumulot ng mangaani ng nakatayong trigo, at ng panggapas ng kaniyang kamay ng mga uhay; oo, magiging gaya ng pamumulot ng mga uhay sa libis ng Ephraim.
6Gayon ma'y maiiwan doon ang mga pinulot, gaya ng pagugog sa puno ng olibo na dalawa o tatlong bunga ay naiiwan sa dulo ng kataastaasang sanga, apat o lima sa kaduluduluhang mga sanga ng mabungang punong kahoy, sabi ng Panginoon, ng Dios ng Israel.
Isaias 17:7-11
Babaling Mula sa Sariling mga Ginawa
Sa araw na iyon, titingin ang mga tao sa kanilang Maylalang, ang banal na Diyos ng Israel. Hindi na nila pagkakatiwalaan ang sariling dambana at mga banal na bagay. Magiging mga iniwang lugar ang matitibay na lungsod. Ang dahilan ay nilimot ng mga tao ang Diyos na sumagip sa kanila at nagsilbing batong sandigan ng lakas. Maingat silang nagtatanim ng magagandang halamanan gamit ang dayuhang mga punla. Nakikita nilang maagang tumutubo ang mga ito. Ngunit nauuwi sa lungkot ang inaasahang bunga sa pag-aani. Hindi maipapalit ng mahusay na pag-aalaga sa itinanim ang Diyos na inalis nila sa buhay.


Sa araw-araw na buhay
Inaalagaan ng may-ari ng bahay-taniman ang mga punlang inangkat habang pinababayaan ang bitak sa pangunahing tangke ng tubig. Mukhang malusog ang unang dahon, ngunit nawawala ang suplay bago mahinog ang bunga. Nakatayo siya sa gitna ng mga taniman nang walang maani. Nagmumula sa paglimot sa Diyos na nagliligtas ang pagkabigong sinasabi ni Isaias, hindi lamang sa pagpapabaya sa patubig ng bukid.
Pansinin
Isaias 17:10 Tinatawag ang nilimot na Diyos na tagapagligtas at batong sandigan ng lakas. Tungkol ang paratang sa pagtalikod sa pag-asa sa kaniya, ang dati nang nag-ingat at nagpatatag sa kanila.
Isaias 17:7-11
Ang Dating Biblia 19057Sa araw na yaon ay titingin ang mga tao sa Maylalang sa kanila, ang kanilang mga mata ay magkakaroon ng pitagan sa Banal ng Israel.
8At sila'y hindi titingin sa mga dambana, na gawa ng kanilang mga kamay, o magkakaroon man sila ng pitagan sa ginawa ng kanilang mga daliri, maging sa mga Asera, o sa mga larawang araw.
9Sa araw na yao'y ang kanilang mga matibay na bayan ay magiging gaya ng mga dakong pinabayaan sa gubat, at sa taluktok ng bundok, na pinabayaan sa harap ng angkan ni Israel: at magiging sira.
10Sapagka't iyong nilimot ang Dios ng inyong kaligtasan, at hindi mo inalaala ang malaking bato ng iyong kalakasan: kaya't nagtatanim ka ng mga maligayang pananim, at iyong ibinabaon ang punla ng iba:
11Sa araw ng iyong pagtatanim ay iyong binabakuran, at sa kinaumagahan ay iyong pinamumulaklak ang iyong binhi; nguni't nawawalan ng ani sa araw ng kalumbayan at sa lubhang kahapisan.
Isaias 17:12-14
Nagkalat ang Umaatungal Bago Mag-umaga
Naririnig ng propeta ang maraming bayang dumadaluhong na parang maingay na dagat. Tila pinupuno ng kanilang puwersa ang mundo ng umaagos na tubig. Sinasaway sila ng Diyos, at tumatakas sila sa malayo. Nagbabago ang larawan mula sa dagat tungo sa tuyong ipang tinatangay mula sa bundok at magagaan na kalat na hinahabol ng bagyo. Nagdadala ng takot ang gabi, ngunit wala na ang banta bago mag-umaga. Tinutukoy ni Isaias na ito ang kahihinatnan ng mga nagnanakaw at nananamsam sa kaniyang bayan. Hindi itinatakda ng maingay nilang paglapit ang resulta kapag nagsalita na ang Diyos laban sa kanila.

Sa araw-araw na buhay
Nakatayo ang tagabantay ng kampo sa tabi ng mga toldang nayayanig sa biglaang bugso ng hangin sa gabi. Pagsapit ng unang liwanag, humina na ang hangin. Pinulot niya ang mga dahong tinangay sa lupa. Lumipas na ang ingay na pumuno sa bawat tainga. Tungkol sa pagpapakalat ng Diyos sa mananalakay na mga bansa ang mabilis na pagbabagong sinasabi ni Isaias, hindi sa likas na pagtatapos ng bagyo.
Pansinin
Isaias 17:14 Ginagawang biglaan ng pagbabago mula gabi tungong umaga ang pagbabaligtad ng kalagayan. Tumatagal lamang ang tila lakas ng mga magnanakaw hanggang sa takdang hangganan ng pagsaway ng Diyos.
Isaias 17:12-14
Ang Dating Biblia 190512Ah, ang kaingay ng maraming bayan, na nagsisiugong na gaya ng ugong ng mga dagat; at ang daluhong ng mga bansa, na nagsisiugong na parang ugong ng bugso ng tubig!
13Ang mga bansa ay magsisihugos na parang agos ng maraming tubig nguni't sila'y sasawayin niya, at magsisitakas sa malayo, at papaspasin na gaya ng ipa sa mga bundok sa harap ng hangin, at gaya ng ipoipong alabok sa harap ng bagyo.
14Sa gabi ay narito ang kakilabutan; at bago dumating ang umaga ay wala na sila. Ito ang bahagi nila na nagsisisamsam sa atin, at ang palad nila na nangagnanakaw sa atin.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Isaias 17:1 sa “Ang hula tungkol sa Damasco. Narito, ang Damasco ay naalis sa pagkabayan, at magiging isang buntong ginto.”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Isaias 17:7: “Sa araw na yaon ay titingin ang mga tao sa Maylalang sa kanila, ang kanilang mga mata ay magkakaroon ng pitagan sa Banal ng Israel.”
Ang huling himig
Iniiwan ng Isaias 17:14 sa mambabasa ang “Sa gabi ay narito ang kakilabutan; at bago dumating ang umaga ay wala na sila. Ito ang bahagi nila na nagsisisamsam sa atin, at ang palad nila na…”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang gaya, iyong, araw, magiging, Israel, kanilang na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- Asera
- Mga bagay na ginagamit sa pagsamba sa ibang diyos, na ginawa ng kamay ng tao.
- ipa
- Magaan at tuyong balat ng butil na madaling tangayin ng hangin matapos ihiwalay sa ani.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Wala pang eksaktong tugmang media na nakatala para sa siping ito. Ikakabit ng ulat ng pagkakasundo ang bagong materyal kapag mayroon na.


