Ang malaking larawan
Sa taon ng pagkamatay ni Uzzias, pinuno ng katimugang kahariang Juda, nakita ni Isaias ang Panginoon. Siya ang propetang naghahatid ng mensahe ng Diyos sa kahariang iyon. Nakikita niya ang trono, templong napuno, at makalangit na nilalang na pumupuri sa kabanalan ng Diyos. Inilalantad ng tanawin ang sarili niyang maruming pananalita bago siya linisin. Pagkatapos, nag-aalok siyang isugo. Mabigat ang atas: haharap ang kanyang salita sa matang hindi nakakakita at taingang nakasara. Ipinapahayag ang pagkawasak, ngunit nag-iiwan ang huling larawan ng binhi ng darating na buhay.
Sa kabanatang ito
- Kaluwalhatian ng Panginoon sa Templo Isaias 6:1-4
Sa taon ng pagkamatay ng hari, nakikita ni Isaias ang Panginoong nakaupo nang mataas sa kanya.
- Hinipo at Nilinis ang Maruming Labi Isaias 6:5-7
Napapasigaw si Isaias sa takot dahil nakita niya ang Hari, ang Panginoon ng lahat.
- Handang Sugo, Mabigat na Atas Isaias 6:8-10
Tinatanong ng Diyos kung sino ang pupunta para sa kanya.
- Pagkawasak Bago ang Natitirang Binhi Isaias 6:11-13
Itinatanong ng propeta kung hanggang kailan ang ganitong kalagayan.
Pangunahing katotohanan
Nililinis ng Diyos si Isaias at isinusugo sa bayang tatanggi sa kanyang salita. Gayunman, may banal na lahing mananatili matapos ang kanilang pagkawasak.
Kasulatan sa tabi ng buod
Isaias · Ang Dating Biblia 1905 · 13Isaias 6:1-4
Kaluwalhatian ng Panginoon sa Templo
Sa taon ng pagkamatay ng hari, nakikita ni Isaias ang Panginoong nakaupo nang mataas sa kanya. Pinupuno ng kaluwalhatian nito ang templo, ang lugar ng pagsamba sa Diyos. Nakatayo sa itaas ang mga makalangit na nilalang, bawat isa ay may anim na pakpak. Apat ang pantakip sa mukha at paa. Dalawa ang ginagamit sa paglipad. Ipinapahayag ng paulit-ulit nilang sigaw ang kabanalan ng Diyos at ang lupang puno ng kanyang kaluwalhatian. Pinayayanig ng tunog ang pintuan. Napupuno ng usok ang bahay. Nakatutok si Isaias sa Haring ang kamahalan ay hindi natatapos sa pagkamatay ng pinuno ng Juda sa lupa.
Sa araw-araw na buhay
Nakatayo sa malaking bulwagan ang nagsasanay sa pagtutono ng organo nang yumanig ang sahig sa unang buong tugtog. Tumitigil siya sa pagsasalita. Nararamdaman niya kung gaano kaliit ang kanyang lugar sa silid. Inaangkin ng tunog ang buong pansin niya. Hindi maihaharap ng musika ng tao ang tagapagtuno sa banal na Panginoon.
Pansinin
Isaias 6:2 Apat na pakpak ang nakatakip sa mga nilalang at dalawa ang nagdadala sa kanila. Maging ang naglilingkod malapit sa trono ay hindi itinuturing na kaswal o karaniwan ang presensiya ng Diyos.
Isaias 6:1-4
Ang Dating Biblia 19051Noong taong mamatay ang haring Uzzias ay nakita ko ang Panginoon na nakaupo sa isang luklukan, matayog at mataas; at pinuno ang templo ng kaniyang kaluwalhatian.
2Sa itaas niya ay nangakatayo ang mga serapin: bawa't isa'y may anim na pakpak: na may dalawa na nagsisitakip ng kaniyang mukha, at may dalawa na nagsisitakip ng kaniyang mga paa, at may dalawa na naglilipad sa kaniya.
3At nagsisigawang isa't isa, at nagsasabi, Banal, banal, banal ang Panginoon ng mga hukbo: ang buong lupa ay napuno ng kaniyang kaluwalhatian.
4At ang mga patibayan ng mga pintuan ay nakilos sa tinig ng sumisigaw, at ang bahay ay napuno ng usok.
Isaias 6:5-7
Hinipo at Nilinis ang Maruming Labi
Napapasigaw si Isaias sa takot dahil nakita niya ang Hari, ang Panginoon ng lahat. Alam niyang marumi ang kanyang labi. Nakatira siya sa bayang gayon din ang pananalita. Lumilipad sa kanya ang isang makalangit na lingkod na may nagbabagang uling mula sa dambana, kinuha gamit ang pang-ipit. Dumadampi ang baga sa kanyang bibig. Ipinapahayag ng lingkod na inalis na ang kanyang sala at tinugunan ang kasalanan. Hindi nililinis ni Isaias ang sarili sa paghahanap ng mas mabuting salita. Umaabot ang paglilinis sa mismong bahaging inamin niyang di-karapat-dapat sa harap ng Diyos.
Sa araw-araw na buhay
Inaamin ng nagsasanay na alahera na ipinasa niyang maayos ang sirang pangkabit. Inilalagay niya ang piraso sa mesa ng guro at tinutukoy ang mali nang walang palusot. Inaayos nito ang piraso at tinatanggap ang pagbabalik niya sa trabaho. Hindi maaalis ng inayos na pangkabit ang moral na sala gaya ng paglilinis ng Diyos kay Isaias.
Pansinin
Isaias 6:7 Dumadampi ang baga sa bibig na sinabi ni Isaias na marumi. Sinasagot ng ipinahayag na paglilinis ang pag-amin sa mismong puntong iyon bago siya isugong magsalita.
Isaias 6:5-7
Ang Dating Biblia 19055Nang magkagayo'y sinabi ko, Sa aba ko! sapagka't ako'y napahamak; sapagka't ako'y lalaking may maruming mga labi, at ako'y tumatahan sa gitna ng bayan na may maruming mga labi: sapagka't nakita ng aking mga mata ang Hari, ang Panginoon ng mga hukbo.
6Nang magkagayo'y nilipad ako ng isa sa mga serapin, na may baga sa kaniyang kamay, na kaniyang kinuha ng mga pangipit mula sa dambana:
7At hinipo niya niyaon ang aking bibig, at nagsabi, Narito, hinipo nito ang iyong mga labi; at ang iyong kasamaan ay naalis, at ang iyong kasalanan ay naalis.
Isaias 6:8-10
Handang Sugo, Mabigat na Atas
Tinatanong ng Diyos kung sino ang pupunta para sa kanya. Nag-aalok si Isaias na pumunta. Kailangan niyang magsalita sa bayang nakaririnig ngunit hindi nauunawaan ang salita. Sinasabi ng Diyos na pahinain ang pagkaunawa ng puso nila at isara ang mata at tainga. Higit ito sa babalang haharap sa pagtutol ang kanyang pananalita. Ginagawa ng Diyos na bahagi ng hatol ang mensahe, upang hindi sila magbalik at gumaling. Pumayag nang magsalita si Isaias bago malaman ang tungkuling ito. Wala siyang natatanggap na pangakong tatanggapin siya o magbabago ang kanilang puso.
Sa araw-araw na buhay
Pumapayag ang tagasiyasat ng kaligtasan na iharap ang natuklasan sa mga direktor na tumanggi sa bawat babala. Binabasa niya sa opisyal na tala ang bawat depekto habang tumatalikod sila at iginigiit na maayos ang planta. Nililinaw ng kanyang salita ang kanilang pagtanggi. Ginagawa ng Diyos na hindi makabalik ang mga nakikinig dito. Hindi kayang pamahalaan ng tagasiyasat ang kanyang tagapakinig sa gayong paraan.
Pansinin
Isaias 6:8 Nag-aalok si Isaias na pumunta bago marinig ang nilalaman ng atas. Hindi nakasalig ang kahandaan niya sa pangakong makikinig o magbabago ang bayan.
Isaias 6:8-10
Ang Dating Biblia 19058At narinig ko ang tinig ng Panginoon, na nagsasabi, Sinong susuguin ko, at sinong yayaon sa ganang amin? Nang magkagayo'y sinabi ko: Narito ako; suguin mo ako.
9At sinabi niya, Ikaw ay yumaon, at saysayin mo sa bayang ito, inyong naririnig nga, nguni't hindi ninyo nauunawa; at nakikita nga ninyo, nguni't hindi ninyo namamalas.
10Patabain mo ang puso ng bayang ito, at iyong pabigatin ang kanilang mga pakinig, at iyong ipikit ang kanilang mga mata; baka sila'y mangakakita ng kanilang mga mata; at mangakarinig ng kanilang mga pakinig, at mangakaunawa ng kanilang puso, at mangagbalik loob, at magsigaling.
Isaias 6:11-13
Pagkawasak Bago ang Natitirang Binhi
Itinatanong ng propeta kung hanggang kailan ang ganitong kalagayan. Sumasagot ang Diyos sa larawan ng walang-lamang bayan, iniwang bahay, at wasak na lupa. Ilalayo ang mga tao. Malaking kawalan ang maiiwan. Kahit ang natitirang ikasampu ay haharap sa dagdag na pagkasira. Ngunit hindi ganap na pagkawala ang wakas ng larawan ng puno. Tulad ng roble o encina na may naiiwang katawan matapos putulin, may banal na lahing nananatili. Magkasama sa mga detalye ang matinding pagkawala at darating na buhay. Hindi inililigtas ng pangako ang bayan mula sa mahabang hatol na inilarawan na.
Sa araw-araw na buhay
Minamarkahan ng tagapangalaga ng gubat ang napinsalang puno matapos hubaran ng sunog ang dalisdis. Halos wala nang halaman at kailangan pa ng dagdag na pagputol. Nakakakita siya ng buhay na laman sa ilalim ng puno. Iniingatan niya ang maliit na lugar na maaaring pagmulan ng bagong tubo. Bayan ng Diyos sa ilalim ng hatol ang tinutukoy ng natitirang binhi ni Isaias, hindi lamang pagbangon ng kagubatan.
Pansinin
Isaias 6:13 Hindi ligtas sa dagdag na pagkawala ang natitirang ikasampu. Nasa nabubuhay na banal na lahi ang pag-asa. Kaya ang huling larawan ay hindi pagliligtas na walang sakit o ganap na pagkalipol.
Isaias 6:11-13
Ang Dating Biblia 190511Nang magkagayo'y sinabi ko, Panginoon, hanggang kailan? At siya'y sumagot, Hanggang sa ang mga bayan ay mangagiba na walang tumahan, at ang mga bahay ay mangawalan ng tao, at ang lupain ay maging lubos na giba,
12At ilayo ng Panginoon ang mga tao, at ang mga nilimot na dako ay magsidami sa gitna ng lupain.
13At kung magkaroon ng ikasangpung bahagi roon, mapupugnaw uli: gaya ng isang roble, at gaya ng isang encina, na ang puno ay naiiwan, pagka pinuputol; gayon ang banal na lahi ay siyang puno niyaon.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Isaias 6:1 sa “Noong taong mamatay ang haring Uzzias ay nakita ko ang Panginoon na nakaupo sa isang luklukan, matayog at mataas; at pinuno ang templo ng kaniyang…”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Isaias 6:8: “At narinig ko ang tinig ng Panginoon, na nagsasabi, Sinong susuguin ko, at sinong yayaon sa ganang amin? Nang magkagayo'y sinabi ko: Narito ako; suguin mo…”
Ang huling himig
Iniiwan ng Isaias 6:13 sa mambabasa ang “At kung magkaroon ng ikasangpung bahagi roon, mapupugnaw uli: gaya ng isang roble, at gaya ng isang encina, na ang puno ay naiiwan, pagka pinuputol; gayon…”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang kaniyang, Panginoon, iyong, kanilang, banal, magkagayo'y na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- serapin
- Mga makalangit na nilalang na may anim na pakpak, naglilingkod at pumupuri sa Diyos.
- baga
- Nagbabagang piraso ng panggatong na kinuha rito mula sa dambana.
- dambana
- Lugar na pinaghahandugan bilang bahagi ng pagsamba sa Diyos.
- encina
- Malaking puno na ang naiwang katawan ay larawan ng nagpapatuloy na buhay.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.
