Sa Dios ang Dugo at Hain

Levitico 17

Ang malaking larawan

Ipinakita ng taunang ritwal ng paglilinis ang paggamit ng dugo sa banal na lugar. Sinasabi ngayon ng Dios kay Moises, ang pinuno ng Israel, kung bakit hindi dapat kainin ang dugo at kung saan nararapat ang mga hain. Dapat tanggapin ni Aaron at ng kaniyang mga anak, ang mga saserdoteng naglilingkod sa toldang tagpuan, ang mga handog na hayop ng bayan doon. Hindi dapat maghain sa ibang kapangyarihan sa parang ang Israel, ang bayang inaangkin ng Dios. Para rin ang mga tuntunin sa dayuhang nakatira sa kanila.

Sa kabanatang ito

Pangunahing katotohanan

Inilalaan ng Dios ang dugo ng hain sa pakikipagkasundo. Hinihingi niyang dalhin ang handog ng Israel sa kaniyang banal na lugar sa halip na sa karibal na sambahan.

Levitico 17: Sa Dios ang Dugo at Hain
Tagpo sa kabanataLevitico 17

Kasulatan sa tabi ng buod

Levitico · Ang Dating Biblia 1905 · 16

Levitico 17:1-7

Dinadala sa Dios ang Pinatay na Hayop

Para sa mga saserdote at buong bayan ang utos. Dapat dalhin sa pasukan ng tolda bilang handog sa Panginoon ang baka, kordero, o kambing na pinatay sa loob o labas ng kampo. Inilalapat ng saserdote sa dambana ang dugo at sinusunog ang taba. May pananagutan sa pagdanak ng dugo at paghiwalay sa bayan ang pagpatay nang hindi ito dinadala roon. Tinutukoy ng Dios ang layunin: dapat itigil ng bayan ang paghahain sa parang sa ibang kapangyarihang sinundan nila.

Levitico 17:1-7: Dinadala sa Dios ang Pinatay na Hayop
Tagpo sa kabanataLevitico 17

Sa araw-araw na buhay

Dinadala ng kasapi ng kooperatiba ang gatas sa araw na iyon sa napagkasunduang tipunan sa halip na palihim na ilihis sa karibal na mamimili. Higit sa pag-aangkin ng katapatan habang nagbebenta sa iba ang hinihingi ng pinagsasaluhang kaayusan. Nakikita sa kaniyang paghahatid ang pangako niya. Tungkol sa hain at pananagutan sa dugo ang utos ng Dios, hindi sa mga kondisyon ng kontrata sa gatas.

Pansinin

Levitico 17:7 Ang ibinigay na dahilan ay napupunta sa ibang kapangyarihan ang mga hain sa parang. Kaya tinutugunan ng pagdadala ng hayop sa banal na lugar ang hati-hating pagsamba, hindi lamang ang lugar ng pagkatay.

Levitico 17:1-7

Ang Dating Biblia 1905

1At sinalita ng Panginoon kay Moises, na sinasabi,

2Iyong salitain kay Aaron, at sa kaniyang mga anak, at sa lahat ng mga anak ni Israel, at sabihin mo sa kanila, Ito ang iniutos ng Panginoon, na sinasabi,

3Sinomang tao sa sangbahayan ni Israel, na pumatay ng baka, o kordero, o kambing sa loob ng kampamento, o pumatay sa labas ng kampamento,

4At hindi dinala sa pintuan ng tabernakulo ng kapisanan, upang ihandog na pinaka alay sa Panginoon, sa harap ng tabernakulo ng Panginoon: ay dugo ang ipararatang sa taong yaon; siya'y nagbubo ng dugo; at ang taong yaon: ay ihihiwalay sa kaniyang bayan:

5Upang ang mga anak ni Israel ay magdala ng kanilang mga hain, na inihahain sa kalawakan ng parang, sa makatuwid baga'y upang kanilang dalhin sa Panginoon, sa pintuan ng tabernakulo ng kapisanan, sa saserdote, at ihain sa Panginoon na mga pinakahandog tungkol sa kapayapaan.

6At iwiwisik ng saserdote ang dugo sa ibabaw ng dambana ng Panginoon, sa pintuan ng tabernakulo ng kapisanan, at susunugin ang taba na pinakamasarap na amoy sa Panginoon.

7At huwag na nilang ihahain ang kanilang mga hain sa mga kambing na lalake na kanilang pinanaligan. Magiging palatuntunan nga magpakailan man sa kanila sa buong panahon ng kanilang lahi.

Levitico 17:8-12

Ibinibigay ang Dugo para sa Pakikipagkasundo

Dapat magdala ng hain sa pasukan ng tolda kapwa ang mga Israelita at ang dayuhang nakatira sa kanila. Ipinagbabawal din ng Dios sa sinuman ang pagkain ng dugo. Ipinapaliwanag niyang nasa dugo ang buhay ng nilikha, at ibinigay niya ang dugo sa dambana upang gumawa ng pakikipagkasundo para sa buhay ng tao. Kaya hindi ito ordinaryong pagkain na maaaring ubusin. Sinasabi ng Dios na lalabanan at ihihiwalay niya ang kumakain nito. Nakasalig ang pagbabawal sa pag-angkin ng Dios sa buhay at sa paglalaan niya sa dambana.

Levitico 17:8-12: Ibinibigay ang Dugo para sa Pakikipagkasundo
Tagpo sa kabanataLevitico 17

Sa araw-araw na buhay

Pinipigilan ng tagapangasiwa ng paglilipat ng bahagi ng katawan ang pagtrato sa karitong panghatid bilang ordinaryong kargamento nang dumating ang iniabuloy na organo. Itinatakda ng halaga nito sa tao kung paano ito hahawakan ng lahat. Sinusunod ng mga kawani ang nakalaang gamit sa halip na ituring na malayang magagamit ang laman. Pinoprotektahan ng pangangalaga sa paglilipat ng organo ang buhay ng tao, samantalang para sa pakikipagkasundo sa Dios ang dugong ito.

Pansinin

Levitico 17:11 Sinasabi ng Dios na ibinigay niya ang dugo para sa pakikipagkasundo. Nakaugat ang tuntunin sa paglalaan niya para sa bayan pati sa kaniyang pagbabawal.

Levitico 17:8-12

Ang Dating Biblia 1905

8At sasabihin mo sa kanila, Sinomang tao sa sangbahayan ni Israel, o sa mga taga ibang bayan na nakikipamayan sa kanila, na naghandog ng handog na susunugin o hain,

9At hindi dinala sa pintuan ng tabernakulo ng kapisanan, upang ihain sa Panginoon: ay ihihiwalay nga ang taong yaon sa kaniyang bayan.

10At sinomang tao sa sangbahayan ni Israel o sa mga taga ibang bayan na nakikipamayan sa kanila, na kumain ng anomang dugo, ay aking itititig ang aking mukha laban sa taong yaon na kumain ng dugo, at ihihiwalay ko sa kaniyang bayan.

11Sapagka't ang buhay ng laman ay nasa dugo; at aking ibinigay sa inyo sa ibabaw ng dambana upang itubos sa inyong mga kaluluwa: sapagka't ang dugo'y siyang tumutubos dahil sa buhay.

12Kaya't aking sinabi sa mga anak ni Israel, Sinoman sa inyo ay huwag kakain ng dugo, ni ang taga ibang bayan na nakikipamayan sa inyo ay huwag kakain ng dugo.

Levitico 17:13-16

Kailangan Pa Ring Ingatan ang Nahuling Hayop

Dapat ibuhos ng mangangasong nakahuli ng pinapayagang hayop o ibon ang dugo nito at tabunan ng lupa. Hindi nagiging pagkain ang dugo dahil wala ito sa lugar ng paghahain. Inuulit ng Dios na nakatali ang dugo sa buhay ng nilikha. Dapat maghugas ng katawan at maglaba ng damit ang sinumang kumain ng hayop na natagpuang patay o nilapa ng mababangis na hayop. Marumi siya hanggang hapon. Nananatili ang pagkakasala kung tatanggihan ang paghuhugas. Kasama sa mga praktikal na tungkuling ito kapwa ang katutubo at dayuhang naninirahan.

Levitico 17:13-16: Kailangan Pa Ring Ingatan ang Nahuling Hayop
Tagpo sa kabanataLevitico 17

Sa araw-araw na buhay

Tinatapos ng tagapangalaga ng mga hayop sa lupain ang pinahintulutang pagbabawas sa dami nila at maingat na inaalis ang mga labi ayon sa tuntunin ng lugar. Hindi siya pinalalaya sa tungkulin ng pagtatrabaho nang malayo sa pangunahing mga gusali. Inaasikaso rin niya ang nangyayari pagkatapos ng pagbaril. Iginagalang ng mangangaso sa Levitico ang pag-angkin ng Dios sa dugo, hindi patakaran sa pamamahala ng lupain.

Pansinin

Levitico 17:13 Tinatabunan ng mangangaso ng lupa ang ibinuhos na dugo. Kahit walang dambanang tumatanggap nito, hinahawakan ito bilang naiiba sa ordinaryong pagkain.

Levitico 17:13-16

Ang Dating Biblia 1905

13At sinomang tao sa mga anak ni Israel, o sa mga taga ibang bayan na nakikipamayan sa kanila na manghuli ng hayop o ng ibon na makakain; ay ibubuhos niya ang dugo niyaon at tatabunan ng lupa.

14Sapagka't tungkol sa buhay ng lahat ng laman, ang dugo nga niyan ay gaya rin ng buhay niyan. Kaya't sinabi ko sa mga anak ni Israel, Huwag kayong kakain ng dugo ng anomang laman: sapagka't ang buhay ng buong laman ay ang kaniyang dugo: sinomang kumain niyan ay ihihiwalay.

15At yaong lahat na kumain ng namamatay sa sarili o nilapa ng mga ganid, maging sa mga tubo sa lupain o sa mga taga ibang bayan, ay maglalaba ng kaniyang mga damit, at maliligo sa tubig, at magiging karumaldumal hanggang sa hapon: kung magkagayon ay magiging malinis.

16Datapuwa't kung di niya labhan, ni paliguan ang kaniyang laman, ay tataglayin nga niya ang kaniyang kasamaan.

Mga detalyeng dapat mapansin

16mga talata sa pagbasa
3pangunahing galaw

Ang pambungad na larawan

Nagsisimula ang Levitico 17:1 sa “At sinalita ng Panginoon kay Moises, na sinasabi,”

Kung saan nagbabago ang kabanata

Nagiging likas na pagbabago ang Levitico 17:8: “At sasabihin mo sa kanila, Sinomang tao sa sangbahayan ni Israel, o sa mga taga ibang bayan na nakikipamayan sa kanila, na naghandog ng handog na susunugin…”

Ang huling himig

Iniiwan ng Levitico 17:16 sa mambabasa ang “Datapuwa't kung di niya labhan, ni paliguan ang kaniyang laman, ay tataglayin nga niya ang kaniyang kasamaan.”

Landas ng mga salita sa kabanata

Tinutulungan ng mga salitang dugo, Panginoon, bayan, Israel, kaniyang, anak na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.

Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan

nakikipamayan
Naninirahan kasama ng isang bayang hindi sariling pinagmulan ng tao.
ganid
Mabangis na hayop na umaatake at lumalapa ng ibang hayop.

Makinig at manood kasabay ng sipi

Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.

Mag-ulat ng mali sa pahinang ito

Pinagmulan: eBible.org · TagAngBiblia · nakuha 2026-09-22