Tiwalang Nasa Loob ng Pag-iingat ng Diyos

Mga Awit 125

Ang malaking larawan

Nagbibigay ng larawan ng matatag na tiwala ang bundok ng Sion, ang banal na burol sa Jerusalem. Napapaligiran ng mga burol ang Jerusalem, ang lungsod ng pagsamba. Gayundin ang pagpaligid ng Panginoon sa kanyang bayan. Hinaharap din ng tula ang panganib na itulak ng masamang pamamahala ang matuwid tungo sa maling gawa. Humihingi ito ng mabuti para sa tapat ang puso at paghatol para sa pumipili ng baluktot na landas. Kapayapaan sa Israel, ang bayang nasa pag-aaruga ng Diyos, ang huling hangarin.

Sa kabanatang ito

Pangunahing katotohanan

Pinaliligiran ng Panginoon ang nagtitiwala sa kanya, nililimitahan ang masamang pamamahala, at ibinubukod ang matuwid na puso sa pumipili ng likong daan.

Mga Awit 125: Tiwalang Nasa Loob ng Pag-iingat ng Diyos
Tagpo sa kabanataMga Awit 125

Kasulatan sa tabi ng buod

Mga Awit · Ang Dating Biblia 1905 · 5

Mga Awit 125:1-3

Bantay sa Paligid ng Matatag na Tiwala

Inihahambing sa bundok na nananatili sa lugar ang nagtitiwala sa Panginoon. Saka inilalarawan ng mga burol sa paligid ng lungsod ang palagiang presensiya ng Panginoon sa paligid ng kanyang bayan. Hindi pahintulot ang kaligtasang ito upang magpatuloy nang walang katapusan ang masamang paghahari. Hindi mananatili ang kapangyarihan nito sa matuwid. May dahilan ang tula: maaaring itulak ng gayong panggigipit maging sila sa maling gawa. Kasama sa proteksiyon ang hangganan sa mapang-aping kapangyarihan. Higit sa matitibay na damdamin ang kailangan ng bayan. Mahalaga rin ang mga kondisyong tumutukso sa kanila tungo sa masama.

Mga Awit 125:1-3: Bantay sa Paligid ng Matatag na Tiwala
Tagpo sa kabanataMga Awit 125

Sa araw-araw na buhay

Isinara ng tagapangalaga ng paaralan ang ligtas na tarangkahan ng patyo habang nagtatrabaho sa hardin ang isang pangkat ng mga bata. Binibigyan sila ng pader sa paligid ng lugar na makagalaw nang hindi napapadpad sa abalang kalsada. Saka iniulat niya ang sirang bahagi bago ito maging butas. Kasama sa proteksiyon ang pagpansin sa panganib sa hangganan. Ipinapangako ng awit ang nananatiling pag-aaruga ng Diyos at hangganan sa masamang pamamahala.

Pansinin

Mga Awit 125:3 Iniuugnay ang paglimita sa masamang paghahari sa panganib na gumawa ng mali ang matuwid. Sineseryoso ng talata ang matagal na panggigipit. Hindi nito itinuturing na hindi naaapektuhan ang asal.

Mga Awit 125:1-3

Ang Dating Biblia 1905

1Silang nagsisitiwala sa Panginoon ay parang bundok ng Sion, na hindi maaaring makilos, kundi nananatili magpakailan man.

2Kung paanong ang mga bundok na nangasa palibot ng Jerusalem, gayon ang Panginoon sa palibot ng kaniyang bayan, mula sa panahong ito at sa magpakailan man.

3Sapagka't ang cetro ng kasamaan ay hindi bubuhatin sa mga matuwid; upang huwag iunat ng mga matuwid ang kanilang mga kamay sa kasamaan.

Mga Awit 125:4-5

Magkaibang Wakas ng Mabuti at Baluktot

Hinihiling ng panalangin sa Panginoon na gawan ng mabuti ang mga mabuti at matuwid sa loob. Mahalaga ang puso, hindi lamang ang nakikitang anyo sa publiko. Iba ang kalalabasan ng bumabaling sa likong daan. Ilalabas sila ng Panginoon kasama ng ibang gumagawa ng mali. Hindi dahilan ang pagkabilang malapit sa tapat upang palampasin ang pinili nilang landas. Humihingi ang wakas ng kapayapaan para sa bayan. Kasama sa kapayapaang iyon ang pagkakaiba ng katapatan at pandaraya. Hindi hinahayaang parehong humubog sa buhay na pinagsasaluhan ang dalawang daan nang walang sagot.

Mga Awit 125:4-5: Magkaibang Wakas ng Mabuti at Baluktot
Tagpo sa kabanataMga Awit 125

Sa araw-araw na buhay

Sinuri ng ingat-yaman ng kooperatiba ang mga tala at pinaghiwalay ang tapat na pagkakamali sa mga binagong tala upang itago ang ninakaw na pondo. Itinuwid niya ang mga kamalian kasama ng mga kasaping nag-ulat at ipinasa para aksiyunan ang sinadyang pagnanakaw. Hindi nangangahulugan ang pagpapanatiling buo sa pangkat na pareho ang pagtrato sa bawat pinili. Pinoprotektahan ng pagiging patas ang pinagsasaluhang gawain. Ipinagkakatiwala ng awit sa Diyos ang paghatol sa puso.

Pansinin

Mga Awit 125:4 Matuwid sa puso ang mga hinihingan ng mabuti. Panloob na katapatan ang paksa ng panalangin, hindi lamang pagkakasapi sa pamayanang iniingatan.

Mga Awit 125:4-5

Ang Dating Biblia 1905

4Gawan mo ng mabuti, Oh Panginoon, yaong mabubuti, at yaong matutuwid sa kanilang mga puso.

5Nguni't sa nagsisiliko sa kanilang mga likong lakad, ilalabas ng Panginoon na kasama ng mga manggagawa ng kasamaan. Kapayapaan nawa ay suma Israel.

Mga detalyeng dapat mapansin

5mga talata sa pagbasa
2pangunahing galaw

Ang pambungad na larawan

Nagsisimula ang Mga Awit 125:1 sa “Silang nagsisitiwala sa Panginoon ay parang bundok ng Sion, na hindi maaaring makilos, kundi nananatili magpakailan man.”

Kung saan nagbabago ang kabanata

Nagiging likas na pagbabago ang Mga Awit 125:3: “Sapagka't ang cetro ng kasamaan ay hindi bubuhatin sa mga matuwid; upang huwag iunat ng mga matuwid ang kanilang mga kamay sa kasamaan.”

Ang huling himig

Iniiwan ng Mga Awit 125:5 sa mambabasa ang “Nguni't sa nagsisiliko sa kanilang mga likong lakad, ilalabas ng Panginoon na kasama ng mga manggagawa ng kasamaan. Kapayapaan nawa ay suma Israel.”

Landas ng mga salita sa kabanata

Tinutulungan ng mga salitang Panginoon, kanilang, kasamaan, bundok, hindi, magpakailan na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.

Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan

cetro
Tungkod na tanda ng kapangyarihan o karapatang mamuno ng hari.
nagsisiliko
Mga lumilihis mula sa tamang landas tungo sa maling asal.

Makinig at manood kasabay ng sipi

Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.

Mag-ulat ng mali sa pahinang ito

Pinagmulan: eBible.org · TagAngBiblia · nakuha 2026-09-22