Ang malaking larawan
Inilalarawan sa paggawa, pagsasalo sa hapag, at paglago ng pamilya ang buhay na may paggalang sa Panginoon. Kinakain ng manggagawa ang kinita ng kanyang mga kamay. Inihahambing ang asawa sa mabungang puno ng ubas at ang mga anak sa mga batang puno ng olibo. Lumalawak ang larawan tungo sa Sion, ang banal na burol ng Jerusalem, at sa Jerusalem, ang lungsod ng pagsamba. Hangad ng pagpapala ang mahabang buhay na may bahagi sa kabutihan ng lungsod, mga apo, at kapayapaan ng Israel na bayan ng Diyos. Ang saya ng tahanan ay bahagi ng mas malawak na buhay ng pamayanan.
Sa kabanatang ito
- Pagpapala sa Gawain at Hapag Mga Awit 128:1-3
Tinatawag na mapalad ang bawat taong natatakot sa Panginoon at sumusunod sa kanyang mga daan.
- Kinabukasan ng Tahanan at Lungsod Mga Awit 128:4-6
Muling iniuugnay ng tula ang pagpapalang ito sa paggalang sa Panginoon.
Pangunahing katotohanan
Kasama sa pagpapala ng paggalang sa Diyos ang mabungang paggawa at buhay-pamilya, na kaugnay ng kabutihan at kapayapaan ng buong bayan.
Kasulatan sa tabi ng buod
Mga Awit · Ang Dating Biblia 1905 · 6Mga Awit 128:1-3
Pagpapala sa Gawain at Hapag
Tinatawag na mapalad ang bawat taong natatakot sa Panginoon at sumusunod sa kanyang mga daan. Masayang kakainin ng manggagawa ang bunga ng sariling paggawa at magiging mabuti ang kanyang kalagayan. Inilalarawan ang asawa niya bilang mabungang puno ng ubas sa loob ng bahay. Ang mga anak sa palibot ng hapag ay parang mga batang puno ng olibo na may buhay pang haharapin. Mga larawan ito ng umuunlad na sambahayan. Nagbibigay ng pagkain ang paggawa at pinagsasaluhan ito ng pamilya. Ipinahahayag ng tula ang pagpapala sa mga tiyak na bagay. Hindi ito pansariling paraan upang kontrolin ang bawat kalalabasan sa pamilya.
Sa araw-araw na buhay
Hinuhugasan ng gumagawa ng muwebles ang kusot sa kanyang mga kamay at nagdadala ng tinapay sa hapag para sa hapunan. Ibinababa ng asawa niya ang palayok habang umuusog ang mga anak upang magbigay ng puwang sa bangko. Naging pagkain nilang pinagsasaluhan ang maghapong paggawa. Umuupo siya at tumitingin sa paligid bago maghain. Tinatawag ng awit na pagpapala ng Panginoon ang ganitong mabuting kalagayan ng tahanan.
Pansinin
Mga Awit 128:2 Kinakain ng manggagawa ang bunga ng sarili niyang paggawa. Kasama sa pagpapala ang pagtatamasa sa pinaghirapan, sa halip na maagaw ito bago makarating sa hapag.
Mga Awit 128:1-3
Ang Dating Biblia 19051Mapalad ang bawa't isa na natatakot sa Panginoon, na lumalakad sa kaniyang mga daan.
2Sapagka't iyong kakanin ang gawa ng iyong mga kamay: magiging maginhawa ka, at ikabubuti mo.
3Ang asawa mo'y magiging parang mabungang puno ng ubas, sa mga pinakaloob ng iyong bahay: ang mga anak mo'y parang mga puno ng olibo, sa palibot ng iyong dulang.
Mga Awit 128:4-6
Kinabukasan ng Tahanan at Lungsod
Muling iniuugnay ng tula ang pagpapalang ito sa paggalang sa Panginoon. Humihingi ito ng pagpapala mula sa lugar ng pagsamba at ng sapat na haba ng buhay upang makita ang kabutihan ng lungsod. Mas malayo pa ang tanaw nito: makikita ng tao ang kanyang mga apo. Kaugnay ng paglago ng pamilya ang kapayapaan ng buong bayan. Ang tiyak na pagkain sa hapag ay hindi hiwalay sa nangyayari sa labas ng pinto. Nakapaligid sa pag-asa ng sambahayan ang mabuting kalagayan ng lungsod at kapayapaan ng bansa. Hangad ng huling mga salita ang kapayapaang hindi lang para sa haba ng buhay o pansariling pakinabang ng isang tao.
Sa araw-araw na buhay
Kasamang naglalakad ng isang lola ang apo niyang lalaki sa tabi ng inayos na balon sa liwasan ng nayon. Pinupuno niya ang pitsel habang hawak ng bata ang tasa. Pagkatapos, pinapanood niya ang ibang pamilyang ligtas na nagtitipon sa malapit. Kasama sa kabutihang hangad niya para sa apo ang lugar na natutugunan ang sama-samang pangangailangan. Umaasa ang tahanan sa mas malawak na kapayapaang iyon. Humihingi ang awit ng pagpapala ng Diyos para sa buong Israel.
Pansinin
Mga Awit 128:6 Magkasama sa huling talata ang mga apo at kapayapaan ng bansa. Umaabot ang pag-asa mula sa kasalukuyang sambahayan tungo sa mga mabubuhay pagkatapos nito.
Mga Awit 128:4-6
Ang Dating Biblia 19054Narito, na ganito nawa pagpalain ang tao, na natatakot sa Panginoon.
5Pagpapalain ka ng Panginoon mula sa Sion: at iyong makikita ang buti ng Jerusalem sa lahat na kaarawan ng iyong buhay.
6Oo, iyong makikita ang mga anak ng iyong mga anak. Kapayapaan nawa'y suma Israel.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Mga Awit 128:1 sa “Mapalad ang bawa't isa na natatakot sa Panginoon, na lumalakad sa kaniyang mga daan.”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Mga Awit 128:3: “Ang asawa mo'y magiging parang mabungang puno ng ubas, sa mga pinakaloob ng iyong bahay: ang mga anak mo'y parang mga puno ng olibo, sa palibot ng iyong…”
Ang huling himig
Iniiwan ng Mga Awit 128:6 sa mambabasa ang “Oo, iyong makikita ang mga anak ng iyong mga anak. Kapayapaan nawa'y suma Israel.”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang iyong, anak, Panginoon, magiging, makikita, mo'y na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- dulang
- Mababang hapag na pinaglalagyan ng pagkain para sa pagsasalo.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.
