Hindi nagtatalaga ng hukom ang nakataas na sungay

Idinaragdag ng pamagat ang Al-taschith, ‘Huwag mong lipulin’, ang hudyat na kahati ng Mga Awit 57 hanggang 59, marahil hango sa pakiusap ni Moises sa Deuteronomio 9:26, “huwag mong lipulin ang iyong bayan.” Nifla'ot ang “kagilagilalas na gawa,” ang salitang ginamit sa Mga Awit 72:18 sa mga bagay na ang Diyos lamang ang gumagawa, at saphar ang “isinasaysay,” isalaysay nang isa-isa.

Mariin ang panghalip sa Hebreo, ‘ako, ako ang hahatol’, at walang anumang pambungad: isang tinig ng Diyos ang biglang pumapasok sa pasasalamat ng kapulungan. Meysharim ang “matuwid,” pagkapatag, ang salita para sa karampatan sa Mga Awit 9:8 at Mga Kawikaan 1:3, mula sa ugat ng patag na lupa sa 67:4. Ang “takdang kapanahunan” ay maaari ring basahing itinakdang kapulungan.

Mug ang “natutunaw,” lumambot o gumiwang, ang pandiwang ginamit sa lupang pinalambot ng ambon sa Mga Awit 65:10; dito, lumalambot ang buong pinaninirahang daigdig. Ganitong larawan ang awit ni Ana sa 1 Samuel 2:8: “ang mga haligi ng lupa ay sa Panginoon, At kaniyang ipinatong ang sanglibutan sa kanila.”

Holelim ang “hambog,” ang mga mapagmapuri ng Mga Awit 73:3, at iisang pandiwa ang “Huwag kang gumawang may kahambugan,” huwag kang magmapuri. Kahanay muli ang awit ni Ana: “Huwag mabuka ang kahambugan sa inyong bibig” (1 Samuel 2:3), inawit ng babaing nagsabing “Ang aking sungay ay pinalaki ng Panginoon” (2:1), itinaas ng Diyos at hindi ng sarili.

Literal na ‘may leeg na itinaas nang pangahas’ ang “matigas na ulo,” nakatingala ang ulo gaya ng torong nagwawasiwas ng sungay, kilos na tumatangging yumukod. Binasa ng Griego ang gayunding mga titik bilang ‘laban sa Bato’, isang pangalan ng Diyos, kaya't ang salin nito ay ‘huwag kayong magsalita ng kalikuan laban sa Diyos’.

Harim ang “pagkataas,” pagtataas, ang pandiwa ring nasa likod ng “magtaas” at “itaas” sa mga talatang 4 at 5. Midbar ang salitang Hebreo para sa “timugan,” ang ilang, ang Negeb at disyerto sa ibaba ng Juda; binabasa ng ilan ang linya na ‘ni mula sa ilang ng mga bundok’, na itinuturing ang harim na pangngalan.

Ganito rin ang sinasabi ng Daniel 2:21 tungkol sa mga hari, “siya'y nagaalis ng mga hari, at naglalagay ng mga hari,” at inaawit ito ni Ana sa 1 Samuel 2:7, “Siya ang nagpapababa, at siya rin naman ang nagpapataas.” Shophet ang “hukom,” ang titulo ng mga pinuno ng Israel sa Aklat ng Mga Hukom, pinunong nagpapasiya sa usapin at saka kumikilos ayon dito.

Chamar ang pandiwa sa likod ng “bumubula,” umaasim at matapang, at mesekh ang “pagkakahalohalo,” alak na hinaluan ng pampalasa upang lalong makalasing. Iniaabot kay Jeremias ang “saro ng alak ng kapusukan” upang painumin ang mga bansa (Jeremias 25:15). Matsah ang pandiwa ng pag-ubos sa latak, ang pandiwa ng Mga Awit 73:10, sinaid hanggang sa huling patak.

‘Ako'y magagalak magpakailan man’ ang basa ng Griego sa halip na “aking ipahahayag,” maliit na pagkakaiba sa mga titik na Hebreo. Pinangangalanan ng “Dios ni Jacob” ang Diyos ayon sa patriarkang nakipagbuno at pinagpala, ang titulo ng Mga Awit 46:7, “ang Dios ni Jacob ay ating kanlungan.”

Gada' ang “ihihiwalay,” putulin, ang pandiwa ng pagputol sa mga haligi ng diyus-diyosan sa Deuteronomio 7:5. Sa gayunding dako nagtatapos ang awit ni Ana, “palalakihin ang sungay ng kaniyang pinahiran ng langis” (1 Samuel 2:10), at sa dalawa ay pinuputol ang sungay na itinaas ng tao para sa sarili samantalang nananatiling nakatayo ang sungay na itinaas ng Diyos.