[Taludtod 1] Iniharap ang pagsamba at handog sa harap ng PANGINOON. Lumalim ang tensiyon sa pagitan ng tipan at dambana. Umabot ang daan ni Solomon sa puntong wala nang pagbabalik. At sinalubong ng katotohanan ang kalooban. [Pre-Koro] Lumiit ang daan sa harap ng kanilang mga paa, Ngunit hindi umatras ang katotohanan. [Koro] Pinuno ng Kaluwalhatian ang Bahay, manatiling malinaw ang tipan, Bawat utos, bawat dambana, bawat banal na gawain. Mula sa banal na bahay ay tumindig ang patotoo, At ang wakas ay nanatili sa harap ng banal na Diyos. [Taludtod 2] Umabot ang daan ni Solomon sa puntong wala nang pagbabalik. Saksi ang kaluwalhatian sa mangyayaring pasiya. Umakyat ang panalangin sa harap ng Diyos, at nalantad ang puso. Tinanggap ng bawat gawa ang sariling bigat. [Tulay] Umakyat ang panalangin sa harap ng Diyos, at nalantad ang puso. Nakita ni Solomon ang hangganang hindi dapat tawirin. Nakita ni Solomon ang pusong inilagay sa pagsubok. At nag-iwan ng alaala ang wakas sa buong bayan. [Huling Koro] Pinuno ng Kaluwalhatian ang Bahay, manatiling malinaw ang tipan, Bawat utos, bawat dambana, bawat banal na gawain. Mula sa banal na bahay ay tumindig ang patotoo, At ang wakas ay nanatili sa harap ng banal na Diyos. [Wakas] Humina ang apoy, ngunit nanatili ang tungkulin. Iningatan ng tipan ang dapat matutuhan ng bayan.