[Intro] Sa kabila ng nabuksang kalangitan ay naroon si Jesus, Anak ng Diyos, dakilang Mataas na Saserdote. [Verse 1] Panghawakan ang pagpapahayag. Nadarama niya ang bigat ng ating kahinaan, tinukso sa lahat ng paraang tulad natin, ngunit hindi siya dinungisan ng kasalanan. [Chorus] Lumapit nang may pagtitiwala sa trono ng biyaya; naroon ang awa, naroon ang biyaya, naroon ang tulong sa oras ng pangangailangan. [Verse 2] Ang saserdoteng panlupa ay kinukuha mula sa mga tao, naghahandog nang may habag sa naliligaw. Ang dangal ay tinatanggap sa tawag ng Diyos, gaya ni Aaron na hindi nagputong sa sarili. [Bridge] Hindi inangkin ng Anak ang karangalang saserdote. Sa malakas na daing at luha siya'y nanalangin; sa pagdurusa natutuhan ang pagsunod, at naging may-akda ng walang hanggang kaligtasan para sa lahat ng sumusunod sa kanya. [Verse 3] Iwan ang gatas kapag lakas na ang kailangan; sanayin ang pandama upang kumilala. Malalim ang salita, banal ang tawag, matigas na pagkain ang para sa ganap. [Outro] Manatiling matatag. Lumapit. Pumasok sa kalangitan ang dakilang Mataas na Saserdote.