[Verse 1] Sa dagat na salaming may halong apoy, hawak ng mga nagtagumpay ang mga alpa ng Diyos. Inaawit nila ang awit ni Moises at ng Kordero: Dakila at kamangha-mangha ang iyong mga gawa; matuwid at tunay ang iyong mga daan. Bumukas ang templo; pinuno ito ng usok ng kaluwalhatian. Tumanggap ang pitong anghel ng pitong gintong mangkok. [Pre-Chorus] Ibuhos ang takdang sukat. Tapusin ang poot. Sumagot ang dambana: tunay at matuwid. [Verse 2] Una: masakit na sugat sa may tanda. Ikalawa: naging dugo ng patay ang dagat. Ikatlo: naging dugo ang mga ilog at bukal. Ikaapat: sinunog ng araw ang mga tao. Nilapastangan nila ang pangalan ng Diyos at hindi nagsisi upang magbigay-luwalhati. [Interlude] [Verse 3] Ikalima: dumilim ang trono ng halimaw; kinagat ng mga tao ang kanilang dila sa sakit. Ikaanim: natuyo ang Eufrates para sa mga hari ng silangan; tinipon ng tatlong maruming espiritu ang lupa sa lugar na tinatawag na Armagedon. [Bridge] Ibinuhos sa hangin ang ikapitong mangkok. Sinabi ng malakas na tinig mula sa trono: Naganap na. Hinati ng pinakamalaking lindol ang lungsod; tinanggap ng Babilonia ang saro. Tumakas ang mga pulo, naglaho ang bundok, bumagsak ang dambuhalang graniso,at lumapastangan pa rin ang mga tao. [Outro] Wala nang natitirang mangkok. Tunay at matuwid ang kanyang mga hatol.