Genesis 3:24
Ang isang nagniningas na tabak na umiikot
Inilagay ang bantay sa dulo ng ikatlong kabanata ng Bibliya, at walang nag-alis nito sa loob ng animnapu’t apat na aklat.
Talata sa talata
- 3:24
Magkaiba ang puno ng buhay at ang puno ng pagkakilala ng mabuti at masama sa Genesis 2:9. Ang ikalawa ang tinutukoy ng pagbabawal sa 2:17.
- 3:24
Hindi sinasabi ng talata na hawak ng isang kerubin ang espada. Inilalagay nito ang mga kerubin at ang apoy ng espadang umiikot sa binabantayang daan.
- 3:24
Nasa Genesis 3:22 ang tahasang dahilan ng pagpapaalis: upang hindi kumuha ang tao sa puno ng buhay at mabuhay magpakailanman.












Hindi pinutol ang puno. Ang daan patungo rito ang binabantayan. Dito nagmumula ang bigat ng huling pangungusap ng kabanata: hindi naglaho ang buhay sa sangnilikha, ngunit hindi na maaaring basta kunin iyon ni Adan. Isang daan ang isinara, hindi pinagtalunan kung naroon pa ang puno.
Naipaliwanag na ang dahilan sa talata 22. Matapos kumuha sa ipinagbabawal na puno, hindi dapat kumuha rin ang tao sa puno ng buhay at mabuhay magpakailanman. Magkaibang puno ang mga ito. Kapag pinag-isa ang dalawa, lumalabo ang ugnayan ng pagsuway at pagpapaalis. Hindi ang puno ng buhay ang pinagbawalang kainin sa Genesis 2:17.
Binihisan ng Diyos ang lalaki at ang kanyang asawa sa talata 21, ngunit hindi nangangahulugang pinabalik sila. Magkasama sa kabanata ang pagkalinga at pagpapaalis, at hindi binubura ng isa ang isa. Wala ring inilalarawang anghel na may hawak na espada sa huling talata. Binabanggit ang mga kerubin at ang apoy ng espadang bumabaling sa bawat direksiyon, ngunit hindi ipinaliliwanag ang kanilang eksaktong ayos. Nagtatapos ang tagpo sa Aklat ng Genesis na binabantayan ang pasukan. Naroon pa ang puno. Sarado ang daan.