Genesis 46:31-34
Upang kayo ay manirahan sa lupain ng Gosen
Tumpak na sinabi ni Jose sa kanila kung ano ang sasabihin at kung bakit ito uubra. Ang bagay na nagpapaayaw sa kanila ang siyang nagkamit sa kanila ng lupain.
Talata sa talata
- 46:31-32
Tahasang ipinakikilala ni Jose ang mga bagong dating bilang kanyang pamilya at ang hanapbuhay nila bilang pagpapastol. Walang itinatago sa dalawang bagay na ito.
- 46:34
Tagapagalaga ng hayop ang nasa talata, mula sa Hebreong miqneh, na sumasaklaw sa lahat ng alagang hayop, pati tupa at kambing, hindi lamang baka.
- 46:34
Ikinakabit ng pahayag ng layunin ang kanilang hanapbuhay sa paninirahan sa Gosen. Hindi ibinigay ang tiyak na hangganan ng rehiyon.












Hindi tinuturuan ni Jose ang kanyang mga kapatid na pagandahin ang pangalan ng kanilang hanapbuhay. Ang mismong matagal na nilang ginagawa ang ipinasasabi niya. Ang pagpapastol, na maaaring makasama sa pakikiharap nila sa mga Egipcio, ang siya ring dahilan upang makapanirahan sila sa Gosen. Ang tila sagabal ang nagiging pakinabang.
Ang paninirahan doon ang praktikal na layunin ng usapan. Hindi binibihisan ni Jose ng bagong pagkakakilanlan ang kanyang pamilya upang magmukhang mga lingkod sa palasyo. Kasama nilang dumating ang kanilang mga kawan, at ang gawain nila ay minana pa sa kanilang mga ama. Kailangang magkasya sa lugar ang isang sambahayan, ang ikinabubuhay nito, at ang paraang hindi basta mawawala pagdating sa ibang bansa.
Bahagi ng inilalarawang kalagayan ang pag-ayaw ng mga Egipcio; hindi ito pahintulot na bumuo ng isang buong teorya tungkol sa kanilang relihiyon. May binabanggit pang sariling mga kawan ni Faraon sa susunod na kabanata. Mas tiyak ang punto rito: maaaring maglaan ng puwang ang isang hadlang sa lipunan upang manatiling magkakasama ang pamilya. Alam ni Jose kung saan naroon ang pagkailang, at ginagamit niya iyon upang makakuha ng tirahan.