Ang malaking larawan
Humihiling ang pitong babae na mapangasawa ang isang lalaki sa larawan ng matinding hirap. Pagkatapos, tumitingin si Isaias, propetang nagpapahayag ng mensahe ng Diyos, sa mga nakaligtas sa Jerusalem. Ito ang pangunahing lungsod ng Juda, katimugang kaharian ng bayan ng Diyos. Tumutukoy ang Sion sa banal na burol at mismong lungsod. Hindi kahihiyan at pagdanak ng dugo ang huling salita. Lilinisin ng Diyos ang nakaligtas at tatawaging banal, nakabukod para sa kanya. Mapapasailalim sa kanyang pag-aalaga ang kanilang tahanan at pagtitipon matapos ang hatol.
Sa kabanatang ito
- Pangalan ng Asawa Matapos ang Digmaan Isaias 4:1
Lumalapit ang pitong babae sa isang lalaki.
- Nalinis na Nalabing Tatawaging Banal Isaias 4:2-4
Mula sa kahihiyan, bumabaling si Isaias sa gandang dadalhin ng Diyos para sa nakaligtas.
- Kanlungan ng Diyos sa Buong Lungsod Isaias 4:5-6
Maglalagay ang Diyos ng ulap sa araw at maliwanag na apoy sa gabi sa ibabaw ng tahanan at pagtitipon ng lungsod.
Pangunahing katotohanan
Matapos ang digmaan at kahihiyan, nangangako ang Diyos na lilinisin ang natira sa kanyang lungsod at kukupkupin sila ng kanyang presensiya.
Kasulatan sa tabi ng buod
Isaias · Ang Dating Biblia 1905 · 6Isaias 4:1
Pangalan ng Asawa Matapos ang Digmaan
Lumalapit ang pitong babae sa isang lalaki. Nag-aalok silang maglaan ng sariling pagkain at damit. Hinihingi lamang nilang dalhin ang kanyang pangalan sa pag-aasawa. Kasunod ng pagkamatay ng mga lalaking naunang inilarawan ang hiling. Sa kalagayang iyon, may kahihiyan sa pagiging walang asawa at nanganganib ang pag-asang magkaroon ng pamilya. Isinusuko ng alok ang karaniwang inaasahang materyal na suporta mula sa asawa. Ipinakikita ni Isaias ang desperadong bunga ng digmaan, hindi tuntunin sa pag-aayos ng kasal. Ipinadarama ng di-pantay na bilang ang pagkawala sa loob ng karaniwang sambahayan.
Sa araw-araw na buhay
Nakikinig ang tagasuporta sa nagluluksa habang nagsasalita ang mga residente ng nayong lubhang nabawasan ang tao tungkol sa walang-lamang bahay at nawalang plano para sa pamilya. Itinatala niya ang kanilang alalahanin nang hindi nag-aalok ng mabilis na pamalit sa mga nawala. Pumasok sa pribadong pag-asa ang sakuna ng bayan. Tiyak na sinaunang hiling sa pag-aasawa ang inilalarawan ni Isaias, hindi makabagong pulong ng suporta.
Pansinin
Isaias 4:1 Nag-aalok ang mga babae ng sariling pagkain at kasuotan. Pangalan ng asawa ang hiling. Makikita ang tindi ng paghahanap nila ng kinikilalang katayuan bilang pamilya matapos ang mga pagkawala.
Isaias 4:1
Ang Dating Biblia 19051At pitong babae ay magsisihawak sa isang lalake sa araw na yaon, na mangagsasabi, Kami ay magsisikain ng aming sariling tinapay, at mangagsusuot ng aming sariling kasuutan: tawagin lamang kami sa iyong pangalan; alisin mo ang aming kadustaan.
Isaias 4:2-4
Nalinis na Nalabing Tatawaging Banal
Mula sa kahihiyan, bumabaling si Isaias sa gandang dadalhin ng Diyos para sa nakaligtas. Larawan ng panibagong buhay ang lumalagong sanga at bunga ng lupa. Magkakaiba ang mga Kristiyano kung tuwiran bang tinutukoy ng sanga ang ipinangakong Mesias, tagapagligtas na pinili ng Diyos. Tatawaging banal ang mga naiwan sa lungsod, nakabukod bilang kanyang bayan. Nakatala sa mga buhay ang kanilang pangalan. Huhugasan ng Diyos ang dumi at pagdanak ng dugo ng lungsod sa hatol na inilalarawang pagsunog. Hindi sinasabi ng pangako na maliit ang dating mali. May natitirang nilinis na bayan dahil tinutugunan ng Diyos ang mga iyon.
Sa araw-araw na buhay
Nakakakita ang manggagawa sa pagpapanumbalik ng ilog ng mga bagong usbong sa tabing dating nalason ng basura. Tinitingnan niya ang nalinis na lupa at minamarkahan ang unang mga halamang nabuhay. Mabuting may paglago dahil hinarap ang polusyon, hindi binale-wala. Sala ng tao ang nililinis ng Diyos rito, hindi lupang walang moral na pagpili.
Pansinin
Isaias 4:4 Iisang paglilinis ang inilalarawan ng paghuhugas at pagsunog. Kailangang harapin ang pagdanak ng dugo ng lungsod bago maunawaan ang ipinangakong kabanalan bilang pagpapanibago.
Isaias 4:2-4
Ang Dating Biblia 19052Sa araw na yaon ay magiging maganda at maluwalhati ang sanga ng Panginoon, at ang bunga ng lupain ay magiging magaling at mainam sa kanilang mga taga Israel na nangakatanan.
3At mangyayari, na siyang naiwan sa Sion, at siyang nalabi sa Jerusalem, tatawaging banal, sa makatuwid baga'y bawa't nasusulat sa mga nabubuhay sa Jerusalem:
4Pagka huhugasan ng Panginoon ang karumhan ng mga anak na babae ng Sion, at lilinisin ang dugo ng Jerusalem sa gitna ng bayan sa pamamagitan ng bisa ng kahatulan, at sa pamamagitan ng bisa ng pagniningas.
Isaias 4:5-6
Kanlungan ng Diyos sa Buong Lungsod
Maglalagay ang Diyos ng ulap sa araw at maliwanag na apoy sa gabi sa ibabaw ng tahanan at pagtitipon ng lungsod. Ipinapaalala ng mga larawang ito ang presensiya niyang gumagabay at nag-iingat sa kanyang bayan. May tabing na proteksiyon ang kaluwalhatian. Magbibigay ng lilim sa init at kublihan sa hangin at ulan ang kanlungan. Umaabot ang pangako sa mga lugar na tinitirhan at pinagtitipunan, hindi lamang sa isang malaking gusali. Higit sa nalinis na lansangan ang matatanggap ng nakaligtas. Diyos mismo ang naroroon bilang kanilang pananggalang matapos ang hatol na naglinis sa kanila.
Sa araw-araw na buhay
Naglaladlad ang katiwala ng kampo ng malawak na tabing na panlaban sa ulan sa ibabaw ng mga pamilyang bumabalik sa nasirang pamayanan. Nagtitipon sa ilalim nito ang bata at matanda habang umuulan. Pinagsasaluhan nila ang tuyong lugar malapit sa itinayong muli nilang silid. Ginagawang posible ng kanlungan ang pananatili roon. Sariling presensiya ng Diyos ang ibig sabihin ng ulap at apoy ni Isaias, hindi kayariang itinayo ng kamay ng tao.
Pansinin
Isaias 4:5 Umaabot ang tabing sa bawat tahanan at pagtitipon sa Sion. Para sa buhay ng nalinis na pamayanan ang proteksiyon, hindi lamang sa isang pinaborang sambahayan.
Isaias 4:5-6
Ang Dating Biblia 19055At ang Panginoon ay lilikha sa itaas ng buong tahanan ng bundok ng Sion, at sa itaas ng kaniyang mga kapulungan ng isang ulap at usok sa araw, at ng liwanag ng nagniningas na apoy sa gabi: sapagka't sa itaas ng lahat ng kaluwalhatian ay magkakaroon ng isang kubong na kayo.
6At magkakaroon ng kanlungan upang maging lilim sa kaarawan laban sa init, at upang maging kanlungan at kublihan sa bagyo at sa ulan.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Isaias 4:1 sa “At pitong babae ay magsisihawak sa isang lalake sa araw na yaon, na mangagsasabi, Kami ay magsisikain ng aming sariling tinapay, at mangagsusuot ng aming…”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Isaias 4:3: “At mangyayari, na siyang naiwan sa Sion, at siyang nalabi sa Jerusalem, tatawaging banal, sa makatuwid baga'y bawa't nasusulat sa mga nabubuhay sa…”
Ang huling himig
Iniiwan ng Isaias 4:6 sa mambabasa ang “At magkakaroon ng kanlungan upang maging lilim sa kaarawan laban sa init, at upang maging kanlungan at kublihan sa bagyo at sa ulan.”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang aming, araw, isang, itaas, Jerusalem, Panginoon na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- kadustaan
- Kahihiyan o mababang pagtingin ng iba sa kalagayan ng tao.
- nangakatanan
- Mga nakatakas o nakaligtas mula sa panganib o kapahamakan.
- kapulungan
- Mga pagtitipon ng tao para sa pagsamba o usapin ng pamayanan.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Wala pang eksaktong tugmang media na nakatala para sa siping ito. Ikakabit ng ulat ng pagkakasundo ang bagong materyal kapag mayroon na.