Ang malaking larawan
Nalaman ni Jeremias na may mga taong malapit sa kanya na gustong pumatay sa kanya. Itinatanong niya ngayon sa Panginoon kung bakit tila umuunlad ang mga taksil. Sumasagot ang Diyos sa kanyang propeta na may mas mabibigat pang pagsubok na darating. Hindi dapat pagtiwalaan kahit ang kamag-anak dahil lamang mabait magsalita. Lumalawak ang tanaw sa Israel, ang bayang may tipan sa Diyos, at sa winasak nilang lupain. Kasama ng mga kaaway na kapitbahay, bubunutin ang Juda, kaharian sa timog. Gayunman, may pangako ring may kondisyon sa mga kapitbahay: maaari silang bumalik at magkaroon ng lugar sa bayan ng Diyos.
Sa kabanatang ito
- Bakit Gumiginhawa ang Walang Katapatan Jeremias 12:1-4
Nagsisimula si Jeremias sa pagkilalang matuwid ang Diyos.
- Mas Mabigat na Pagsubok sa Sariling Tahanan Jeremias 12:5-6
Sinasabi ng Diyos na mas susubok kay Jeremias ang pakikipagkarera sa kabayo kaysa pagtakbo kasabay ng tao.
- Nagiging Ilang ang Minamahal na Lupain Jeremias 12:7-13
Ipinahahayag ng Diyos na iniwan niya sa kaaway ang minamahal niyang bayan.
- Maaaring Matuto ang mga Binunot na Kapitbahay Jeremias 12:14-17
Bumaling ang Diyos sa mapaminsalang mga karatig-bansang umagaw sa mana ng kanyang bayan.
Pangunahing katotohanan
Binabalaan ng Diyos si Jeremias tungkol sa mas malalim na pagtataksil at hinahatulan ang nasirang lupain. Nag-aalok din siya ng lugar sa kanyang bayan para sa mga kapitbahay na ibabalik, kung matututuhan nila ang kanyang mga daan.
Kasulatan sa tabi ng buod
Jeremias · Ang Dating Biblia 1905 · 17Jeremias 12:1-4
Bakit Gumiginhawa ang Walang Katapatan
Nagsisimula si Jeremias sa pagkilalang matuwid ang Diyos. Gayunman, gusto niyang itanong kung bakit maginhawa ang mga taksil. Tila matatag silang itinanim ng Diyos at namumunga sila. Binabanggit nila siya ngunit malayo ang kanilang kalooban. Sinasabi ni Jeremias na kilala at nasubok ng Diyos ang sarili niyang puso. Hinihiling niyang dalhin ang masasama sa katayan. Dahil sa kanilang kasamaan, nagluluksa ang lupain, natutuyo ang halaman, at nawawala ang mga hayop. Kumikilos silang para bang walang makakakita sa kanilang huling hantungan, habang nagdurusa ang mga nasa paligid nila.
Sa araw-araw na buhay
Pinanonood ng tagamasid sa pangisdaan ang di-tapat na negosyanteng nagbababa ng malaking huli sa tabi ng napinsalang baybayin. Nasa kanyang mga dokumento ang mga ulat ng pinsalang hindi pa sinasagot, habang lumalaki ang negosyo ng lalaki. Itinatanong niya sa kanyang tagapangasiwa kung bakit walang naging kilos dahil sa ebidensiya. Sa Diyos dumudulog si Jeremias at hinihingi niya ang kamatayan ng masasama, hindi opisyal na pagsisiyasat.
Pansinin
Jeremias 12:2 Malapit ang Diyos sa bibig nila ngunit malayo sa kalooban sa talata 2. Kaya bahagi ng reklamo ang pananalitang panrelihiyon. Kasama nito ang matatag nang pagkasanay sa pagtataksil.
Jeremias 12:1-4
Ang Dating Biblia 19051Ikaw ay matuwid, Oh Panginoon, nang ako'y makipagtalo sa iyo; gayon ma'y makikipagmatuwiranan ako sa iyo: bakit gumiginhawa ang lakad ng masama? bakit nangatitiwasay silang lahat na nagsisigawa ng may lubhang kataksilan?
2Iyong itinanim sila, oo, sila'y nangagkaugat; nagsisitubo, oo, sila'y nangagbubunga: ikaw ay malapit sa kanilang bibig, at malayo sa kanilang mga puso.
3Nguni't ikaw, Oh Panginoon, nakakakilala sa akin; iyong nakikita ako, at tinatarok mo ang aking puso: itaboy mo silang gaya ng mga tupa sa patayan, at ihanda mo sila sa kaarawan ng pagpatay.
4Hanggang kailan tatangis ang lupain, at matutuyo ang mga damo sa buong lupain? dahil sa kasamaan nila na nagsisitahan doon, nilipol ang mga hayop, at ang mga ibon; sapagka't kanilang sinabi, Hindi niya makikita ang ating huling kawakasan.
Jeremias 12:5-6
Mas Mabigat na Pagsubok sa Sariling Tahanan
Sinasabi ng Diyos na mas susubok kay Jeremias ang pakikipagkarera sa kabayo kaysa pagtakbo kasabay ng tao. Inihahambing ng ikalawang tanong ang ligtas na lupa sa nakatatakot na kalagayan ng Jordan, kalapit na ilog. Nagbababala ang mga larawang ito na hindi pa ang kasalukuyang pagod ang pinakamahirap na darating. Pagkatapos, pinapangalanan ng Diyos ang panganib sa sariling pamilya ng propeta. Nagtaksil ang kanyang mga kapatid at kamag-anak at sumigaw laban sa kanya. Hindi dapat makuha ng mabubuting salita ang kanyang tiwala. Hindi inaalis ng sagot ang kanyang sakit. Inihahanda siyang harapin ang pagtutol sa lugar na inaasahan niyang ligtas.
Sa araw-araw na buhay
Pinanonood ng tagapagturo sa pag-akyat ang baguhang nahihirapan sa mababang pader na pangsanay. Pagkatapos, itinuro niya ang lantad na rutang susunod nilang aakyatin. Sinuri niya ang pagkakakabit ng panaling pangkaligtasan ng pinagkakatiwalaang kasama at nakitang hindi ito ligtas. Hindi garantiya ng kaligtasan ang pamilyar na kasama. Sadyang pagtataksil ng pamilya ang babala ng Diyos kay Jeremias. Maling paghahanda sa pag-akyat ang natuklasan ng tagapagturo.
Pansinin
Jeremias 12:6 Kamag-anak, hindi malayong kaaway, ang pinapangalanan ng babala sa talata 6. Kaya napakasakit marinig ng propeta ang utos na huwag magtiwala sa mabait na pananalita.
Jeremias 12:5-6
Ang Dating Biblia 19055Kung ikaw ay tumakbo na kasama ng nangaglalakad, at kanilang pinagod ka, paano ngang makikipagunahan ka sa mga kabayo? at bagaman sa lupain ng kapayapaan ay tiwasay ka, gayon ma'y paano ang gagawin mo sa kapalaluan ng Jordan?
6Sapagka't ang iyong mga kapatid man at ang sangbahayan ng iyong magulang, ay nagsigawa ring may kataksilan sa iyo; nagsihiyaw rin ng malakas sa hulihan mo: huwag mong paniwalaan sila, bagaman sila'y nangagsasalita ng mga mabuting salita sa iyo.
Jeremias 12:7-13
Nagiging Ilang ang Minamahal na Lupain
Ipinahahayag ng Diyos na iniwan niya sa kaaway ang minamahal niyang bayan. Umatungal laban sa kanya na parang leon ang sarili niyang mana. Inilalarawan niya ito bilang batik-batik na ibong napapaligiran ng mapanlabang mga ibon at gutom na hayop. Niyurakan ng mga pinuno ang kanyang ubasan hanggang masira, at walang nagmalasakit sa pagkawasak. Tumatawid ngayon ang mga mananalakay sa kalbong kaitaasan. Umaabot ang tabak ng Diyos sa buong lupain, at walang natitirang kapayapaan. Tinik ang inaani sa bukid na tinamnan ng trigo. Walang pakinabang ang masakit na paggawa. Inilalantad ng bigong ani ang matinding galit sa likod ng pagkawala ng lupa at kabuhayan.
Sa araw-araw na buhay
Tumatawid ang tagasuri ng sakahan sa mga iniwang taniman matapos ang matagal na alitan. Nakikita niya ang tinik kung saan dating umaasa ng butil ang mga pamilya. Itinatala niya ang mga sirang daluyan at bukid na hindi na ligtas bungkalin ng anumang sambahayan. Makikita sa bawat walang-lamang tudling ang nasayang na paggawa. Sinasabi ni Jeremias na galit ng Diyos ang nagdadala ng pagkasirang ito sa sarili niyang mana. Pinsala ang itinatala ng tagasuri nang hindi naghahayag ng sanhi nito sa Diyos.
Pansinin
Jeremias 12:11 Walang nagmamalasakit sa pagkawasak sa talata 11. Hindi lamang pagkawala na bibilangin ang sirang lupain. Bahagi mismo ng sakdal ang kawalan ng malasakit ng bayan.
Jeremias 12:7-13
Ang Dating Biblia 19057Aking pinabayaan ang aking bahay, aking itinakuwil ang aking mana; aking ibinigay ang giliw na sinta ng aking kaluluwa sa kamay ng kaniyang mga kaaway.
8Sa akin ang mana ko ay naging parang leon sa gubat: kaniyang inilakas ang kaniyang tinig laban sa akin; kaya't aking ipinagtanim siya.
9Ang akin bagang mana sa akin ay naging parang mangdadagit na ibong batikbatik? ang mga mangdadagit na ibon baga ay laban sa kaniya sa palibot? kayo'y magsiyaon, inyong pagpulungin ang lahat na hayop sa parang, inyong dalhin sila rito upang magsipanakmal.
10Sinira ng maraming pastor ang aking ubasan, kanilang niyapakan ng paa ang aking bahagi, kanilang ginawa ang aking mahalagang bahagi na ilang na sira.
11Kanilang ginawa, itong isang kagibaan; tumatangis sa akin, palibhasa'y sira; ang buong lupain ay nasira, sapagka't walang taong gumugunita.
12Mga manglilipol ay nagsidating sa lahat na luwal na kaitaasan sa ilang: sapagka't ang tabak ng Panginoon ay nananakmal mula sa isang dulo ng lupain hanggang sa kabilang dulo ng lupain walang taong may kapayapaan.
13Sila'y nangaghasik ng trigo, at nagsiani ng mga tinik: sila'y nangagpakahirap, at walang pinakikinabang: at kayo'y mangapapahiya sa inyong mga gawa, dahil sa mabangis na galit ng Panginoon.
Jeremias 12:14-17
Maaaring Matuto ang mga Binunot na Kapitbahay
Bumaling ang Diyos sa mapaminsalang mga karatig-bansang umagaw sa mana ng kanyang bayan. Bubunutin niya sila at ilalabas ang Juda mula sa kanila. Pagkatapos, maaawa siya at ibabalik ang mga tao sa sarili nilang lupain. Nakasalalay sa matututuhan nila ang isa pang pangako. Dati nilang tinuruan ang bayan ng Diyos na manumpa kay Baal, isang huwad na diyos. Kung matututuhan naman nilang igalang ang buhay na Panginoon, maaari silang maitatag sa gitna ng kanyang bayan. Ang bansang patuloy na tatanggi sa pagsunod ay hahantong sa lubos na pagbunot at paglipol.
Sa araw-araw na buhay
Nag-aalok ang magtatanim na nakabalik sa kanyang bukid ng lugar para sa katabing magsasaka sa pinagsasaluhang patubig, matapos ang maraming taong pagnanakaw ng tubig. Hinihingi ng bagong kasunduan na sundin ng kapitbahay ang mga tuntuning dati niyang itinurong labagin. Ang kanyang tugon ang magpapasya kung mananatiling bukas ang lugar. Pagiging kabilang sa kanyang bayan ang iniaalok ng Diyos sa mga bansa, hindi pagsapi sa patubig.
Pansinin
Jeremias 12:16 Iniaalok sa dating mga tagapagturo ng huwad na pagsamba ang pagiging mag-aaral sa talata 16. Hindi inaalis ng dati nilang impluwensiya ang pangako. Ngunit dapat nilang baguhin ang katapatang kanilang ipinalaganap.
Jeremias 12:14-17
Ang Dating Biblia 190514Ganito ang sabi ng Panginoon laban sa lahat na masama kong kapuwa, na nagsisigalaw ng mana sa aking bayang Israel, Narito, akin silang bubunutin sa kanilang lupain, at aking bubunutin ang sangbahayan ni Juda sa gitna nila.
15At mangyayari, na pagkatapos na aking mabunot sila, ako'y babalik at maaawa sa kanila; at aking ibabalik sila uli, bawa't tao ay sa kaniyang mana, at bawa't tao ay sa kaniyang lupain.
16At mangyayari, kung kanilang matutuhang masikap ang mga lakad ng aking bayan, ang pagsumpa sa pangalan ko, Buhay ang Panginoon; sa makatuwid baga'y gaya ng kanilang itinuro sa bayan ko na pagsumpa sa pangalan ni Baal: ay mangatatayo nga sila sa gitna ng aking bayan.
17Nguni't kung hindi nila didinggin, akin ngang bubunutin ang bansang yaon, na bubunutin at lilipulin sabi ng Panginoon.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Jeremias 12:1 sa “Ikaw ay matuwid, Oh Panginoon, nang ako'y makipagtalo sa iyo; gayon ma'y makikipagmatuwiranan ako sa iyo: bakit gumiginhawa ang lakad ng masama? bakit…”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Jeremias 12:9: “Ang akin bagang mana sa akin ay naging parang mangdadagit na ibong batikbatik? ang mga mangdadagit na ibon baga ay laban sa kaniya sa palibot? kayo'y…”
Ang huling himig
Iniiwan ng Jeremias 12:17 sa mambabasa ang “Nguni't kung hindi nila didinggin, akin ngang bubunutin ang bansang yaon, na bubunutin at lilipulin sabi ng Panginoon.”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang aking, kanilang, akin, lupain, Panginoon, sila na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- mana
- Pag-aari o bahaging natanggap, na dito ay lupain at bayan ng Diyos.
- pastor
- Mga pastol na ginagamit ditong larawan ng mga pinuno ng bayan.
- mangdadagit
- Mga ibong sumusunggab sa ibang hayop upang maging pagkain.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Wala pang eksaktong tugmang media na nakatala para sa siping ito. Ikakabit ng ulat ng pagkakasundo ang bagong materyal kapag mayroon na.