Ang malaking larawan
Naghahangad si Jeremias ng sapat na luha upang ipagluksa ang mga namatay sa kanyang bayan. Gusto rin niya ng lugar na malayo sa kanilang pandaraya. Sumasagot ang Diyos na naging kasanayan na nila ang pagsisinungaling. Sinisira nito ang tiwala kahit ng magkakamag-anak. Iiwan ng darating na hatol na walang laman ang mga bayan at pastulan. Pagkatapon at kamatayan ang haharapin ng Juda, ang kaharian sa timog, at ng kabisera nitong Jerusalem. Ngunit pinapangalanan din ng kabanata ang wastong batayan ng karangalan: pagkilala sa Panginoong nalulugod sa awa at katarungan. Hindi mapoprotektahan ng panlabas na tanda ng tipan ang pusong tumatanggi sa kanya.
Sa kabanatang ito
- Gustong Umiyak at Lumayo ng Propeta Jeremias 9:1-6
Nais ni Jeremias na pagmulan ng walang katapusang luha ang kanyang ulo para sa mga namatay.
- Huwad na Kapayapaan, Pagsubok at Pagkawasak Jeremias 9:7-11
Lilituhin at susubukin ng Diyos ang bayan.
- Tinanggihang Turo ang Dahilan ng Pagkasira Jeremias 9:12-16
Sino ang makapagpapaliwanag kung bakit nasunog at iniwan ang lupain?
- Pag-aralan ang Panaghoy sa Pagpasok ng Kamatayan Jeremias 9:17-22
Tinatawag ng Diyos ang mga bihasang tagapanangis na dumating agad at mamuno sa panaghoy.
- Pagkilala sa Diyos, Hindi Panlabas na Pag-aangkin Jeremias 9:23-26
Hindi batayan ng pagmamataas sa harap ng Diyos ang dunong, lakas, at yaman.
Pangunahing katotohanan
Nagdudulot ng dalamhati at hatol ang laganap na pandaraya. Itinuturo ng Diyos na ang tunay na karangalan ay nasa pagkilala sa kanyang awa at katarungan, hindi sa katayuan o panlabas na tanda.
Kasulatan sa tabi ng buod
Jeremias · Ang Dating Biblia 1905 · 26Jeremias 9:1-6
Gustong Umiyak at Lumayo ng Propeta
Nais ni Jeremias na pagmulan ng walang katapusang luha ang kanyang ulo para sa mga namatay. Naghahangad din siya ng matutuluyang panlalakbay sa ilang upang maiwan ang pagtataksil sa paligid niya. Binabaluktot na parang busog ang mga dila upang magpalipad ng kasinungalingan. Nananira ang kapitbahay at nandaraya ang kapatid. Hindi mapagkakatiwalaan ang karaniwang pananalita. Sinasanay ng mga tao ang sarili sa kabulaanan at napapagod sa paggawa ng mali. Sinasabi ng Diyos na pandaraya ang paraan nila ng pagtangging kilalanin siya. Hindi lamang takot sa dumarating na sakuna ang pinagmumulan ng pagnanais ng propetang makatakas. Nagdadalamhati rin siya sa kasamaan.
Sa araw-araw na buhay
Isinasara ng tagapamagitan sa komunidad ang kanyang kuwaderno matapos ang isa na namang pulong. Gumamit ang magkakamag-anak ng magiliw na salita upang ikubli ang pagbabanta sa bawat isa. Mag-isa siyang umupo sa pasilyo. Ipinagdadalamhati niya kapwa ang pinsala at ang pagbagsak ng tiwalang humahadlang sa pag-aayos. Nakaaakit nang lumayo. Ipinagluluksa ni Jeremias ang bayang nasa ilalim ng hatol ng Diyos. Sirang tiwala ng isang pamilya ang hinaharap ng tagapamagitan.
Pansinin
Jeremias 9:5 Tinuruan ang dila na magsinungaling sa talata 5. Kasanayang pinaghusayan ang pandaraya. Kaya bunga ng patuloy na kasamaan ang pagod, hindi ng isang di-sinasadyang pagkakamali.
Jeremias 9:1-6
Ang Dating Biblia 19051Oh kung ang aking ulo lamang ay maging tubig, at ang aking mga mata ay bukalan ng mga luha, upang ako'y makaiyak araw at gabi dahil sa pagkamatay ng anak na babae ng aking bayan!
2Oh kung magkaroon ako sa ilang ng patuluyan sa mga naglalakad; upang aking maiwan ang aking bayan, at lisanin ko sila! sapagka't silang lahat ay mangangalunya, kapulungan ng mga taong taksil!
3At pinamimilantik nila ang kanilang dila gaya ng kanilang busog, dahil sa kabulaanan; at sila'y nagsisitakas sa lupain, nguni't hindi para sa katotohanan: sapagka't sila'y nagpatuloy mula sa kasamaan hanggang sa kasamaan, at hindi nila ako nakikilala, sabi ng Panginoon.
4Mangagingat bawa't isa sa inyo sa kaniyang kapuwa, at huwag kayong mangagkatiwala sa kanino mang kapatid; sapagka't bawa't kapatid ay mangaagaw, at bawa't kapuwa ay makikisama sa mapanirang puri.
5At mangagdaya bawa't isa sa kanila sa kaniyang kapuwa, at hindi mangagsasalita ng katotohanan: kanilang tinuruan ang kanilang dila na magsalita ng kabulaanan; sila'y nangagpakapagod upang gumawa ng kasamaan.
6Ang iyong tahanan ay nasa gitna ng pangdadaya: dahil sa pangdadaya ay ayaw silang kumilala sa akin, sabi ng Panginoon.
Jeremias 9:7-11
Huwad na Kapayapaan, Pagsubok at Pagkawasak
Lilituhin at susubukin ng Diyos ang bayan. Alam niya ang kanilang pandaraya. Parang matalim na pana ang dila nila. Sa likod ng magiliw na salita ay planong tambangan ang kapwa. Hindi makaliligtas sa kanyang tugon ang ganitong asal. Kumakalat ang pagluluksa sa bundok at pastulan habang iniiwan ng apoy na walang tao ang mga daan. Wala nang marinig na baka, at umalis ang mga ibon at ligaw na hayop. Magiging bunton at tahanan ng mga hayop ang kabisera. Mawawalan ng residente ang mga bayan ng Juda. Umaabot ang hatol sa lupaing pinagsasaluhan ng kanilang buhay, hindi lamang sa mga taong tumulong sirain ito sa pamamagitan ng kasinungalingan.
Sa araw-araw na buhay
Naglalakad ang mamamahayag sa kanayunan sa pastulang iniwan matapos magkawatak-watak ang komunidad sa matagal na alitan. Naririnig sa katahimikan ang pagkawala ng mga baka at kawalan ng dumaraan. Maingat niyang itinatala ang mga wala na, tulad ng pagtatala sa mga nasirang gusali. Pagwasak sa lupain ang tugon ng Diyos sa pandaraya. Itinatala ng mamamahayag ang pagkawala nang hindi ipinapaliwanag ang sanhi nito sa Diyos.
Pansinin
Jeremias 9:8 Magkasama sa iisang tao ang mapayapang pananalita at lihim na pagtambang sa talata 8. Nasisira ng kasinungalingan ang tiwala dahil itinatago ng mga salitang nagpapaligtas ang balak na manakit.
Jeremias 9:7-11
Ang Dating Biblia 19057Kaya't ganito ang sabi ng Panginoon ng mga hukbo, Narito, aking lilituhin sila, at susubukin sila; sapagka't ano pa ang aking magagawa, dahil sa anak na babae ng aking bayan?
8Ang kanilang dila ay panang nakamamatay; nagsasalita ng karayaan: nagsasalitang may kapayapaan ng kaniyang bibig sa kaniyang kapuwa, nguni't bumabakay siya ng kaniyang puso sa kaniya.
9Hindi ko baga dadalawin sila dahil sa mga bagay na ito? sabi ng Panginoon; hindi baga manghihiganti ako sa isang bansa na gaya nito?
10Sa mga bundok ay maglalakas ako ng pagiyak at pananangis, at sa mga sabsaban sa ilang ay panaghoy, sapagka't nasunog ang mga yaon, na anopa't walang dumaraan; hindi man narinig ng mga tao ang angal ng kawan; ang mga ibon sa himpapawid at gayon din ang mga hayop sa parang ay nagsitakas, ang mga ito'y nagsiyaon.
11At aking gagawin na mga bundok ang Jerusalem, na tahanang dako ng mga chakal; at aking sisirain ang mga bayan ng Juda, na walang mananahan.
Jeremias 9:12-16
Tinanggihang Turo ang Dahilan ng Pagkasira
Sino ang makapagpapaliwanag kung bakit nasunog at iniwan ang lupain? Sinusubok ng tanong ang karunungan sa harap ng nangyari. Ibinibigay ng Diyos ang dahilan. Pinabayaan ng bayan ang turong inilagay niya sa harap nila, at tinanggihan ang kanyang tinig. Sinunod nila ang matigas nilang puso at mga Baal, mga huwad na diyos na itinuro ng mga ninuno nilang paglingkuran. Larawan ng darating na hirap ang mapait na pagkain at inumin. Ikakalat sila ng Diyos sa mga bansang hindi nila kilala, at ipahahabol sa tabak. Hindi dahilan ang minanang gawain. Itinuro ang mali sa maraming salinlahi, ngunit salungat pa rin ito sa hayag na utos ng Diyos.
Sa araw-araw na buhay
Itinatanong ng nagsasanay sa pagsukat ng kalidad ng tubig kung bakit nananatiling marumi at nakalalason ang sapa sa kabila ng matagal nang nakaugalian sa paggamit nito. Ipinakikita ng tagapangasiwa ang nakasulat na mga babala at ang pagtatapon na ipinasa ng magulang sa anak. Pinanatili ng tradisyon ang pinsala sa halip na gawing ligtas ang gawain. Ipinatatapon ng Diyos ang kanyang bayan. Hindi maipapaliwanag ng maruming tubig lamang ang hatol na iyon.
Pansinin
Jeremias 9:14 Itinuro ng naunang mga salinlahi ang huwad na pagsamba sa talata 14. Ipinaliliwanag nito kung paano lumaganap ang gawain. Hindi nito inaalis ang pananagutan ng kasalukuyang bayan sa pagtanggi sa tinig ng Diyos.
Jeremias 9:12-16
Ang Dating Biblia 190512Sino ang pantas na makakaunawa nito? at sino siya na pinagsalitaan ng bibig ng Panginoon, upang kaniyang maipahayag? bakit ang lupain ay napupugnaw at nasusunog na parang ilang, na anopa't walang dumaraan?
13At sinabi ng Panginoon, Sapagka't kanilang pinabayaan ang aking kautusan na aking inilagay sa harap nila, at hindi nagsisunod sa aking tinig, o nilakaran man nila;
14Kundi sila'y nagsisunod sa pagmamatigas ng kanilang sariling puso, at nagsisunod sa mga Baal, na itinuro sa kanila ng kanilang mga magulang;
15Kaya't ganito ang sabi ng Panginoon ng mga hukbo, ng Dios ng Israel, Narito, aking pakakanin sila, ang bayang ito, ng ajenjo, at bibigyan ko sila ng inuming mapait upang inumin.
16Akin ding pangangalatin sila sa gitna ng mga bansa, na hindi nakilala kahit nila o ng kanilang mga magulang man; at ipahahabol ko sila sa tabak, hanggang sa aking malipol sila.
Jeremias 9:17-22
Pag-aralan ang Panaghoy sa Pagpasok ng Kamatayan
Tinatawag ng Diyos ang mga bihasang tagapanangis na dumating agad at mamuno sa panaghoy. Nagpapaluha ang kanilang daing sa mga taong nagluluksa sa nawalang tahanan at lupain. Dapat turuan ng mga babae ang kanilang anak at kapitbahay na managhoy. Pumasok na ang kamatayan sa mga bintana at palasyo. Nawawala ang mga bata sa labas at mga binata sa lansangan. Nakahandusay ang mga bangkay na parang dumi o ginapas na butil na walang nagtitipon. Tahasang pinapangalanan ang malawakang kamatayan. Pampublikong pagluluksa ang angkop na marinig sa ibinabalitang pagkawala, hindi ang dating pananalitang may kumpiyansang tumatanggi sa panganib.
Sa araw-araw na buhay
Naghahanda ng tahimik na pagtitipon ang tagapag-ayos ng tulong sa mga nagdadalamhati matapos mamatayan nang marami ang komunidad. Tinutulungan ng mga bihasa sa pagluluksa ang nakababata na humanap ng salita. Hindi sila pinipilit na gumaan ang loob o gawing palabas ang pagkawala. Nagbibigay ng pampublikong lugar sa lungkot ang sama-samang panaghoy. Ibinabalita ng Diyos ang darating na mga kamatayan. Inaalagaan ng tagapag-ayos ang mga taong namatayan na ng mahal sa buhay.
Pansinin
Jeremias 9:20 Tinuturuan ng panaghoy ang mga anak na babae at kapitbahay sa talata 20 dahil hindi lamang mga bihasang tagapanangis ang saklaw ng pagkawala. Magiging wikang pinagsasaluhan ng mga sambahayan ang dalamhati, hindi tungkulin ng mga dalubhasa lamang.
Jeremias 9:17-22
Ang Dating Biblia 190517Ganito ang sabi ng Panginoon ng mga hukbo, Kayo'y mangagdilidili, at magsitawag ng mga tagapanangis na babae, upang sila'y mangakaparito; at inyong ipasundo ang mga bihasang babae, upang sila'y mangakaparito:
18At mangagmadali sila, at mangaglakas sila ng panangis dahil sa atin, upang ang ating mga mata ay daluyan ng mga luha, at ang ating mga talukapmata ay labasan ng tubig.
19Sapagka't ang tinig ng panangis ay naririnig mula sa Sion, Ano't tayo'y nasisira! tayo'y lubhang nangalito, sapagka't ating pinabayaan ang lupain, sapagka't kanilang ibinagsak ang ating mga tahanan.
20Gayon ma'y inyong dinggin ang salita ng Panginoon, Oh ninyong mga babae, at tanggapin ng inyong pakinig ang salita ng kaniyang bibig; at turuan ninyo ang inyong mga anak na babae ng panangis, at turuan ng bawa't isa ang kaniyang kapuwa ng panaghoy.
21Sapagka't ang kamatayan ay sumampa sa loob ng ating mga dungawan, ito'y pumasok sa ating mga palacio; upang ihiwalay ang mga anak sa labas, at ang mga binata sa mga lansangan.
22Salitain mo: Ganito ang sabi ng Panginoon, Ang mga bangkay ng mga tao ay mangabubuwal na parang dumi sa luwal na parang, at parang bigkis sa likod ng manggagapas: at walang dadampot.
Jeremias 9:23-26
Pagkilala sa Diyos, Hindi Panlabas na Pag-aangkin
Hindi batayan ng pagmamataas sa harap ng Diyos ang dunong, lakas, at yaman. Ang marangal na dahilan ay pagkilala sa kanya bilang Panginoong gumagawa ng awa, katarungan, at katuwiran sa lupa. Sa mga ito siya nalulugod. Aabot ang hatol sa mga bansa, kabilang ang Egipto, kaharian sa timog, at mga kalapit na Edom, Ammon, at Moab. Kasamang pinangalanan ang Juda. Ang pagtutuli, tanda sa katawan ng tipan ng Israel, ay hindi nag-aalis sa pananagutan ng mga pusong patuloy na lumalaban. Itinatanggi ng huling paghahambing na mapapalitan ng panlabas na tanda ang ugnayang dapat nitong ipahayag.
Sa araw-araw na buhay
Isinasantabi ng tagasuri ng samahan ng manggagawa ang yaman, tropeo, at sagisag ng pamilya ng mga kandidato. Itinatanong niya kung paano nila tinrato ang mga umaasa sa kanilang trabaho. Hindi sagot ang minanang sagisag sa tala ng pananakit. Dapat tumugma ang tunay na karangalan sa inaangking asal. May ugnayang kasama ang pagkilala sa awa at katarungan ng Diyos na hindi maipagkakaloob ng pagsusulit ng anumang samahan.
Pansinin
Jeremias 9:24 Awa at makatarungang pakikitungo sa lupa ang kinalulugdan ng Diyos sa talata 24. Kaya ang pagkilala sa kanya ay hindi lamang pagkakaroon ng tamang titulo o pagsapi sa wastong panlabas na pangkat.
Jeremias 9:23-26
Ang Dating Biblia 190523Ganito ang sabi ng Panginoon, Huwag magmapuri ang pantas sa kaniyang karunungan, o magmapuri man ang makapangyarihan sa kaniyang kapangyarihan, huwag magmapuri ang mayaman sa kaniyang kayamanan;
24Kundi magmapuri sa ganito ang lumuluwalhati, na kaniyang nauunawa, at kaniyang nakikilala ako, na ako ang Panginoon na nagsasagawa sa lupa ng kagandahang-loob, kahatulan at katuwiran; sapagka't sa mga bagay na ito ay nalulugod ako, sabi ng Panginoon.
25Narito, ang mga kaarawan ay dumarating, sabi ng Panginoon, na aking parurusahan silang lahat na nangatuli sa hindi tunay na pagkatuli.
26Ang Egipto, at ang Juda, at ang Edom, at ang mga anak ni Ammon, at ang Moab, at lahat ng nagsisigupit ng laylayan ng kaniyang buhok, na nagsisitahan sa ilang; sapagka't lahat ng mga bansa ay hindi tuli, at ang buong sangbahayan ni Israel ay hindi tuli sa puso.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Jeremias 9:1 sa “Oh kung ang aking ulo lamang ay maging tubig, at ang aking mga mata ay bukalan ng mga luha, upang ako'y makaiyak araw at gabi dahil sa pagkamatay ng anak…”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Jeremias 9:12: “Sino ang pantas na makakaunawa nito? at sino siya na pinagsalitaan ng bibig ng Panginoon, upang kaniyang maipahayag? bakit ang lupain ay napupugnaw at…”
Ang huling himig
Iniiwan ng Jeremias 9:26 sa mambabasa ang “Ang Egipto, at ang Juda, at ang Edom, at ang mga anak ni Ammon, at ang Moab, at lahat ng nagsisigupit ng laylayan ng kaniyang buhok, na nagsisitahan sa…”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang aking, kaniyang, Panginoon, sapagka't, hindi, sila na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- ajenjo
- Mapait na halaman na ginagamit dito bilang larawan ng paghihirap.
- tagapanangis
- Mga taong namumuno sa hayagang pagluluksa para sa mga namatay.
- bigkis
- Taling kumpol ng mga tangkay na pinutol sa pag-aani.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.
