May patyo at talaan ng pagtutuos ang santuwaryo

Ang dambanang pagsusunugan ng handog ay gawa sa kahoy na akasia, limang siko ang haba at lapad at tatlong siko ang taas. Ang Hebreong mizbeach ay mula sa zavach, maghain. Humigit-kumulang pito't kalahating talampakan ang bawat gilid nito, kaya ito ang pinakamalaking indibiduwal na kasangkapan sa santuario.

Ang apat na sungay ng dambana ay kaputol ng mismong kahoy at binalot ng tanso. Katulad nito ang pagkakagawa ng mga sungay ng dambanang suuban, ngunit ginto ang balot doon. Sa Exodo 29:12, sa mga sungay na ito inilalagay ang dugo ng handog sa pagtatalaga ng mga saserdote, kaya gumaganang bahagi ang mga ito.

Lahat ng kasangkapan ng dambana ay tanso. Ang mga kawa ay para sa pag-aalis ng abo, ang mga pala ay pansalok, at ang mga mangkok na mizraqot ay kaugnay ng pandiwang zaraq, paghahagis o pagsaboy, dahil ginagamit sa dugo. Ang mga pangalawit ay para sa karne, at ang mga suuban ay para sa apoy o baga.

Isang tansong salang anyong lambat ang inilagay sa ibaba ng gilid ng dambana, hanggang sa kalahatian nito. Ang Hebreong mikhbar ay isang salang o lambat. Pinagtatalunan ang gamit nito: maaaring pinapatungan ng apoy sa loob ng kuluong na dambana, o maaaring panlabas na lattice na nagpapapasok ng hangin at nagpapalabas ng abo.

Apat na argolya ang ibinubo sa apat na sulok ng tansong salang upang daanan ng mga pingga. Dahil ang mga argolya ay nakakabit sa mismong salang at kailangang maabot mula sa labas, nagbibigay ito ng mahalagang batayan sa pagbasa na ang salang ay umaabot hanggang panlabas na bahagi ng dambana.

Ang mga pingga ng dambana ay kahoy na akasia na binalot ng tanso. Sa buong santuario, tumutugma ang metal ng mga pingga sa kasangkapang binubuhat nila: ginto para sa kaban, dulang, at dambanang suuban, ngunit tanso para sa dambanang pagsusunugan ng handog sa looban.

Ipinasok ang mga pingga sa mga argolya sa mga tagiliran upang mabuhat ang dambana. Ang dambana ay kuluong at yari sa mga tabla. Ang Hebreong nevuv luchot ay literal na kuluong ng mga tabla. Dahil hindi kayang tiisin ng kahoy lamang ang apoy, ipinalagay nina Rashi at iba pa na pinupuno ito ng lupa kapag ginagamit, kaugnay ng Exodo 20:24.

Ang tansong hugasan at tungtungan nito ay ginawa mula sa mga salamin ng mga babaeng naglilingkod sa pintuan ng tabernakulo ng kapisanan. Ang pandiwang tsove'ot ay ginagamit din para sa organisadong paglilingkod, kabilang ang gawain ng mga Levita sa Mga Bilang 4:23. Yamang hindi pa nakatayo ang tabernakulo, maaaring ang pintuang tinutukoy ay yaong naunang tolda sa Exodo 33:7.

Sa timugang panig ng looban ay may isang daang siko ng pinong telang lino, humigit-kumulang isang daan at limampung talampakan. Limang siko ang taas ng mga tabing ayon sa talata 18, kalahati lamang ng sampung sikong taas ng tabernakulo. Kaya makikita pa rin ang mismong tolda sa ibabaw ng pader ng looban.

Dalawampung haligi ang nakahanay sa isang daang siko ng timugang bahagi, kaya humigit-kumulang limang siko ang pagitan. Matagal nang palaisipan kung paano binibilang ang mga haliging nasa sulok, sapagkat kapag pinagsama ang bilang sa apat na panig ay lumalabas na animnapu. Tanso ang mga tungtungan, ngunit pilak ang mga sima at pilete.

Ang hilagang panig ay eksaktong tumutugma sa timog: isang daang siko ang haba, dalawampung haligi, at dalawampung tansong tungtungan, na may mga sima at pilete na pilak. Bahagya lamang naiiba ang ayos ng mga salita. Ang looban ay isang payak at simetrikong parihaba sa paligid ng tabernakulo.

Limampung siko ang lawak ng kanlurang panig, na may sampung haligi at sampung tungtungan. Dahil isang daang siko ang haba ng looban at limampu ang lapad, maaari itong hatiin sa dalawang parisukat na tiglimampung siko. Karaniwang inilalagay ng mga rekonstruksiyon ang tabernakulo sa kanlurang parisukat, bagaman hindi ito tahasang sinasabi ng Exodo.

Limampung siko rin ang silangang panig, ngunit dito ay haba lamang muna ang ibinibigay. Ang dahilan ay makikita sa mga susunod na talata: narito ang pintuang-daan ng looban. Ang buong limampung siko ay hinahati sa pasukan at sa dalawang pangkat ng tabing sa magkabilang panig nito.

Sa isang panig ng pintuang-daan ay may labinlimang siko ng tabing na sinusuportahan ng tatlong haligi at tatlong tungtungan. Ang Hebreong katef ay literal na balikat. Kaya ang dalawang labinlimang sikong bahagi sa magkabilang panig ay parang mga balikat na pumapaligid sa mas makulay na pasukan sa gitna.

Pareho ang kabilang panig ng pintuang-daan: labinlimang siko ng tabing, tatlong haligi, at tatlong tungtungan. Kapag pinagsama ang labinlimang siko sa bawat panig at ang dalawampung sikong lapad ng pasukan, eksaktong limampung siko ang kalalabasan, katumbas ng sukat ng silangang panig sa talata 13.

Lahat ng karaniwang tabing sa paligid ng looban ay pinong lino. Kapag pinagsama ang mga bahaging walang pintuan, umaabot ang puting lino sa dalawang daan at walumpung siko, humigit-kumulang apat na raan at dalawampung talampakan. Bukod dito ang dalawampung sikong makulay na tabing ng pasukan sa silangan.

Tanso ang mga tungtungan ng mga haligi, samantalang pilak ang mga sima, pilete, at balot ng mga kapitel. Ang pilak na balot sa mga kapitel ay hindi binanggit sa mga tagubilin ng Exodo 27 at unang lumilitaw dito sa ulat ng natapos na gawain. Ayon sa talata 28, nagmula ito sa natirang pilak ng sensus.

Ang tabing sa pintuang-daan ay gawa sa burdang bughaw, kulay-ube, pula, at pinong lino. Dalawampung siko ang haba at limang siko ang taas, kapantay ng iba pang tabing ng looban. Katulad ito ng tabing sa pintuan ng tabernakulo at malinaw na naiiba sa puting lino sa magkabilang panig.

Apat na haligi at apat na tansong tungtungan ang sumuporta sa pintuang-daan ng looban, na may pilak na mga sima, balot ng kapitel, at pilete. Ang pasukang ito ay may apat na haligi, ang pasukan ng tabernakulo ay may lima sa 36:38, at ang panloob na lambong ay may apat sa 36:36.

Lahat ng tulos para sa tabernakulo at sa looban ay tanso. Ipinahihiwatig ng pagkakaroon ng mga tulos para sa mismong tabernakulo na ang mga pantakip nito ay pinananatiling matatag sa pamamagitan ng mga tali at tulos gaya ng karaniwang tolda. Kahit ang pinakamaliit na kagamitang nakabaon sa lupa ay gawa sa tansong ginagamit din sa dambana.

Dito nagsisimula ang talaan ng mga materyales ng tabernakulo ng patotoo. Ang Hebreong pequdei ay mga bilang o pagtutuos, mula sa paqad, magbilang o magtipon. Si Ithamar, bunsong anak ni Aaron, ang namamahala sa talaang ito. Sa Mga Bilang 4:28 at 4:33, siya rin ang nangangasiwa sa mga Levitang nagdadala ng mga tabing at balangkas.

Ginawa ni Bezaleel na anak ni Uri at apo ni Hur ang lahat ng iniutos ng Panginoon kay Moises. Si Moises ang tumanggap ng utos, ngunit kinikilala si Bezaleel bilang tapat na nagsakatuparan nito kahit sa pamamagitan lamang ni Moises niya natanggap ang mga tagubilin. Inuulit dito ang parehong tala ng kanyang angkan mula 31:2 at 35:30.

Kasama ni Bezaleel si Aholiab na anak ni Ahisamac mula sa lipi ni Dan. Tatlong uri ng kasanayan ang iniuugnay sa kanya: pag-ukit, bihasang pagdidisenyo, at pagbuburda sa bughaw, kulay-ube, pula, at lino. Dahil si Bezaleel ang madalas pangalanang kaugnay ng kahoy at metal, makatwirang hinuha na pangunahing larangan ni Aholiab ang mga tela.

Ang lahat ng gintong ginamit sa gawain ng santuario ay dalawampu't siyam na talento at pitong daan at tatlumpung siklo, o 87,730 siklo sa kabuuan, halos isang tonelada. Ang siklo ng santuario ay isang itinakdang pamantayan ng timbang na may dalawampung gerah ayon sa Exodo 30:13.

Ang pilak mula sa mga lalakeng nabilang ay isang daang talento at isang libo't pitong daan at pitumpu't limang siklo. Naiiba ito sa ginto at tanso, na tinatawag na handog. Ang pilak ay nagmula sa itinakdang halagang ibinayad ng mga nabilang, kaya pinananatiling hiwalay ng Exodo ang kusang handog at ang sapilitang halagang kaugnay ng sensus.

Bawat lalakeng dalawampung taong gulang pataas na kabilang sa bilang ay nagbigay ng isang beka, kalahati ng isang siklo. Ang beka ay literal na hati, at lumilitaw din ang salita sa Genesis 24:22 bilang timbang ng gintong alahas na ibinigay kay Rebekah. Ang bilang na 603,550 lalake ay eksaktong kapareho ng Mga Bilang 1:46.

Ang isang daang talentong pilak ay ginawang isang daang tungtungan para sa santuario at sa mga haligi ng lambong, tig-isang talento bawat tungtungan. Ang isang talento ay humigit-kumulang tatlumpu't apat na kilo. Sa Mga Bilang 7:8, apat na kariton at walong baka ang ibinigay sa mga Merarita na responsable sa pagdadala ng mabibigat na tabla at tungtungan.

Ang natitirang 1,775 siklong pilak, humigit-kumulang dalawampung kilo, ay ginamit sa mga sima, balot ng mga kapitel, at pilete ng mga haligi. Walang natitirang bahagi ng pilak ng sensus na basta inilagay sa imbakan. Iniuugnay ng talaan ang buong halaga sa tiyak na mga bahagi ng natapos na santuario.

Ang tansong handog ay pitumpung talento at 2,400 siklo, kabuuang 212,400 siklo. Higit doble ito sa bigat ng gintong ginamit at bumubuo sa pinakamalaking kabuuang bigat ng metal sa talaan, mahigit dalawang tonelada. Tinatawag itong tenufah, isang handog na itinataas o iwinawagayway, gaya rin ng gintong handog sa 35:22.

Ginamit ang tanso sa mga tungtungan sa pintuan ng tabernakulo, sa dambanang tanso, sa salang nito, at sa lahat ng kasangkapan ng dambana. Hindi kasama rito ang hugasan. Ang malamang na dahilan ay nasa talata 8: ang hugasan ay ginawa mula sa mga tansong salamin ng mga babae, isang hiwalay na pinagmulan sa pangkalahatang handog.

Nagtatapos ang talaan sa pinakamabababang bahagi ng santuario: mga tungtungan ng looban at pintuan nito, at lahat ng mga tulos ng tabernakulo at looban. Dalawang ulit lumilitaw ang diwang nasa palibot. Ang talaang nagsimula sa ginto ng banal na dako ay nagtatapos sa mga tansong tulos na inilalagay sa lupa kapag itinatayo ang tolda.