Malinis na puso, hindi lamang mas malinis na reputasyon

Iisang pandiwa ang dalawang ulit na ginagamit ng pamagat: si Nathan ay ‘naparoon sa kaniya’, pagkatapos na si David ay ‘pumaroon’ kay Bath-sheba, iisang Hebreong bo sa dalawa. Dumating ang propeta gaya ng pagdating ni David. Ang “pinawi” ay machah, punasan, ginamit sa paglilinis ng pinggan (2 Mga Hari 21:13) at sa pangalang binura sa aklat, “alisin mo ako … sa iyong aklat” (Exodo 32:32).

Ang “Hugasan” ay kabbes, pandiwa ng naglalaba, sa telang niyayapakan at pinapalo hanggang luminis, hindi sa paliligo ng katawan. Sa Hebreo ay ‘hugasan mo akong marami’ ang “Hugasan mo akong lubos”, paulit-ulit.

Payak na ‘nalalaman ko’ ang “kinikilala ko.” Ang “laging” ay tamid, ang salita ng palaging handog sa 50:8: nakatayo sa harap niya ang kaniyang kasalanan na kasintuloy ng araw-araw na hain. Sa 2 Samuel 12:13 ay dalawang salitang Hebreo lamang ang pagtatapat ni David kay Nathan, “Ako'y nagkasala laban sa Panginoon.”

Sinabi ni Nathan, “iyong ginawa na lihim” (2 Samuel 12:12); sumasagot ang awit na ginawa ito “sa iyong paningin.” Sinisipi ni Pablo ang ikalawang kalahati mula sa Griego sa Mga Taga-Roma 3:4, “Upang ikaw ay ariing ganap sa iyong mga salita,” bilang patunay na tapat ang Dios bagaman sinungaling ang bawat tao.

Ang “inanyuan” ay cholalti, iniluwal ako sa hirap ng panganganak, mula sa chul, mamilipit. Nagsisimula sa “Narito” ang bawat isa sa mga talatang 5 at 6, na magkatabing inilalagay ang kinalalagyan ng nagsasalita mula sa simula at ang nais ng Diyos sa kaniya.

Ang “mga loob na sangkap” ay tuchot, bihirang salitang sa ibang dako ay nasa Job 38:36 lamang, “Sinong naglagay ng karunungan sa mga pinakaloob na bahagi?”, at doon din ay ipinares sa karunungan. Ang “kubling bahagi” ay ang nakasarang dako, ang bahaging hindi nakikita ng iba.

Anyo ng pandiwa para sa kasalanan na ginamit nang pabaligtad ang “Linisin mo ako”: sa literal ay ‘alisan mo ako ng kasalanan’. Ang hisopo ay bigkis ng mga tangkay na ginagamit sa pagwiwisik ng dugo o tubig sa paglilinis: para sa gumaling na ketongin (Levitico 14:4–7), sa humipo ng patay (Mga Bilang 19:18), at sa mga pintuan sa Paskuwa, “isang bigkis na hisopo” (Exodo 12:22).

Ang “binali” ay mula sa dakah, durugin, ang ugat ng “pagsisisi” sa talatang 17. Ang galak na ipinaririnig ay maaaring salita ng kapatawaran gaya ng dinala ni Nathan: “Inalis din ng Panginoon ang iyong kasalanan; hindi ka mamamatay” (2 Samuel 12:13).

Bumabalik ang “pawiin” mula sa talatang 1, at kasama nito ay nagsasara ang unang kalahati ng awit sa pandiwang pinagbuksan nito, ngayon ay may idinagdag na “lahat.” Tapos na ang mga pakiusap para sa paglilinis; nagsisimulang humingi ng bagong bagay ang susunod na talata.

Ang “Likhaan” ay bara, ang pandiwang iniuukol ng Genesis 1 sa Diyos lamang. Ang “malinis” ay tahor, ang salitang pangritwal para sa karapat-dapat lumapit sa santuario. Ang “matuwid na espiritu” ay matatag na espiritu, nakhon, matibay at nakapirmi, ang salitang ginamit sa mga hakbang na “itinatag” sa 37:23.

Tatlong ulit lamang lumilitaw sa Lumang Tipan ang pariralang ‘banal na espiritu’, dito at sa Isaias 63:10–11, “kaniyang banal na Espiritu”; “santong Espiritu” ang basa ng Dating Biblia rito. Nakita ni David ang kahulugan ng pagkawala ng espiritu: sa mismong pagpapahid sa kaniya, “Ang Espiritu nga ng Panginoon ay humiwalay kay Saul” (1 Samuel 16:14).

Ang “kusang espiritu” ay nedivah, kusang-loob, mapagbigay, marangal, mula sa parehong ugat ng nedivim, ang mga maharlika, ng 47:9. Ang “Ibalik” ay shuv, isauli: minsang umiral ang galak at nawala.

Ang “mangahihikayat” ay shuv muli, ang pandiwa ng “Ibalik” sa talatang 12. Ibalik mo ang aking galak, at maibabalik sa iyo ang mga makasalanan: iisang pagbabalik, una sa iisang tao at pagkatapos ay ipinapasa sa iba.

Ang “pagbububo ng dugo” ay damim, maramihan ng dugo, ang salitang Hebreo para sa pagdanak ng dugo na humihingi ng pagtutuos; maramihan din ang “dugo” ng kapatid ni Cain na “dumadaing sa akin mula sa lupa” (Genesis 4:10). Sa tagpo ng pamagat ay pinangangalanan nito si Uria, na pinatay sa utos ni David (2 Samuel 11:15).

Nagsisimula sa talatang ito ang panalanging tatlong ulit isang araw sa sinagoga, gayundin ang panalangin sa umaga ng simbahan: “Oh Panginoon, bukhin mo ang aking mga labi.” Adonai, amo, ang pangalan sa Hebreo; naghihintay ang lingkod na bigyan ng kapangyarihang magsalita.

Maraming mambabasa ang nakapansing walang handog na itinakda ang kautusan para sa mga kasalanan ni David. Kamatayan ang parusa sa pangangalunya at pagpatay (Levitico 20:10), at ipinagbabawal ng Mga Bilang 35:31 ang pagtanggap ng “suhol sa buhay ng pumatay.” Sinasabi ng taludtod na hindi hain ang nais ng Diyos dito; maaari ring walang hain na magagamit.

Maramihan sa Hebreo ang “mga hain sa Dios”: ang mga handog na mismong nais ng Diyos. Ang “wawaling kabuluhan” ay bazah, ang pandiwang dalawang ulit na ginamit ni Nathan, “iyong niwalang kabuluhan ang salita ng Panginoon” at “iyong niwalan ng kabuluhan ako” (2 Samuel 12:9–10). Ang lalaking nagwalang-halaga sa Diyos ay nakikiusap na huwag siyang walang-halagahin.

Ang “mabuting kasayahan” ay ratson, paglingap, ang salita para sa handog na tinatanggap. Iniuugnay ng ilang tagapagpaliwanag ang mga kuta sa muling pagtatayo pagkatapos ng pagkabihag, nang sabihin ni Nehemias, “ating itayo ang kuta ng Jerusalem” (Nehemias 2:17); ang iba ay bumabasa ng panalangin ng hari para sa pagpapatibay ng lungsod.

Ang “mga hain ng katuwiran” ay parirala ng Mga Awit 4:5 at Deuteronomio 33:19. Ang “handog na susunuging buo” ay kalil, ang handog na sinusunog nang buo nang walang itinitira, “susunuging lahat sa Panginoon” (Levitico 6:22). Ang mga toro ang pinakamahal na hayop: nagwawakas ang awit sa isang dambanang puno.