[Taludtod 1] Naging mga bansa ang mga anak, may baybayin ang bawat lahi, Naglakbay ang mga sambahayan, muling tumindig ang mga hari. Nagtayo si Nimrod ng lungsod at lumawak ang kanyang pangalan, Hanggang sa kapatagan ng Sinar ay nagtipon ang sangkatauhan. [Pre-Koro] Laryo sa laryo, alkitran ang pagitan, Ayaw nilang magkahiwa-hiwalay sa daan. [Koro] Nagtayo sila ng pangalang aabot sa langit, Isang wika, isang tore, isang layuning mahigpit. Ngunit nabasag ang salita sa kanilang bibig, At ikinalat ng Diyos ang bawat angkan sa daigdig. [Taludtod 2] Pataas ang lungsod, hawak sila ng kapatagan, Sa gawa ng kanilang kamay inilagay ang karangalan. Bumaba ang PANGINOON at nakita ang paghihimagsik, Kaya pinag-iba ang wika at natigil ang paggawa nila. [Tulay] Babel ang alaala ng mga tinig na nahati, Ngunit tahimik na tumuloy ang lahi ni Sem sa bawat salinlahi. Eber, Peleg, Terah, at si Abram ay lumitaw, Sa mundong nagkawatak-watak, pangako'y sisilang nang malinaw. [Huling Koro] Nagtayo sila ng pangalang aabot sa langit, Isang wika, isang tore, isang layuning mahigpit. Natahimik ang monumento sa gitna ng kapatagan, Ngunit sa isang lahi ay babalik ang pagpapala sa sangkatauhan. [Wakas] Huminto ang tore, kumalat ang mga bansa, At sa unahan ng kuwento, lumitaw si Abram.