Mga tauhan ng Bibliya

Oseas

Inutusan siyang pakasalan ang babaeng iiwan siya, at pagkatapos ay inutusang bilhin itong muli.

Nanghula si Oseas sa mga huling dekada ng kahariang hilaga, at inihatid ang mensahe sa pamamagitan ng sarili niyang sambahayan bago pa ito ipangaral. Inutusan siyang kumuha ng asawang patutot, at ang tatlong anak ay pinangalanan bilang mga hatol: Jezreel, pagkatapos ay Lo-ruhama, hindi kinaawaan, pagkatapos ay Lo-ammi, hindi ko bayan. Nang maglaon ay inutusan siyang ibigin itong muli, at binili niya ito ng labinlimang pirasong pilak at isa’t kalahating omer ng sebada, na halos katumbas ng halaga ng isang alipin, at sinabihan itong hintayin siya.

Saan siya lumilitawOseas 1 hanggang 14

Oseas

Mag-scroll pababa para sa salaysay

Ang mga bahagi, sa pagkakasunod na ibinibigay ng teksto.

Ang salaysay ni Oseas

01
Oseas 1:2-9
Tatlong anak, tatlong hatol
Jezreel para sa dugo ng isang dinastiya, Lo-ruhama dahil nauubos na ang habag, at Lo-ammi, hindi ko bayan, na bumabaligtad sa pinakamatandang pangako sa tipan.
Hatol ang mga pangalan. Isinisilang ang isang bata, at natatanggap ng isang kaharian ang hatol laban dito. Pangalan ng pook ng pagdanak ng dugo ang Jezreel; ipinahahayag ng Loruhama ang pag-aalis ng awa; mismong pagiging bayan ng Diyos ang tinatamaan ng Loammi. Palalim nang palalim ang tinutumbok: una ang dinastiya, pagkatapos ang pag-iingat sa bansa, at sa huli ang ugnayang pinagmumulan ng pagkakakilanlan nito. Ang huling pangalan ay hindi lamang panibagong banta ng pagkatalo sa digmaan. Nilalagyan nito ng pagtanggi ang mga salitang nagtatag sa Israel bilang isang bayan.
Iniuugnay ng Aklat ng Oseas ang mabigat na pananalitang ito sa karaniwang takbo ng buhay-pamilya. May amang nagngangalang Diblaim si Gomer. Inawat sa pagsuso ang isang anak na babae bago ipinaglihi ang kasunod na lalaki. Hindi ito tatlong bansag na basta pinagsama sa isang talumpati. Sa mga pagsilang at pag-awat sa pagsuso, dinadala ang mensahe sa tunay na paglipas ng mga araw sa tahanan. Ngunit asal ng Israel ang tinutukoy ng paliwanag sa mga pangalan, hindi pagkakasalang ginawa ng mga bagong silang. Dala ng mga bata ang sakdal; ang bansa ang nasasakdal.
Lalong pinatatalim ng pagbubukod sa Juda ang babala, sa halip na gawing pangkalahatang pangako ng magandang bukas. Hindi sa busog, tabak, labanan, kabayo, o mangangabayo manggagaling ang pagliligtas dito. Isa-isang inaalis ng talata ang kagamitang maaaring ipagmalaki ng isang kaharian bilang sandigan nito. Mababali ang busog ng Israel; hindi naman ang sandata ng Juda ang magliligtas dito. Walang alinman sa dalawang kaharian ang may dahilan dito upang batiin ang sarili nitong hukbo.
Talata sa talata
1. 1:2
  Maaaring tumukoy ang pariralang babaeng mapakiapid sa kalagayan ni Gomer nang mag-asawa o sa pagtataksil na sumunod. Hindi nagbibigay ang talata ng hiwalay na tala ng pagkakasunod-sunod ng kanyang mga ginawa.
2. 1:3
  Sa unang pagsilang lamang tahasang sinasabing nagkaanak si Gomer ng lalaki para kay Oseas. Ang pagkawala ng katumbas na panghalip sa mga sumunod na tala ay hindi sapat upang matiyak kung sino ang ama ng dalawa pang bata.
3. 1:4
  Sinasang-ayunan ng Ikalawang Aklat ng Mga Hari 10:30 ang ginawa ni Jehu laban sa sambahayan ni Ahab, samantalang naghahayag ang Oseas ng hatol sa sambahayan ni Jehu dahil sa dugo ng Jezreel. Pinagtatalunan kung paano magkaugnay ang dalawang pagtatasa; hindi nilulutas ng Oseas ang tensiyong iyon dito.
4. 1:6
  Ang Loruhama ay nangangahulugang hindi kinaawaan o hindi pinagpakitaan ng awa. Sambahayan ng Israel ang tinutukoy ng paliwanag, na ibinubukod sa Juda sa kasunod na talata.
5. 1:9
  Ang Loammi ay nangangahulugang hindi ko bayan. Tahasang binabaligtad ng Oseas 1:10 at 2:23 ang pagtanggi, kaya hindi ang talata 9 ang huling pahayag ng aklat tungkol sa Israel.
Mabuting malaman
Magkasama ang dalawang pangako sa Exodo 6:7: magiging bayan ng Diyos ang Israel, at siya ang magiging Diyos nito. Binabaligtad ng Oseas 1:9 ang pormulang iyon ng tipan. Mas maikli pa ang hulihang Hebreo: walang salitang Dios doon, at idinagdag ito sa Ang Dating Biblia, ako'y hindi magiging inyong Dios, upang ilahad ang diwa ng ugnayan. Higit sa lupain at paghahari, ang pinakapundasyong ugnayan ng bansa ang tinatamaan ng banta.
Oseas 1:2-9
Ang Dating Biblia 1905 · 8 talata
1:2Nang unang magsalita ang Panginoon sa pamamagitan ni Oseas, sinabi ng Panginoon kay Oseas, Yumaon ka, magasawa ka sa isang patutot at mga anak sa patutot; sapagka't ang lupain ay gumagawa ng malaking pagpapatutot, na humihiwalay sa Panginoon.
1:3Sa gayo'y yumaon siya, at kinuha niya si Gomer na anak ni Diblaim; at siya'y naglihi, at nanganak sa kaniya ng isang lalake.
1:4At sinabi ng Panginoon sa kaniya, Tawagin mo ang kaniyang pangalang Jezreel; sapagka't sangdali pa at aking igaganti ang dugo ng Jezreel sa sangbahayan ni Jehu, at aking papaglilikatin ang kaharian ng sangbahayan ni Israel.
1:5At mangyayari sa araw na yaon, na aking babaliin ang busog ng Israel sa libis ng Jezreel.
1:6At siya'y naglihi uli, at nanganak ng isang babae. At sinabi ng Panginoon sa kaniya, Tawagin mo ang kaniyang pangalang Lo-ruhama; sapagka't hindi na ako magdadalang habag sa sangbahayan ni Israel, na sa anoman ay hindi ko patatawarin sila.
1:7Nguni't ako'y maaawa sa sangbahayan ni Juda, at ililigtas ko sila sa pamamagitan ng Panginoon nilang Dios, at hindi ko ililigtas sila sa pamamagitan ng busog, o sa pamamagitan man ng tabak, o sa pamamagitan man ng pagbabaka, o sa pamamagitan man ng mga kabayo, o sa pamamagitan man ng mga mangangabayo.
1:8Nang maihiwalay nga niya sa suso ni Lo-ruhama, siya'y naglihi, at nanganak ng isang lalake.
1:9At sinabi ng Panginoon, Tawagin mo ang kaniyang pangalang Loammi; sapagka't kayo'y hindi aking bayan, at ako'y hindi magiging inyong Dios.
02
Oseas 2:14-23
Isang pintuan ng pag-asa
Aakitin niya ito sa ilang at magsasalita nang may pang-aliw dito, at ang libis ng Acor, na siyang pinagkamatayan ni Acan, ay naging pintuan ng pag-asa.
Biglang lumiliko ang salitang kaya. Nagtatapos ang naunang talata sa paglimot ng Israel sa PANGINOON; ang sagot dito ay pang-akit, ilang, at pananalitang tumatagos sa puso. Hindi binabawi ang sakdal ng pagtataksil. Iba na ang direksiyon ng pahayag. Maging ang tanawin ay nagkakaroon ng bagong kahulugan. Ang ilang, na larawan ng pagbagsak sa 2:3, ay nagiging pook ng panibagong pakikipag-usap; ang lambak na kaugnay ng paghatol kay Acan ay nagiging pintuan ng pag-asa. Bumabalik sa paglabas sa Egipto ang pangako, ngunit hindi nito basta inuulit ang paglalakbay. Muli nitong binubuksan ang naputol na ugnayan.
Tatlong ulit ipinahahayag ang pakikipagtipan sa pag-aasawa. Katuwiran, katarungan, tapat na pag-ibig, awa, at katapatan ang mga saligan nito. Ang pakikipagkasundo rito ay hindi kasunduang huwag nang banggitin ang nangyari. Kasama ang katarungan sa pananalita ng pag-aasawa; hindi ito naiiwan sa labas. Gayundin ang ipinahahayag ng nabaling busog sa pamamagitan ng isang bagay. Sa 1:5, pagkatalo ng Israel ang kahulugan ng pagkabali nito. Sa 2:18, ang pag-aalis ng sandata ay nangangahulugang ligtas nang makakahiga ang muling itinatag na bayan. Parehong sirang busog, ibang daigdig sa paligid nito.
Pagkatapos, nagiging magkakasunod na tinig na sumasagot ang ani: langit, lupa, butil, alak, langis, Jezreel. Dati, sa mga kalaguyo iniuugnay ng Israel ang mga kaloob na iyon, at hindi kinikilala ang tunay na nagbibigay. Ngayon, iniuugnay ang pagkakaloob sa PANGINOON. Hindi maaaring kay Baal mapunta ang pasasalamat para sa butil na hindi naman kanya. Sinasagot din ng huling talata ang pangalan ng tatlong anak: nagiging paghahasik ang Jezreel, kinaaawaan ang dating hindi kinaawaan, at muling kinikilala ang itinakwil na bayan. Ganoon katiyak ang pagpapanumbalik: tinatawag nito ang pamilya sa kani-kanilang pangalan.
Talata sa talata
1. 2:14
  Ang pananalitang nagbibigay-aliw ay katumbas ng Hebreong pariralang magsalita sa puso. Parehong parirala ang ginagamit sa Isaias 40:2 sa pagbibigay ng kaaliwan sa Jerusalem.
2. 2:15
  Sa lambak ng Acor naganap ang paghatol kay Acan ayon sa Josue 7:24-26. Sadyang binibigyan ng Oseas ng bagong tungkulin ang pook ng paghatol: maging daanan patungo sa pag-asa.
3. 2:16
  Ang Ishi ay nangangahulugang aking asawa; maaaring mangahulugang aking panginoon o aking asawa ang Baali, ngunit taglay rin nito ang pangalang Baal. Ipinakikita ng talata 17 na ang pag-aalis sa pangalang iyon ng diyos ang agarang kaugnay ng pagbabago.
4. 2:18
  Inuulit ng nabaling busog ang larawan sa Oseas 1:5, ngunit mula sa pagkatalo ng bansa ay nagiging tanda ito ng pag-aalis ng digmaan at posibilidad ng kaligtasan.
5. 2:23
  Pinagsasama ng Jezreel ang salitang-ugat na Hebreo para sa paghahasik at ang El, Diyos. Binubuhay ng pangakong ihahasik ang bayan ang kahulugang iyon at binabaligtad ang pagkakaugnay ng unang anak sa nalalapit na paghatol.
6. 2:23
  Parehong bahagi ng pagbabaligtad ang umaalingawngaw sa Unang Pedro 2:10: pagiging bayan ng Diyos at pagtanggap ng awa. Magkasama pa rin sa pagkakasulat nito ang pagkabilang sa bayan at pagkahabag.
Mabuting malaman
Sa Roma 9:24-26, inilalapit ni Pablo ang pananalita ng Oseas tungkol sa hindi dating bayan ng Diyos sa pagtawag sa mga Judio at mga Hentil. Pagpapanumbalik ng Israel matapos ang paglayo nito ang unang tinutukoy ng Oseas 2; inilalapat ni Pablo ang mga salita sa mas malawak na pagtawag. Mahalaga ang sumunod na paggamit dahil hindi lamang nito inuulit ang naunang kalagayan.
Oseas 2:14-23
Ang Dating Biblia 1905 · 10 talata
2:14Kaya't, narito, akin siyang hihikayatin, at dadalhin siya sa ilang, at pagsasalitaan ko siyang may pagaliw.
2:15At ibibigay ko sa kaniya ang kaniyang mga ubasan mula roon, at ang libis ng Achor na pinakapintuan ng pagasa; at siya'y sasagot doon, gaya ng mga kaarawan ng kaniyang kabataan, at gaya ng araw na siya'y sumampa mula sa lupain ng Egipto.
2:16At mangyayari sa araw na yaon, sabi ng Panginoon, na tatawagin mo akong Ishi, at hindi mo na ako tatawaging Baali.
2:17Sapagka't aking aalisin ang mga pangalan ng mga Baal sa kaniyang bibig, at siya'y hindi na babanggitin pa sa pamamagitan ng kanilang pangalan.
2:18At sa araw na yaon ay ipakikipagtipan ko sila sa mga hayop sa parang, at sa mga ibon sa himpapawid, at sa mga bagay na nagsisiusad sa lupa: at aking babaliin ang busog at ang tabak, at patitigilin ko ang pagbabaka sa lupain, at akin silang pahihigaing tiwasay.
2:19At ako'y magiging asawa mo magpakailan man; oo, magiging asawa mo ako sa katuwiran, at sa kahatulan, at sa kagandahang-loob, at sa mga kaawaan.
2:20Magiging asawa mo rin ako sa pagtatapat; at iyong makikilala ang Panginoon.
2:21At mangyayari sa araw na yaon, na ako'y sasagot, sabi ng Panginoon, ako'y sasagot sa langit, at sila'y magsisisagot sa lupa;
2:22At ang lupa'y sasagot sa trigo, at sa alak, at sa langis; at sila'y magsisisagot sa Jezreel.
2:23At aking itatatag siya para sa akin sa lupa; at ako'y magdadalang habag sa kaniya na hindi nagtamo ng kahabagan; at aking sasabihin sa kanila na hindi ko bayan, Ikaw ay aking bayan; at siya'y magsasabi, Ikaw ay aking Dios.
03
Oseas 3:1-5
Labinlimang pirasong pilak
Humayo kang muli, ibigin mo ang babaeng iniibig ng kaniyang kaibigan at mangangalunya. Binili niya ito, pinangalanan ang halaga sa pilak at sebada, at sinabihan itong maghintay sa kaniya nang maraming araw.
Bilang ang pilak. Hindi nakatala ang sagot ng babae. Mahalaga ang pagkakaibang iyon sa talatang madalas palawakin bilang isang tagpo ng tawaran, pagpapahiya sa harap ng madla, at muling pagsasamang may luha. Labinlimang pirasong pilak, isang homer at kalahating sebada, at mga kundisyon ng kasunduan ang ibinibigay ni Oseas. Walang binabanggit na tagapagsubasta, pulutong, o pananalita ng babae. Umibig ang utos, at tahasang sukatan nito ang pag-ibig ng PANGINOON sa Israel habang sa iba nakabaling ang Israel. Malinaw ang paghahambing; hindi pahintulot na mag-imbento ang nawawalang tagpo.
Maraming araw ang pariralang nagdurugtong sa mga bahagi. Inilalarawan nito ang hinihinging paghihintay ng babae sa talata 3 at ang kalagayan ng Israel sa talata 4. Hindi agad pagbabalik sa karaniwang buhay ang kasunod ng pagbili. Anim na kawalan, na magkakaparis, ang binabanggit ng paliwanag: hari at pinuno, hain at imahen, efod at terapim. Umaabot ang pagkawala sa pamahalaan at sa mga kaayusang panrelihiyon ng bansa. Hindi lamang pagpapalit ng isang bagay na sinasamba ang hinihingi, saka pagpapatuloy na parang walang nagbago.
Pagkatapos ay bumubukas ang tanaw lampas sa paghihintay na iyon. Hahanapin ng bayan ang PANGINOON at si David na kanilang hari: pananalitang ibinabaling ang pag-asa ng hilagang kaharian sa ugnayang kay David, hindi lamang sa pagbawi ng anumang trono. Kakaiba ang pinagtutuunan ng pagkatakot sa huling parirala: ang PANGINOON at ang kanyang kabutihan. Hindi lamang pagpapasakop sa kapangyarihan ang patutunguhan ng kabanata. Mismong kabutihan ang kabilang sa dahilan kung bakit may malalim na paggalang at panginginig ang pagbabalik.
Talata sa talata
1. 3:1
  Hindi pinangalanan ang babae sa kabanatang ito. Ang pagkilalang siya si Gomer ay nag-uugnay sa kabanata 1 at 3, ngunit may magkakaibang pagbasa at hindi iyon dapat iharap na tahasang sinabi ng talata 1.
2. 3:2
  Pilak at sebada ang pinagsamang bayad. Walang tinukoy na nagbenta, subasta, o kabuuang katumbas na halaga sa pilak, kaya lampas sa talata ang detalyadong tagpo ng bentahan o tiyak na halagang tatlumpung siklo.
3. 3:3
  Umuulit ang maraming araw sa talata 4 at siyang tahasang ugnay ng ginawa sa tahanan at ng matagal na pagkakait sa Israel. Magkakaiba ang pagkaunawa sa sariling pagpipigil ni Oseas sa huling sugnay.
4. 3:4
  Ang terapim ay mga imaheng ginagamit sa pagsamba sa sambahayan, gaya rin sa Genesis 31:19 at 31:34. Dahil kasama ang mga ito sa mga katagang tumutukoy sa hari at saserdote, higit sa iisang institusyon ang saklaw ng talaan.
5. 3:5
  Patungo sa hinaharap ang David na kanilang hari; hindi nito inilalarawan ang paghahari ng makasaysayang David. Ginagamit din ng Ezekiel 37:24-25 ang pangalan ni David sa pangako ng pamamahala sa bayang muling pinag-isa.
Mabuting malaman
Ang Hebreo sa likod ng mga binilong pasas ay ashishay anavim, mga kakaning ubas o pasas. Ayon sa Brown-Driver-Briggs, ang ashishah ay pinisang pasas na hinubog na pagkain. Lumilitaw din ang pangngalang ito sa mga kaloob ni David sa 2 Samuel 6:19. Inilalapit ng Oseas ang pagkaing ito sa pagkahumaling ng Israel sa ibang diyos; hindi ito laging hinahatulang masama sa Kasulatan.
Oseas 3:1-5
Ang Dating Biblia 1905 · 5 talata
3:1At sinabi ng Panginoon sa akin, Yumaon ka pa, suminta ka sa isang babae na minamahal ng kaniyang kaibigan, at mangangalunya, sa makatuwid baga'y ng gaya ng pagibig ng Panginoon sa mga anak ni Israel, bagaman sila'y nagsisipihit sa ibang mga dios, at nangakakagusto ng mga binilong pasas.
3:2Sa gayo'y binili ko siya para sa akin ng labing limang putol na pilak, at ng isang homer na cebada, at ng kalahating homer na cebada;
3:3At sinabi ko sa kaniya, Ikaw ay mapapa sa akin na maraming araw; ikaw ay hindi magpapatutot, at ikaw ay hindi na magiging asawa pa ng ibang lalake; kaya't ako naman ay sasa iyo.
3:4Sapagka't ang mga anak ni Israel ay magsisitahang maraming araw na walang hari, at walang prinsipe, at walang hain, at walang haligi, at walang efod o mga teraf:
3:5Pagkatapos ay manunumbalik ang mga anak ni Israel, at hahanapin ang Panginoon nilang Dios, at si David na kanilang hari, at magsisiparitong may takot sa Panginoon at sa kaniyang kabutihan sa mga huling araw.
04
Oseas 11:1-9
Paano kita ibibigay
Tinuruan ko ang Efraim na lumakad, hawak sila sa kanilang mga bisig. Totoo ang hatol at pagkatapos ay naputol ito sa gitna ng pangungusap: ang aking puso ay nababaligtad sa loob ko, ang aking mga pagkahabag ay sabay na nagliliyab.
Bago lumitaw ang tabak, may mga bisig na nagtuturo sa isang bata na lumakad. Nagsisimula ang sakdal sa pag-aarugang napakakaraniwan kaya hindi nakikilala ang nagbibigay nito: hindi nila nalalamang siya ang nagpapagaling sa kanila. Ito rin ang kawalan ng pagkilalang inilantad sa 2:8, kung saan hindi alam ng Israel kung sino ang nagbigay ng butil, alak, at langis. Mas malapit pa sa katawan ang mga kaloob dito. Paglakad, paggaling, pagluwag ng pamatok, pagkaing inilalapit. Sa matiyagang pag-aarugang nagpaging posible sa buhay ng bata nagsisimula ang salaysay ng paghihimagsik.
Hindi pinawawalang-bisa ng lambing ang nalalapit na pamumuno ng Asiria o ang tabak sa mga lungsod. Wala ring isiningit na pambansang pagsisisi bago ang biglang pag-igting ng awa. Sinasabi pa rin ng talata 7 na nakahilig sa pagtalikod ang bayan; sa mismong pananalita ng Diyos nagaganap ang pagbabago sa talata 8. Ipinakikita ng Adma at Zeboim kung gaano kabigat ang bantang pagkawasak. Hindi mga pangalan iyon para sa isang masamang panahong lilipas din. Inilalagay sila ng Deuteronomio 29:23 kasama ng Sodoma at Gomorra sa larawang wasak at walang tumutubo.
Pambihira ang ibinibigay na dahilan upang hindi umabot sa gayong wakas: siya ay Diyos, hindi tao; ang Banal sa gitna ng bayan. Ang kaibhan ng Diyos sa sangkatauhan ang paliwanag sa pagpigil, hindi sa mas matinding kakayahang gumanti. Hindi nawala ang kabanalan, ni ang hatol na naipahayag na. Ngunit sa pangungusap na ito, ang Banal mismo ang tumatangging wakasan ang Efraim sa pamamagitan ng pagwasak. Hindi inihaharap ang kabanalan bilang balakid na kailangang daigin ng awa. Dito, iyon ang dahilan kung bakit nananatili ang awa.
Talata sa talata
1. 11:3
  Aking tinuruan ang Ephraim na lumakad: larawan ito ng pagtuturo sa batang natututong humakbang. Magkaparis ang Efraim at Israel sa talata 8, kaya malinaw na bansa ang tinutukoy.
2. 11:4
  Ang pag-aalis ng paningkaw sa kanilang mga panga at ang paglalagay ng pagkain sa harap nila ay hango sa pag-aalaga sa hayop na pantrabaho. Pagpapagaan ito ng pasan, hindi pagdaragdag.
3. 11:8
  Kasama ng Sodoma at Gomorra ang Adma at Zeboim sa mga lungsod na winasak sa galit ng Diyos sa Deuteronomio 29:23. Malubhang paghatol ang ipinahihiwatig ng mga pangalang iyon, hindi simpleng suliraning pampamahalaan.
4. 11:8
  Isinasalin ng mga habag ang pangngalang Hebreo na binibigyang-kahulugang pagkahabag dito ng Brown-Driver-Briggs. Inilalarawan nito ang pag-igting ng awa ng Diyos, hindi pag-amin na gumawa siya ng moral na pagkakamali.
5. 11:9
  Makikita rin sa Oseas 6:6 ang pagbibigay-diin sa awa. Sinisipi ni Jesus ang talatang iyon sa Mateo 9:13 at 12:7, sa mga usapin tungkol sa pagkain kasama ng mga makasalanan at tungkol sa Sabbath.
Mabuting malaman
Inilalapat ng Mateo 2:15 kay Jesus ang pagtawag sa anak mula sa Egipto. Tahasang kinikilala ng Oseas 11:1 ang anak bilang Israel at binabalikan ang paglabas sa Egipto. Dinadala ng pagbasa ni Mateo bilang katuparan ang karanasang pambansa sa buhay ni Jesus. Mahalaga ang dalawang konteksto: hindi binubura ng sumunod na paggamit ang Israel sa orihinal na paggunita ng Oseas.
Oseas 11:1-9
Ang Dating Biblia 1905 · 9 talata
11:1Nang bata pa ang Israel, aking minahal siya, at tinawag kong aking anak mula sa Egipto.
11:2Lalo silang tinawag ng mga propeta, ay lalo naman silang nagsihiwalay sa kanila: sila'y nangaghahain sa mga Baal, at nangagsusunug ng mga kamangyan sa mga larawang inanyuan.
11:3Gayon ma'y aking tinuruan ang Ephraim na lumakad; aking kinalong sila sa aking mga bisig; nguni't hindi nila kinilala na aking pinagaling sila.
11:4Akin silang pinatnubayan ng mga tali ng tao, ng mga panali ng pag-ibig; at ako'y naging sa kanila'y parang nagaalis ng paningkaw sa kanilang mga panga; at ako'y naglagay ng pagkain sa harap nila.
11:5Sila'y hindi babalik sa lupain ng Egipto; kundi ang taga Asiria ay magiging kanilang hari, sapagka't sila'y nagsisitangging manumbalik sa akin.
11:6At ang tabak ay lalagak sa kanilang mga bayan, at susupukin ang kanilang mga halang, at lalamunin sila, dahil sa kanilang sariling mga payo.
11:7At ang aking bayan ay mahilig ng pagtalikod sa akin: bagaman kanilang tinatawag siya na nasa itaas, walang lubos na magtataas sa kaniya.
11:8Paanong pababayaan kita, Ephraim? paanong itatakuwil kita, Israel? paanong gagawin kitang parang Adma? paanong ilalagay kitang parang Zeboim? ang aking puso ay nabagbag sa loob ko, ang aking mga habag ay nangagalab.
11:9Hindi ko isasagawa ang kabangisan ng aking galit, hindi ako babalik upang ipahamak ang Ephraim: sapagka't ako'y Dios, at hindi tao; ang Banal sa gitna mo; at hindi ako paroroon na may galit.

Bakit ito mahalaga

Kay Oseas huminto ang paglalarawan sa tipan bilang kasunduan at nagsimula ang paglalarawan dito bilang pag-aasawa, at kailanman ay hindi pinalulusot ng aklat ang mambabasa kung sino ang aling panig. Ang pinakamadalas sipiing linya nito, habag ang nais ko at hindi hain, ay dalawang beses ginamit ni Jesus laban sa mga taong teknikal na tama. At ang pihitan nito ay hindi banta kundi tanong: paano kita ibibigay, paano kita ipapasakamay, ang aking puso ay nababaligtad sa loob ko.

8 na awit

Ang musika

Bawat awit sa catalog na ang talata ay nasa loob ng mga kabanatang ito.

Oseas 1:1-11
Hindi Ko Bayan, Ngunit mga Anak ng Diyos na Buháy
Pakinggan dito
Buksan ang pahina Basahin ang liriko
Oseas 2:1-13
Babakuran Ko ng mga Tinik ang Iyong Daan
Pakinggan dito
Buksan ang pahina Basahin ang liriko
Oseas 2:14-23
Isang Pinto ng Pag-asa
Pakinggan dito
Buksan ang pahina Basahin ang liriko
Oseas 3:1-5
Labinlimang Piraso ng Pilak
Pakinggan dito
Buksan ang pahina Basahin ang liriko
Oseas 4:1-6:11
Habag ang Ninais Ko, Hindi Hain
Pakinggan dito
Buksan ang pahina Basahin ang liriko
Oseas 7:1-10:15
Naghahasik Sila ng Hangin
Pakinggan dito
Buksan ang pahina Basahin ang liriko
Oseas 11:1-12
Paano Kita Isusuko?
Pakinggan dito
Buksan ang pahina Basahin ang liriko
Oseas 12:1-14:9
Ako’y Magiging Gaya ng Hamog
Pakinggan dito
Buksan ang pahina Basahin ang liriko

Malapit dito

Lahat ng tauhan

Mag-ulat ng mali sa pahinang ito

Oseas

Ang salaysay ni Oseas

Tatlong anak, tatlong hatol

Talata sa talata

Oseas 1:2-9

Isang pintuan ng pag-asa

Talata sa talata

Oseas 2:14-23

Labinlimang pirasong pilak

Talata sa talata

Oseas 3:1-5

Paano kita ibibigay

Talata sa talata

Oseas 11:1-9

Bakit ito mahalaga

Ang musika

Hindi Ko Bayan, Ngunit mga Anak ng Diyos na Buháy

Babakuran Ko ng mga Tinik ang Iyong Daan

Isang Pinto ng Pag-asa

Labinlimang Piraso ng Pilak

Habag ang Ninais Ko, Hindi Hain

Naghahasik Sila ng Hangin

Paano Kita Isusuko?

Ako’y Magiging Gaya ng Hamog

Malapit dito