Ang malaking larawan
Iisa ang sagot sa bawat gawang inaalala: walang hanggan ang kagandahang-loob ng Diyos. Nagsisimula ang awit sa paglikha ng langit, lupa, at mga tanglaw. Pagkatapos, inaalala nito ang pag-alis ng Israel, ang bayan ng Diyos, mula sa Egiptong bumihag sa kanila. Bumagsak si Faraon, pinuno ng Egipto, at ang kanyang hukbo sa Dagat na Mapula, ang tubig na tinawid sa pagtakas. Sumusunod ang mga natalong hari at minanang lupain. Bumabalik sa kasalukuyang pangangailangan ang wakas: pagliligtas sa mga kaaway at pagkaing ibinibigay sa bawat nilalang na buhay.
Sa kabanatang ito
- Paglikhang Sinasagot ng Papuri sa Kagandahang-loob Mga Awit 136:1-9
Nanawagan ng pasasalamat dahil mabuti ang Panginoon at nakatataas sa lahat ng itinuturing na diyos at pinuno.
- May Paghatol sa Awang Nagpapalaya Mga Awit 136:10-16
Pinatay ng Diyos ang mga panganay sa lupaing bumihag sa kanyang bayan.
- Manang Lupain Mula sa Natalong Hari Mga Awit 136:17-22
Inaalala ngayon ng mga umaawit ang mga dakilang haring ibinagsak at pinatay.
- Kagandahang-loob sa Mahihina at Nagugutom Mga Awit 136:23-26
Inaalala ng mga umaawit na naalaala sila noong mababa ang kanilang kalagayan at pinalaya sa mga kaaway.
Pangunahing katotohanan
Sinasagot ng bayan ang paglikha, pagliligtas, tagumpay, at pang-araw-araw na pagkain sa iisang paulit-ulit na pahayag: hindi nagtatapos ang kagandahang-loob ng Panginoon.
Kasulatan sa tabi ng buod
Mga Awit · Ang Dating Biblia 1905 · 26Mga Awit 136:1-9
Paglikhang Sinasagot ng Papuri sa Kagandahang-loob
Nanawagan ng pasasalamat dahil mabuti ang Panginoon at nakatataas sa lahat ng itinuturing na diyos at pinuno. Siya lamang ang gumagawa ng mga dakilang kababalaghan. Sa karunungan ginawa ang mga langit, at sa kanyang kapangyarihan inilatag ang lupa sa ibabaw ng tubig. Ginawa niya ang mga dakilang tanglaw: araw para sa maghapon, saka buwan at mga bituin para sa gabi. Kasunod ng bawat gawa ang parehong pahayag ng pangmatagalang kagandahang-loob. Nagiging dahilan ng pasasalamat ang buong nilikhang paligid ng buhay. Hindi bakanteng oras lamang ang araw at gabi sa paligid ng pagliligtas sa bayan. Mga kaloob na ang mga ito ng Diyos na kanilang pinupuri.
Sa araw-araw na buhay
Binubuksan ng guro ng agham ng mga bituin ang bubong ng obserbatoryo para sa pangkat na unang beses pa lamang magmamasid sa langit sa gabi. Itinuturo niya ang kumukupas na paglubog ng araw, saka ang buwan at mga bituing lumilitaw. Nagdaragdag ang bawat nakikita ng dahilan para sa tahimik nilang pagkamangha. Nananatili silang magkakasama habang nagbabago ang liwanag. Nagpapasalamat ang awit sa Diyos dahil ginawa niya ang mga tanglaw na ito sa kanyang kagandahang-loob.
Pansinin
Mga Awit 136:9 Pareho ang tugon sa buwan at mga bituin at sa araw. Kasama ang gabi sa papuri sa nilikha. Hindi ito labas sa pangangalaga ng Diyos.
Mga Awit 136:1-9
Ang Dating Biblia 19051Oh mangagpasalamat kayo sa Panginoon; sapagka't siya'y mabuti: sapagka't ang kaniyang kagandahang-loob ay magpakailan man.
2Oh mangagpasalamat kayo sa Dios ng mga dios: sapagka't ang kaniyang kagandahang-loob ay magpakailan man.
3Oh mangagpasalamat kayo sa Panginoon ng mga panginoon: sapagka't ang kaniyang kagandahang-loob ay magpakailan man.
4Sa kaniya na gumagawang magisa ng mga dakilang kababalaghan: sapagka't ang kaniyang kagandahang-loob ay magpakailan man.
5Sa kaniya na gumawa ng mga langit sa pamamagitan ng unawa: sapagka't ang kaniyang kagandahang-loob ay magpakailan man.
6Sa kaniya na naglalatag ng lupa sa ibabaw ng tubig: sapagka't ang kaniyang kagandahang-loob ay magpakailan man.
7Sa kaniya na gumawa ng mga dakilang tanglaw; sapagka't ang kaniyang kagandahang-loob ay magpakailan man:
8Ng araw upang magpuno sa araw: sapagka't ang kaniyang kagandahang-loob ay magpakailan man:
9Ng buwan at mga bituin upang magpuno sa gabi: sapagka't ang kaniyang kagandahang-loob ay magpakailan man.
Mga Awit 136:10-16
May Paghatol sa Awang Nagpapalaya
Pinatay ng Diyos ang mga panganay sa lupaing bumihag sa kanyang bayan. Pagkatapos, inilabas niya ang bayan sa pamamagitan ng lakas. Hinawi niya ang dagat upang makaraan sila. Doon ibinagsak ang humahabol na pinuno at hukbo. Pinatnubayan naman ng Diyos ang mga naligtas sa ilang. Sinasagot ang bawat pangungusap ng paulit-ulit na pahayag tungkol sa kagandahang-loob, kahit may kamatayang kasama sa ginawa. Nagsasalita ang awit mula sa panig ng mga pinalaya, ngunit hindi itinatago ang nangyari sa kanilang mga mang-aapi. Bahagi ng iisang inaalalang salaysay ng pagkilos ng Diyos ang pagliligtas at paghatol.
Sa araw-araw na buhay
Binabasa nang malakas ng inapo ng mga napilitang lumikas ang salaysay ng pagtakas ng pamilya sa isang pagtitipong pampamilya. Humihinto siya sa pahinang pinapangalanan ang mga namatay sa labanan. Pagkatapos, nagpapatuloy siya sa tala ng ligtas na pagdating. Hindi inaalis ng pasasalamat sa pagkaligtas ang mga kamatayan sa salaysay. Kapwa pinananatili sa isip ng mga nakikinig ang dalawang bahagi. Pinupuri ng awit ang kagandahang-loob ng Diyos sa matinding paghatol at pagliligtas.
Pansinin
Mga Awit 136:15 Ibinagsak ang pinuno at ang kanyang hukbo sa mismong dagat na tinawid ng bayan. Binibigkas ang paulit-ulit na tugon ng kagandahang-loob ng mga taong natiyak ang pagtakas dahil sa paghatol na iyon.
Mga Awit 136:10-16
Ang Dating Biblia 190510Sa kaniya na sumakit sa Egipto sa kanilang mga panganay: sapagka't ang kaniyang kagandahang-loob ay magpakailan man:
11At kinuha ang Israel sa kanila: sapagka't ang kaniyang kagandahang-loob ay magpakailan man:
12Sa pamamagitan ng malakas na kamay, at ng unat na bisig: sapagka't ang kaniyang kagandahang-loob ay magpakailan man.
13Sa kaniya na humawi ng Dagat na Mapula: sapagka't ang kaniyang kagandahang-loob ay magpakailan man:
14At nagparaan sa Israel sa gitna niyaon: sapagka't ang kaniyang kagandahang-loob ay magpakailan man:
15Nguni't tinabunan si Faraon at ang kaniyang hukbo sa Dagat na Mapula: sapagka't ang kaniyang kagandahang-loob ay magpakailan man.
16Sa kaniya na pumatnubay ng kaniyang bayan sa ilang: sapagka't ang kaniyang kagandahang-loob ay magpakailan man.
Mga Awit 136:17-22
Manang Lupain Mula sa Natalong Hari
Inaalala ngayon ng mga umaawit ang mga dakilang haring ibinagsak at pinatay. Pinapangalanan si Sehon, hari ng mga Amorrheo, at si Og, pinuno ng Basan na rehiyon sa silangan ng Ilog Jordan. Ibinigay sa bayan ng Diyos ang kanilang lupain bilang mana. Tinatawag na lingkod niya ang bayan. Kaya tinatanggap ang lupa sa loob ng ugnayang may paglilingkod sa kanya. Nagpapatuloy ang paulit-ulit na tugon sa kapwa tagumpay at kaloob. Hindi mga bakanteng lupang walang dating pinuno ang mga ito. Inaalala ng papuri ang pananakop at kamatayang nauna sa pag-aari.
Sa araw-araw na buhay
Inilalatag ng kawani sa pagpapatala ng lupa ang unang kasulatan ng pamilya sa tabi ng mapang nagpapakita kung sino ang may hawak ng lupa bago ang labanan. Ipinaliliwanag niya ang paglilipat nang hindi tinatawag na walang nakatira ang lupa. May mana ang mga bagong may-ari, ngunit kasama sa kasaysayan nito ang mga nabigong pag-angkin at pagkawala. Pinananatili niya ang dalawang tala sa lalagyan. Inilalahad ng awit ang lupain bilang kaloob ng Diyos matapos mapatay ang mga hari.
Pansinin
Mga Awit 136:22 Tinatawag na lingkod ng Diyos ang bayang tumatanggap ng lupa. Inilalarawan ang pag-aari bilang bahagi ng pagiging kanya, hindi paglaya mula sa lahat ng tungkulin sa nagbigay.
Mga Awit 136:17-22
Ang Dating Biblia 190517Sa kaniya na sumakit sa mga dakilang hari: sapagka't ang kaniyang kagandahang-loob ay magpakailan man:
18At pumatay sa mga bantog na hari: sapagka't ang kaniyang kagandahang-loob ay magpakailan man:
19Kay Sehon na hari ng mga Amorrheo; sapagka't ang kaniyang kagandahang-loob ay magpakailan man:
20At kay Og na hari sa Basan: sapagka't ang kaniyang kagandahang-loob ay magpakailan man:
21At ibinigay ang kanilang lupain na pinakamana. Sapagka't ang kaniyang kagandahang-loob ay magpakailan man:
22Sa makatuwid baga'y pinakamana sa Israel na kaniyang lingkod: sapagka't ang kaniyang kagandahang-loob ay magpakailan man.
Mga Awit 136:23-26
Kagandahang-loob sa Mahihina at Nagugutom
Inaalala ng mga umaawit na naalaala sila noong mababa ang kanilang kalagayan at pinalaya sa mga kaaway. Mula sa mga pinangalanang pangyayari noon, lumilipat ang salaysay sa sarili nilang pangangailangan ng tulong. Pagkatapos, lumalawak ang saklaw: nagbibigay ang Diyos ng pagkain sa lahat ng nilalang na buhay. Umaabot ang parehong kagandahang-loob sa labas ng hangganan ng bayan, tungo sa buhay sa lahat ng dako. Nagpapasalamat sa Diyos ng langit ang huling panawagan. Pinag-isa ng paulit-ulit na sagot ang mga simula, labanan, kahinaan, at pagkain. Walang anuman sa talaan ang umuubos sa kagandahang-loob na sinasabi ng mga sumasamba na magpapatuloy.
Sa araw-araw na buhay
Nagbababa ng mga kahon sa isang silungan ang babaeng tagapagmaneho ng pamahagi ng pagkain. Pagkatapos, nag-iiwan siya ng pakain para sa mga hayop na inaalagaan ng mga residente sa malapit. Mula sa mga pinangalanang sambahayan, umaabot ang gawain sa iba pang gutom na buhay na kasama sa lugar. Tinitiyak niyang hindi nalampasan ang pinakamaliliit na pakete. Iba-iba ang anyo ng pangangailangan sa kanyang ruta. Kinikilala ng awit ang Diyos bilang nagpapakain sa lahat ng nilalang na buhay.
Pansinin
Mga Awit 136:25 Ibinibigay ang pagkain sa lahat ng kinapal, kaya lumalawak ang awit mula sa bayang iniligtas. Katabi ng malalaking pangyayari ang pang-araw-araw na panustos bilang dahilan ng pasasalamat.
Mga Awit 136:23-26
Ang Dating Biblia 190523Na siyang umalaala sa atin sa ating mababang kalagayan: sapagka't ang kaniyang kagandahang-loob ay magpakailan man:
24At iniligtas tayo sa ating mga kaaway: sapagka't ang kaniyang kagandahang-loob ay magpakailan man:
25Siya'y nagbibigay ng pagkain sa lahat ng kinapal: sapagka't ang kaniyang kagandahang-loob ay magpakailan man.
26Oh mangagpasalamat kayo sa Dios ng langit: sapagka't ang kaniyang kagandahang-loob ay magpakailan man.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Mga Awit 136:1 sa “Oh mangagpasalamat kayo sa Panginoon; sapagka't siya'y mabuti: sapagka't ang kaniyang kagandahang-loob ay magpakailan man.”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Mga Awit 136:13: “Sa kaniya na humawi ng Dagat na Mapula: sapagka't ang kaniyang kagandahang-loob ay magpakailan man:”
Ang huling himig
Iniiwan ng Mga Awit 136:26 sa mambabasa ang “Oh mangagpasalamat kayo sa Dios ng langit: sapagka't ang kaniyang kagandahang-loob ay magpakailan man.”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang kaniyang, sapagka't, kagandahang, loob, magpakailan, kaniya na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- tanglaw
- Mga nagbibigay ng liwanag, dito ay araw, buwan, at mga bituin.
- kinapal
- Mga nilalang na binigyan ng buhay at pinakakain ng Diyos.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.
