Ang malaking larawan
Inalala ng Mga Hebreo ang salinlahing umalis sa Egipto, ang lupain ng dating pagkaalipin, ngunit hindi nagtiwala sa Diyos. Hindi sila pumasok sa ipinangako niyang kapahingahan. Inaabot ngayon ng babala ang mananampalatayang nakikinig sa aklat. Iniaalok pa rin ang pahinga ng Diyos, at hindi nangangahulugang tinanggap nang may pananampalataya ang mabuting balita dahil lamang narinig iyon. Bumabalik din ang kabanata kay Jesus, ang Anak ng Diyos at kanilang kinatawan sa harap niya. Alam niya ang kahinaan ng tao, kaya sa awa nakasalig ang tawag na lumapit.
Sa kabanatang ito
- Kailangang Samahan ng Pananampalataya ang Pakikinig Mga Hebreo 4:1-5
Bukas pa ang pangako ng Diyos na kapahingahan, kaya binabalaan ng Mga Hebreo ang nakikinig na huwag mabigong makarating dito.
- May Kapahingahang Nananatili Pa Mga Hebreo 4:6-11
May mga dapat pang pumasok sa pahinga dahil tinanggihan ng naunang nakarinig ang mabuting balita.
- Walang Nakatago sa Paningin ng Diyos Mga Hebreo 4:12-13
Buhay at mabisa ang salita ng Diyos.
- Lumapit sa Diyos sa Maawaing Pari Mga Hebreo 4:14-16
Dumaan na si Jesus sa kalangitan at naglilingkod bilang dakilang punong pari, ang kumakatawan sa tao sa harap ng Diyos.
Pangunahing katotohanan
Nananatili ang pangako ng kapahingahan ng Diyos. Nagbibigay si Jesus sa mahinang tao ng batayan upang lumapit sa Diyos para sa maawaing tulong.
Kasulatan sa tabi ng buod
Mga Hebreo · Ang Dating Biblia 1905 · 16Mga Hebreo 4:1-5
Kailangang Samahan ng Pananampalataya ang Pakikinig
Bukas pa ang pangako ng Diyos na kapahingahan, kaya binabalaan ng Mga Hebreo ang nakikinig na huwag mabigong makarating dito. Nakarinig ng mabuting balita ang naunang bayan gaya ng mananampalataya ngayon. Ngunit hindi sila natulungan ng pakikinig dahil hindi nila tinanggap nang may pananampalataya. Pumapasok sa kapahingahan ng Diyos ang naniniwala. Iniuugnay ng Mga Hebreo ang pahingang iyon sa pagtatapos ng paglikha ng Diyos. Natapos niya ang kanyang mga gawa at nagpahinga sa ikapitong araw. Kaya hindi nawala ang pahinga mismo nang ipagkait ito sa salinlahing ayaw maniwala. Umaabot ang pangako sa natapos na gawain ng Diyos mismo.
Sa araw-araw na buhay
Inilalaan ng tagapag-alaga ng tuluyan ang higaan para sa pagod na naglalakad na nakatanggap ng malinaw na direksyon. Binabasa iyon ng manlalakbay sa tarangkahan ngunit ayaw magtiwalang papasok ang pintong may marka. Pumapasok ang ibang naglalakad at ibinababa ang mga bag. Hindi nagagamit ang tunay na alok dahil sa pagtanggi. Higit sa higaang nakahanda matapos ang pagod ng katawan ang kapahingahan ng Diyos.
Pansinin
Mga Hebreo 4:2 Tumanggap ng mensahe ang naunang mga nakinig ngunit walang napakinabang dito. Ibinubukod ng Mga Hebreo ang pagkarinig ng mabuting balita sa pananampalatayang kasama ng pagtanggap dito.
Mga Hebreo 4:1-5
Ang Dating Biblia 19051Mangatakot nga tayo, yamang may iniwang pangako ng pagpasok sa kaniyang kapahingahan, baka sakaling sinoman sa inyo ay maging tulad sa di nakaabot niyaon.
2Sapagka't tunay na tayo'y pinangaralan ng mabubuting balita, gaya rin naman nila: nguni't hindi nila pinakinabangan ang salitang napakinggan, dahil sa walang kalakip na pananampalataya ang nangakarinig.
3Sapagka't tayong nagsisipanampalataya ay nagsisipasok sa kapahingahang yaon; gaya ng sinabi niya, Gaya ng aking isinumpa sa aking kagalitan, Sila'y hindi magsisipasok sa aking kapahingahan: bagama't ang mga gawa ay nangatapos mula nang itatag ang sanglibutan.
4Sapagka't sa isang dako ay sinabi niya ang ganito tungkol sa ikapitong araw, At nagpahinga nang ikapitong araw ang Dios sa lahat ng kaniyang mga gawa;
5At sa dakong ito ay muling sinabi, Sila'y hindi magsisipasok sa aking kapahingahan.
Mga Hebreo 4:6-11
May Kapahingahang Nananatili Pa
May mga dapat pang pumasok sa pahinga dahil tinanggihan ng naunang nakarinig ang mabuting balita. Pagkaraan ng mahabang panahon, muling nananawagang makinig ngayon ang mga salita sa pamamagitan ni David, isang naunang hari. Binabanggit sa talata 8 si Josue, ang naunang pinunong nagdala sa bayan sa kanilang lupain. Hindi naubos ng pagdating na iyon ang pangako ng Diyos. Kung naubos na, wala nang ibang araw na iaalok sa kalaunan. May pahinga pa para sa bayan ng Diyos, kung saan titigil ang kanilang gawain gaya ng kanyang pagtigil. Hinihimok ng Mga Hebreo ang taimtim na pagsisikap na pumasok at iwasan ang dating pagsuway. Magkakaiba ang paliwanag ng mga Cristiano sa kaugnayan nito sa pananampalataya ngayon, buhay sa hinaharap, at lingguhang pagsamba.
Sa araw-araw na buhay
Pumapasok ang retiradong tagalinis sa bagong tahanan at ibinababa ang mga susi mula sa huling araw ng trabaho. Napirmahan na ang kasunduan sa upa at handa na ang mga silid. Kailangan pa rin niyang pumasok sa pinto sa halip na tumayo sa labas kasama ang mga bag. Tinatapos ng pagdating ang isang uri ng paggawa. Pakikibahagi sa pahinga ng Diyos ang inilalarawan ng Mga Hebreo, hindi pagreretirong natamo sa maraming taong bayarang trabaho.
Pansinin
Mga Hebreo 4:9 Nasa hinaharap pa ng mga kinakausap ang kapahingahan. Hindi naubos ng naunang pagdating sa lupain ang lahat ng nilalaman ng pangako ng Diyos.
Mga Hebreo 4:6-11
Ang Dating Biblia 19056Kaya't yamang may natitira pang ibang dapat magsipasok doon, at ang mga pinangaralan nang una ng mabubuting balita ay hindi nangapasok dahil sa pagsuway,
7Ay muling nagtangi siya ng isang araw, Ngayon pagkatapos ng ilang panahon na sinabi sa mga awit ni David (ayon sa sinabi na ng una), Ngayon kung marinig ninyo ang kaniyang tinig, Huwag ninyong papagmatigasin ang inyong mga puso.
8Sapagka't kung ibinigay sa kanila ni Josue ang kapahingahan, ay hindi na sana niya sasalitain pagkatapos ang ibang araw.
9May natitira pa ngang isang pamamahingang sabbath, ukol sa bayan ng Dios.
10Sapagka't ang pumasok sa kaniyang kapahingahan ay nagpahinga naman sa kaniyang mga gawa, gaya ng Dios sa kaniyang mga gawa.
11Magsipagsikap nga tayo ng pagpasok sa kapahingahang yaon, upang huwag marapa ang sinoman ayon sa gayong halimbawa ng pagsuway.
Mga Hebreo 4:12-13
Walang Nakatago sa Paningin ng Diyos
Buhay at mabisa ang salita ng Diyos. Inihahambing ito ng Mga Hebreo sa talim na mas matalas kaysa tabak na may dalawang talim. Umaabot ito sa hindi kayang linawin ng tao sa sarili, inilalantad ang malalalim na isip at hangarin. Binibigyang-diin ng mga larawan ng kaluluwa at espiritu, kasukasuan at utak sa buto, kung gaano ito kalalim tumatagos. Hindi inilalahad ang mga iyon bilang medikal na guhit ng katawan. Walang nilikhang makapagtatago sa paningin ng Diyos. Hayag ang lahat sa harap niya, at mananagot sa kanya ang bawat tao. Hindi maikukubli ng panlabas na pagiging kasapi ang pagtangging magtiwala sa loob.
Sa araw-araw na buhay
Sinusuri ng kawani ng seguridad sa paliparan ang bag na dumaraan sa makinang tumitingin sa laman. Nakatakip ang mga damit sa siksik na bagay na inilagay ng pasahero sa kailaliman. Inilalantad iyon ng larawan nang hindi umaasa ang kawani sa maayos na hitsura ng pasahero. Hindi ito nananatiling lihim dahil nakatago sa bag. Nakikita ng Diyos ang mga hangarin pati mga bagay, nang walang kailangan na makina.
Pansinin
Mga Hebreo 4:13 Lumilipat ang babala mula sa nagsisiyasat na salita tungo sa sariling paningin ng Diyos. Walang nakatago sa kanya na paghaharapan ng tao upang managot.
Mga Hebreo 4:12-13
Ang Dating Biblia 190512Sapagka't ang salita ng Dios ay buhay, at mabisa, at matalas kay sa alin mang tabak na may dalawang talim, at bumabaon hanggang sa paghihiwalay ng kaluluwa at espiritu, ng mga kasukasuan at ng utak, at madaling kumilala ng mga pagiisip at mga haka ng puso.
13At walang anomang nilalang na hindi nahahayag sa kaniyang paningin: nguni't ang lahat ng mga bagay ay hubad at hayag sa harapan ng mga mata niyaong ating pagsusulitan.
Mga Hebreo 4:14-16
Lumapit sa Diyos sa Maawaing Pari
Dumaan na si Jesus sa kalangitan at naglilingkod bilang dakilang punong pari, ang kumakatawan sa tao sa harap ng Diyos. Kaya tinatawag ng Mga Hebreo ang mananampalataya na matatag na hawakan ang ipinahayag nilang pananampalataya. Hindi hadlang ang mataas niyang lugar upang madama ang kahinaan ng tao. Hinarap niya ang tukso gaya ng tao ngunit hindi nagkasala. May tiwalang makalalapit ang mananampalataya sa trono ng Diyos dahil lugar iyon ng biyaya, ang kusang ibinibigay niyang kabutihan. Makaaasa sila ng awa at napapanahong tulong sa pangangailangan. Sa malasakit ni Jesus nakasalig ang tiwala, hindi sa pagtatago ng nakikita na ng Diyos.
Sa araw-araw na buhay
Dumating ang nag-aalalang ama sa botikang bukas sa gabi, kasama ang maysakit na anak at dalang resetang hindi pa nabibili. Nakikinig ang parmasyutiko nang walang paninisi at sinusuri ang gamot. Ipinapaliwanag niya nang simple ang susunod na hakbang. Natutugunan ang kailangan sa pamamagitan ng pangangalagang may kaalaman, hindi pagsusulit sa kanyang pagiging kalmado. Binubuksan ni Jesus ang paglapit sa awa ng Diyos, hindi lamang mahusay na tulong sa pag-aalala tungkol sa sakit.
Pansinin
Mga Hebreo 4:15 Pinananatiling magkaiba ng kabanata ang tukso at kasalanan. Alam ni Jesus ang bigat ng tukso mula sa mismong buhay ng tao, ngunit sinasabi ng Mga Hebreo na hindi siya nagpapadala sa kasalanan.
Mga Hebreo 4:14-16
Ang Dating Biblia 190514Yaman ngang tayo'y mayroong isang lubhang dakilang saserdote, na pumasok sa kalangitan, si Jesus na Anak ng Dios, ay ingatan nating matibay ang ating pagkakilala.
15Sapagka't tayo'y walang isang dakilang saserdote na hindi maaaring mahabag sa ating kahinaan, kundi isa na tinukso sa lahat ng mga paraan gaya rin naman natin gayon ma'y walang kasalanan.
16Magsilapit nga tayong may pagkakatiwala sa luklukan ng biyaya, upang tayo'y magsipagtamo ng awa, at mangakasumpong ng biyaya upang tumulong sa atin sa panahon ng pangangailangan.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Mga Hebreo 4:1 sa “Mangatakot nga tayo, yamang may iniwang pangako ng pagpasok sa kaniyang kapahingahan, baka sakaling sinoman sa inyo ay maging tulad sa di nakaabot niyaon.”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Mga Hebreo 4:8: “Sapagka't kung ibinigay sa kanila ni Josue ang kapahingahan, ay hindi na sana niya sasalitain pagkatapos ang ibang araw.”
Ang huling himig
Iniiwan ng Mga Hebreo 4:16 sa mambabasa ang “Magsilapit nga tayong may pagkakatiwala sa luklukan ng biyaya, upang tayo'y magsipagtamo ng awa, at mangakasumpong ng biyaya upang tumulong sa atin sa…”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang hindi, kaniyang, Sapagka't, Dios, gaya, isang na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- sabbath
- Takdang araw ng pahinga; ginagamit din dito sa pagtalakay sa pahinga ng Diyos.
- tabak
- Mahabang sandatang may talim, na ginagamit dito bilang larawan ng matalas na pagsisiyasat.
- pagsusulitan
- Paghaharapan upang magbigay ng paliwanag at managot sa mga ginawa.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.
