[Intro] Tumindig, Micah, magsalita sa mga bundok, ang mga burol ay makinig sa usapin ng Sion. Ang sangnilikha ang magiging saksi, at ang bayan ay sasagot sa pagtataksil sa tipan. [Verse 1] Hindi nagkulang sa awa ang PANGINOON: inilabas sila sa Egipto at winasak ang tanikala. Isinugo sina Moises, Aaron at Miriam, at ginawang pagpapala ang sumpa ni Balaam. [Verse 2] Ano ang dadalhin natin sa Kataas-taasan? Libu-libong tupa, ilog ng langis ba? Iaalay ba ang panganay para sa kasalanan, na para bang mabibili ang katuwiran sa halaga? [Chorus] Ano ang hinihingi ng PANGINOON? Gumawa ng katarungan, ibigin ang awa, at lumakad nang mapagpakumbaba kasama ng Diyos. Hindi bundok ng handog na walang alaala, hindi ritwal na tumatahimik sa hinaing ng api. Ano ang hinihingi ng PANGINOON? Na ang buhay ang magpatunay sa awit ng puso. [Verse 3] May kayamanang masama pa rin sa bahay, kulang na takal at timbang na bulaan. Ang mayaman ay puno ng karahasan, at ang dila ng lungsod ay sanay sa kasinungalingan. [Bridge] Kakain ngunit di mabubusog, magtatanim ngunit di aani, pipisain ang olibo, ngunit langis ay di mapapakinabangan. Ang mga batas ni Omri ay ginawang huwaran, at ang kahihiyan ay dumarating sa bayang sumunod sa kasamaan. [Chorus] Ano ang hinihingi ng PANGINOON? Gumawa ng katarungan, ibigin ang awa, at lumakad nang mapagpakumbaba kasama ng Diyos. Nakikinig ang bundok, sumasagot ang lungsod, at ang pananampalataya ay nagiging gawa sa bawat hakbang. [Outro] Katarungan sa kamay, awa sa puso, pagpapakumbaba sa daan.